São Lucas, 24
1. th de mia twn sabbatwn orqrou baqeoV hlqon epi to mnhma ferousai a htoimasan arwmata kai tineV sun autaiV
1. No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2. euron de ton liqon apokekulismenon apo tou mnhmeiou
2. Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3. kai eiselqousai ouc euron to swma tou kuriou ihsou
3. Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4. kai egeneto en tw diaporeisqai autaV peri toutou kai idou duo andreV epesthsan autaiV en esqhsesin astraptousaiV
4. Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5. emfobwn de genomenwn autwn kai klinouswn to proswpon eiV thn ghn eipon proV autaV ti zhteite ton zwnta meta twn nekrwn
5. Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: “Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6. ouk estin wde all hgerqh mnhsqhte wV elalhsen umin eti wn en th galilaia
6. Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galileia:
7. legwn oti dei ton uion tou anqrwpou paradoqhnai eiV ceiraV anqrwpwn amartwlwn kai staurwqhnai kai th trith hmera anasthnai
7. O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia”.
8. kai emnhsqhsan twn rhmatwn autou
8. Então, elas se lembraram das palavras de Jesus.
9. kai upostreyasai apo tou mnhmeiou aphggeilan tauta panta toiV endeka kai pasin toiV loipoiV
9. Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10. hsan de h magdalhnh maria kai iwanna kai maria iakwbou kai ai loipai sun autaiV ai elegon proV touV apostolouV tauta
10. Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11. kai efanhsan enwpion autwn wsei lhroV ta rhmata autwn kai hpistoun autaiV
11. Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12. o de petroV anastaV edramen epi to mnhmeion kai parakuyaV blepei ta oqonia keimena mona kai aphlqen proV eauton qaumazwn to gegonoV
12. Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera. (= Mc 16,12-13)
13. kai idou duo ex autwn hsan poreuomenoi en auth th hmera eiV kwmhn apecousan stadiouV exhkonta apo ierousalhm h onoma emmaouV
13. Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.*
14. kai autoi wmiloun proV allhlouV peri pantwn twn sumbebhkotwn toutwn
14. Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15. kai egeneto en tw omilein autouV kai suzhtein kai autoV o ihsouV eggisaV suneporeueto autoiV
15. Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16. oi de ofqalmoi autwn ekratounto tou mh epignwnai auton
16. Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17. eipen de proV autouV tineV oi logoi outoi ouV antiballete proV allhlouV peripatounteV kai este skuqrwpoi
17. Perguntou-lhes, então: “De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?”
18. apokriqeiV de o eiV w onoma kleopaV eipen proV auton su monoV paroikeiV en ierousalhm kai ouk egnwV ta genomena en auth en taiV hmeraiV tautaiV
18. Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: “És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?”.
19. kai eipen autoiV poia oi de eipon autw ta peri ihsou tou nazwraiou oV egeneto anhr profhthV dunatoV en ergw kai logw enantion tou qeou kai pantoV tou laou
19. Perguntou-lhes ele: “Que foi?”. Disseram: “A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20. opwV te paredwkan auton oi arciereiV kai oi arconteV hmwn eiV krima qanatou kai estaurwsan auton
20. Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21. hmeiV de hlpizomen oti autoV estin o mellwn lutrousqai ton israhl alla ge sun pasin toutoiV trithn tauthn hmeran agei shmeron af ou tauta egeneto
21. Nós esperávamos que fosse ele quem haveria de restaurar Israel e agora, além de tudo isso, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22. alla kai gunaikeV tineV ex hmwn exesthsan hmaV genomenai orqriai epi to mnhmeion
22. É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23. kai mh eurousai to swma autou hlqon legousai kai optasian aggelwn ewrakenai oi legousin auton zhn
23. e, não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24. kai aphlqon tineV twn sun hmin epi to mnhmeion kai euron outwV kaqwV kai ai gunaikeV eipon auton de ouk eidon
24. Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam-no assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram”.
25. kai autoV eipen proV autouV w anohtoi kai bradeiV th kardia tou pisteuein epi pasin oiV elalhsan oi profhtai
25. Jesus lhes disse: “Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26. ouci tauta edei paqein ton criston kai eiselqein eiV thn doxan autou
26. Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?”.
