Mosaico decorativo

1. egeneto de en sabbatw deuteroprwtw diaporeuesqai auton dia twn sporimwn kai etillon oi maqhtai autou touV stacuaV kai hsqion ywconteV taiV cersin

1. Sucedió que cruzaba en sábado por unos sembrados; sus discípulos arrancaban y comían espigas desgranándolas con las manos.

2. tineV de twn farisaiwn eipon autoiV ti poieite o ouk exestin poiein en toiV sabbasin

2. Algunos de los fariseos dijeron: «¿Por qué hacéis lo que no es lícito en sábado?»

3. kai apokriqeiV proV autouV eipen o ihsouV oude touto anegnwte o epoihsen dabid opote epeinasen autoV kai oi met autou onteV

3. Y Jesús les respondió: «¿Ni siquiera habéis leído lo que hizo David, cuando sintió hambre él y los que le acompañaban,

4. wV eishlqen eiV ton oikon tou qeou kai touV artouV thV proqesewV elaben kai efagen kai edwken kai toiV met autou ouV ouk exestin fagein ei mh monouV touV iereiV

4. cómo entró en la Casa de Dios, y tomando los panes de la presencia, que no es lícito comer sino sólo a los sacerdotes, comió él y dio a los que le acompañaban?»

5. kai elegen autoiV oti kurioV estin o uioV tou anqrwpou kai tou sabbatou

5. Y les dijo: «El Hijo del hombre es señor del sábado.»

6. egeneto de kai en eterw sabbatw eiselqein auton eiV thn sunagwghn kai didaskein kai hn ekei anqrwpoV kai h ceir autou h dexia hn xhra

6. Sucedió que entró Jesús otro sábado en la sinagoga y se puso a enseñar. Había allí un hombre que tenía la mano derecha seca.

7. parethroun de auton oi grammateiV kai oi farisaioi ei en tw sabbatw qerapeusei ina eurwsin kathgorian autou

7. Estaban al acecho los escribas y fariseos por si curaba en sábado, para encontrar de qué acusarle.

8. autoV de hdei touV dialogismouV autwn kai eipen tw anqrwpw tw xhran econti thn ceira egeirai kai sthqi eiV to meson o de anastaV esth

8. Pero él, conociendo sus pensamientos, dijo al hombre que tenía la mano seca: «Levántate y ponte ahí en medio.» El, levantándose, se puso allí.

9. eipen oun o ihsouV proV autouV eperwthsw umaV ti exestin toiV sabbasin agaqopoihsai h kakopoihsai yuchn swsai h apolesai

9. Entonces Jesús les dijo: «Yo os pregunto si en sábado es lícito hacer el bien en vez de hacer el mal, salvar una vida en vez de destruirla.»

10. kai peribleyamenoV pantaV autouV eipen tw anqrwpw ekteinon thn ceira sou o de epoihsen outwV kai apokatestaqh h ceir autou ugihV wV h allh

10. Y mirando a todos ellos, le dijo: «Extiende tu mano.» El lo hizo, y quedó restablecida su mano.

11. autoi de eplhsqhsan anoiaV kai dielaloun proV allhlouV ti an poihseian tw ihsou

11. Ellos se ofuscaron, y deliberaban entre sí qué harían a Jesús.

12. egeneto de en taiV hmeraiV tautaiV exhlqen eiV to oroV proseuxasqai kai hn dianuktereuwn en th proseuch tou qeou

12. Sucedió que por aquellos días se fue él al monte a orar, y se pasó la noche en la oración de Dios.

13. kai ote egeneto hmera prosefwnhsen touV maqhtaV autou kai eklexamenoV ap autwn dwdeka ouV kai apostolouV wnomasen

13. Cuando se hizo de día, llamó a sus discípulos, y eligió doce de entre ellos, a los que llamó también apóstoles.

14. simwna on kai wnomasen petron kai andrean ton adelfon autou iakwbon kai iwannhn filippon kai barqolomaion

14. A Simón, a quien llamó Pedro, y a su hermano Andrés; a Santiago y Juan, a Felipe y Bartolomé,

15. matqaion kai qwman iakwbon ton tou alfaiou kai simwna ton kaloumenon zhlwthn

15. a Mateo y Tomás, a Santiago de Alfeo y Simón, llamado Zelotes;

16. ioudan iakwbou kai ioudan iskariwthn oV kai egeneto prodothV

16. a Judas de Santiago, y a Judas Iscariote, que llegó a ser un traidor.

17. kai katabaV met autwn esth epi topou pedinou kai ocloV maqhtwn autou kai plhqoV polu tou laou apo pashV thV ioudaiaV kai ierousalhm kai thV paraliou turou kai sidwnoV oi hlqon akousai autou kai iaqhnai apo twn noswn autwn

17. Bajando con ellos se detuvo en un paraje llano; había una gran multitud de discípulos suyos y gran muchedumbre del pueblo, de toda Judea, de Jerusalén y de la región costera de Tiro y Sidón,

18. kai oi ocloumenoi upo pneumatwn akaqartwn kai eqerapeuonto

18. que habían venido para oírle y ser curados de sus enfermedades. Y los que eran molestados por espíritus inmundos quedaban curados.