27. kai arxamenoV apo mwsewV kai apo pantwn twn profhtwn dihrmhneuen autoiV en pasaiV taiV grafaiV ta peri eautou
27. E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28. kai hggisan eiV thn kwmhn ou eporeuonto kai autoV prosepoieito porrwterw poreuesqai
28. Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29. kai parebiasanto auton legonteV meinon meq hmwn oti proV esperan estin kai kekliken h hmera kai eishlqen tou meinai sun autoiV
29. Mas eles forçaram-no a parar: “Fica conosco, já é tarde e já declina o dia”. Entrou então com eles.
30. kai egeneto en tw katakliqhnai auton met autwn labwn ton arton euloghsen kai klasaV epedidou autoiV
30. Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.*
31. autwn de dihnoicqhsan oi ofqalmoi kai epegnwsan auton kai autoV afantoV egeneto ap autwn
31. Então, se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32. kai eipon proV allhlouV ouci h kardia hmwn kaiomenh hn en hmin wV elalei hmin en th odw kai wV dihnoigen hmin taV grafaV
32. Diziam então um para o outro: “Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33. kai anastanteV auth th wra upestreyan eiV ierousalhm kai euron sunhqroismenouV touV endeka kai touV sun autoiV
33. Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34. legontaV oti hgerqh o kurioV ontwV kai wfqh simwni
34. Todos diziam: “O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão”.
35. kai autoi exhgounto ta en th odw kai wV egnwsqh autoiV en th klasei tou artou
35. Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão. (= Jo 20,19-23)
36. tauta de autwn lalountwn autoV o ihsouV esth en mesw autwn kai legei autoiV eirhnh umin
36. Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: “A paz esteja convosco!”.
37. ptohqenteV de kai emfoboi genomenoi edokoun pneuma qewrein
37. Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38. kai eipen autoiV ti tetaragmenoi este kai diati dialogismoi anabainousin en taiV kardiaiV umwn
38. Mas ele lhes disse: “Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39. idete taV ceiraV mou kai touV podaV mou oti autoV egw eimi yhlafhsate me kai idete oti pneuma sarka kai ostea ouk ecei kaqwV eme qewreite econta
39. Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho”.
40. kai touto eipwn epedeixen autoiV taV ceiraV kai touV podaV
40. E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41. eti de apistountwn autwn apo thV caraV kai qaumazontwn eipen autoiV ecete ti brwsimon enqade
41. Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: “Tendes aqui alguma coisa para comer?”.
42. oi de epedwkan autw icquoV optou meroV kai apo melissiou khriou
42. Então, ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43. kai labwn enwpion autwn efagen
43. Ele tomou e comeu à vista deles.
44. eipen de autoiV outoi oi logoi ouV elalhsa proV umaV eti wn sun umin oti dei plhrwqhnai panta ta gegrammena en tw nomw mwsewV kai profhtaiV kai yalmoiV peri emou
44. Depois lhes disse: “Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.”*
45. tote dihnoixen autwn ton noun tou sunienai taV grafaV
45. Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46. kai eipen autoiV oti outwV gegraptai kai outwV edei paqein ton criston kai anasthnai ek nekrwn th trith hmera
46. “Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47. kai khrucqhnai epi tw onomati autou metanoian kai afesin amartiwn eiV panta ta eqnh arxamenon apo ierousalhm
47. E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48. umeiV de este martureV toutwn
48. Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49. kai idou egw apostellw thn epaggelian tou patroV mou ef umaV umeiV de kaqisate en th polei ierousalhm ewV ou endushsqe dunamin ex uyouV
49. Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto”.*
50. exhgagen de autouV exw ewV eiV bhqanian kai eparaV taV ceiraV autou euloghsen autouV
50. Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51. kai egeneto en tw eulogein auton autouV diesth ap autwn kai anefereto eiV ton ouranon
51. Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52. kai autoi proskunhsanteV auton upestreyan eiV ierousalhm meta caraV megalhV
52. Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53. kai hsan diapantoV en tw ierw ainounteV kai eulogounteV ton qeon amhn
53. E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.