19. kai paV o ocloV ezhtei aptesqai autou oti dunamiV par autou exhrceto kai iato pantaV

19. Toda la gente procuraba tocarle, porque salía de él una fuerza que sanaba a todos.

20. kai autoV eparaV touV ofqalmouV autou eiV touV maqhtaV autou elegen makarioi oi ptwcoi oti umetera estin h basileia tou qeou

20. Y él, alzando los ojos hacia sus discípulos, decía: «Bienaventurados los pobres, porque vuestro es el Reino de Dios.

21. makarioi oi peinwnteV nun oti cortasqhsesqe makarioi oi klaionteV nun oti gelasete

21. Bienaventurados los que tenéis hambre ahora, porque seréis saciados. Bienaventurados los que lloráis ahora, porque reiréis.

22. makarioi este otan mishswsin umaV oi anqrwpoi kai otan aforiswsin umaV kai oneidiswsin kai ekbalwsin to onoma umwn wV ponhron eneka tou uiou tou anqrwpou

22. Bienaventurados seréis cuando los hombres os odien, cuando os expulsen, os injurien y proscriban vuestro nombre como malo, por causa del Hijo del hombre.

23. cairete en ekeinh th hmera kai skirthsate idou gar o misqoV umwn poluV en tw ouranw kata tauta gar epoioun toiV profhtaiV oi patereV autwn

23. Alegraos ese día y saltad de gozo, que vuestra recompensa será grande en el cielo. Pues de ese modo trataban sus padres a los profetas.

24. plhn ouai umin toiV plousioiV oti apecete thn paraklhsin umwn

24. «Pero ¡ay de vosotros, los ricos!, porque habéis recibido vuestro consuelo.

25. ouai umin oi empeplhsmenoi oti peinasete ouai umin oi gelwnteV nun oti penqhsete kai klausete

25. ¡Ay de vosotros, los que ahora estáis hartos!, porque tendréis hambre. ¡Ay de los que reís ahora!, porque tendréis aflicción y llanto.

26. ouai umin otan kalwV umaV eipwsin panteV oi anqrwpoi kata tauta gar epoioun toiV yeudoprofhtaiV oi patereV autwn

26. ¡Ay cuando todos los hombres hablen bien de vosotros!, pues de ese modo trataban sus padres a los falsos profetas.

27. all umin legw toiV akouousin agapate touV ecqrouV umwn kalwV poieite toiV misousin umaV

27. «Pero yo os digo a los que me escucháis: Amad a vuestros enemigos, haced bien a los que os odien,

28. eulogeite touV katarwmenouV umin kai proseucesqe uper twn ephreazontwn umaV

28. bendecid a los que os maldigan, rogad por los que os difamen.

29. tw tuptonti se epi thn siagona parece kai thn allhn kai apo tou airontoV sou to imation kai ton citwna mh kwlushV

29. Al que te hiera en una mejilla, preséntale también la otra; y al que te quite el manto, no le niegues la túnica.

30. panti de tw aitounti se didou kai apo tou airontoV ta sa mh apaitei

30. A todo el que te pida, da, y al que tome lo tuyo, no se lo reclames.

31. kai kaqwV qelete ina poiwsin umin oi anqrwpoi kai umeiV poieite autoiV omoiwV

31. Y lo que queráis que os hagan los hombres, hacédselo vosotros igualmente.

32. kai ei agapate touV agapwntaV umaV poia umin cariV estin kai gar oi amartwloi touV agapwntaV autouV agapwsin

32. Si amáis a los que os aman, ¿qué mérito tenéis? Pues también los pecadores aman a los que les aman.

33. kai ean agaqopoihte touV agaqopoiountaV umaV poia umin cariV estin kai gar oi amartwloi to auto poiousin

33. Si hacéis bien a los que os lo hacen a vosotros, ¿qué mérito tenéis? ¡También los pecadores hacen otro tanto!

34. kai ean daneizhte par wn elpizete apolabein poia umin cariV estin kai gar oi amartwloi amartwloiV daneizousin ina apolabwsin ta isa

34. Si prestáis a aquellos de quienes esperáis recibir, ¿qué mérito tenéis? También los pecadores prestan a los pecadores para recibir lo correspondiente.

35. plhn agapate touV ecqrouV umwn kai agaqopoieite kai daneizete mhden apelpizonteV kai estai o misqoV umwn poluV kai esesqe uioi tou uyistou oti autoV crhstoV estin epi touV acaristouV kai ponhrouV

35. Más bien, amad a vuestros enemigos; haced el bien, y prestad sin esperar nada a cambio; y vuestra recompensa será grande, y seréis hijos del Altísimo, porque él es bueno con los ingratos y los perversos.

36. ginesqe oun oiktirmoneV kaqwV kai o pathr umwn oiktirmwn estin

36. «Sed compasivos, como vuestro Padre es compasivo.

37. kai mh krinete kai ou mh kriqhte mh katadikazete kai ou mh katadikasqhte apoluete kai apoluqhsesqe

37. No juzguéis y no seréis juzgados, no condenéis y no seréis condenados; perdonad y seréis perdonados.

38. didote kai doqhsetai umin metron kalon pepiesmenon kai sesaleumenon kai uperekcunomenon dwsousin eiV ton kolpon umwn tw gar autw metrw w metreite antimetrhqhsetai umin

38. Dad y se os dará; una medida buena, apretada, remecida, rebosante pondrán en el halda de vuestros vestidos. Porque con la medida con que midáis se os medirá.»

39. eipen de parabolhn autoiV mhti dunatai tufloV tuflon odhgein ouci amfoteroi eiV boqunon pesountai

39. Les añadió una parábola: «¿Podrá un ciego guiar a otro ciego? ¿No caerán los dos en el hoyo?

40. ouk estin maqhthV uper ton didaskalon autou kathrtismenoV de paV estai wV o didaskaloV autou

40. No está el discípulo por encima del maestro. Todo el que esté bien formado, será como su maestro.

41. ti de blepeiV to karfoV to en tw ofqalmw tou adelfou sou thn de dokon thn en tw idiw ofqalmw ou katanoeiV

41. ¿Cómo es que miras la brizna que hay en el ojo de tu hermano, y no reparas en la viga que hay en tu propio ojo?

42. h pwV dunasai legein tw adelfw sou adelfe afeV ekbalw to karfoV to en tw ofqalmw sou autoV thn en tw ofqalmw sou dokon ou blepwn upokrita ekbale prwton thn dokon ek tou ofqalmou sou kai tote diableyeiV ekbalein to karfoV to en tw ofqalmw tou adelfou sou

42. ¿Cómo puedes decir a tu hermano: "Hermano, deja que saque la brizna que hay en tu ojo", no viendo tú mismo la viga que hay en el tuyo? Hipócrita, saca primero la viga de tu ojo, y entonces podrás ver para sacar la brizna que hay en el ojo de tu hermano.

43. ou gar estin dendron kalon poioun karpon sapron oude dendron sapron poioun karpon kalon

43. «Porque no hay árbol bueno que dé fruto malo y, a la inversa, no hay árbol malo que dé fruto bueno.

44. ekaston gar dendron ek tou idiou karpou ginwsketai ou gar ex akanqwn sullegousin suka oude ek batou trugwsin stafulhn

44. Cada árbol se conoce por su fruto. No se recogen higos de los espinos, ni de la zarza se vendimian uvas.

45. o agaqoV anqrwpoV ek tou agaqou qhsaurou thV kardiaV autou proferei to agaqon kai o ponhroV anqrwpoV ek tou ponhrou qhsaurou thV kardiaV autou proferei to ponhron ek gar tou perisseumatoV thV kardiaV lalei to stoma autou

45. El hombre bueno, del buen tesoro del corazón saca lo bueno, y el malo, del malo saca lo malo. Porque de lo que rebosa el corazón habla su boca.

46. ti de me kaleite kurie kurie kai ou poieite a legw

46. «¿Por qué me llamáis: "Señor, Señor", y no hacéis lo que digo?

47. paV o ercomenoV proV me kai akouwn mou twn logwn kai poiwn autouV upodeixw umin tini estin omoioV

47. «Todo el que venga a mí y oiga mis palabras y las ponga en práctica, os voy a mostrar a quién es semejante:

48. omoioV estin anqrwpw oikodomounti oikian oV eskayen kai ebaqunen kai eqhken qemelion epi thn petran plhmmuraV de genomenhV proserrhxen o potamoV th oikia ekeinh kai ouk iscusen saleusai authn teqemeliwto gar epi thn petran

48. Es semejante a un hombre que, al edificar una casa, cavó profundamente y puso los cimientos sobre roca. Al sobrevenir una inundación, rompió el torrente contra aquella casa, pero no pudo destruirla por estar bien edificada.

49. o de akousaV kai mh poihsaV omoioV estin anqrwpw oikodomhsanti oikian epi thn ghn cwriV qemeliou h proserrhxen o potamoV kai euqewV epesen kai egeneto to rhgma thV oikiaV ekeinhV mega

49. Pero el que haya oído y no haya puesto en práctica, es semejante a un hombre que edificó una casa sobre tierra, sin cimientos, contra la que rompió el torrente y al instante se desplomó y fue grande la ruina de aquella casa.»



Die Bibel in einem Jahr lesen

Werde Teil unserer Community und lese die gesamte Bibel in 365 Tagen. Ein strukturierter und inspirierender Weg, deinen Glauben und deine Bibelkenntnis zu vertiefen.