Mosaico decorativo

1. kai egeneto ote hkousan ta eqnh kukloqen oti wkodomhqh to qusiasthrion kai enekainisqh to agiasma wV to proteron kai wrgisqhsan sfodra

1. Ora, ouvindo falar da reconstrução do altar e da restauração do templo, os povos circunvizinhos encolerizaram-se muito e,

2. kai ebouleusanto tou arai to genoV iakwb touV ontaV en mesw autwn kai hrxanto tou qanatoun en tw law kai exairein

2. tomada a resolução de exterminar toda a raça de Jacó, que viviam entre eles, puseram-se a matá-los e a persegui-los.

3. kai epolemei ioudaV proV touV uiouV hsau en th idoumaia thn akrabatthnhn oti periekaqhnto ton israhl kai epataxen autouV plhghn megalhn kai sunesteilen autouV kai elaben ta skula autwn

3. Por eles perseguirem desse modo Israel, Judas atacou os filhos de Esaú na Idumeia, junto de Acrabatena, infligiu-lhes uma grande derrota, esmagou-os e apoderou-se de seus despojos.

4. kai emnhsqh thV kakiaV uiwn baian oi hsan tw law eiV pagida kai skandalon en tw enedreuein autouV en taiV odoiV

4. Lembrou-se igualmente da malícia dos filhos de Beã, armadilha e perigo para seu povo, por causa das emboscadas que eles armavam nos caminhos.

5. kai sunekleisqhsan up' autou eiV touV purgouV kai parenebalen ep' autouV kai aneqematisen autouV kai enepurise touV purgouV authV en puri sun pasin toiV enousin

5. Foram rechaçados em suas torres, onde ele os sitiou e os exterminou, queimando as torres com todos os que ali se achavam.

6. kai dieperasen epi touV uiouV ammwn kai euren ceira krataian kai laon polun kai timoqeon hgoumenon autwn

6. Em seguida atacou os amonitas, entre os quais ele descobriu um forte exército e numeroso povo, sob a chefia de Timóteo.

7. kai sunhyen proV autouV polemouV pollouV kai sunetribhsan pro proswpou autou kai epataxen autouV

7. Travou com eles numerosos combates e os aniquilou por completo.

8. kai prokatelabeto thn iazhr kai taV qugateraV authV kai anestreyen eiV thn ioudaian

8. Apoderou-se da cidade de Jazer e de seus arrabaldes e voltou depois à Judeia.

9. kai episunhcqhsan ta eqnh ta en th galaad epi ton israhl touV ontaV epi toiV orioiV autwn tou exarai autouV kai efugon eiV daqema to ocurwma

9. No entanto, as nações de Galaad se coligaram contra os israelitas, que habitavam em seu território, com a intenção de exterminá-los, mas estes se refugiaram no forte de Datema.

10. kai apesteilan grammata proV ioudan kai touV adelfouV autou legonteV episunhgmena estin ef' hmaV ta eqnh kuklw hmwn tou exarai hmaV

10. Dali enviaram uma mensagem a Judas e a seus irmãos, nestes termos: “As nações, que nos cercam, se uniram contra nós e querem exterminar-nos.

11. kai etoimazontai elqein kai prokatalabesqai to ocurwma eiV o katefugomen kai timoqeoV hgeitai thV dunamewV autwn

11. Prepararam-se para vir tomar a fortaleza em que nos achamos refugiados. É Timóteo quem comanda suas tropas.

12. nun oun elqwn exelou hmaV ek ceiroV autwn oti peptwken ex hmwn plhqoV

12. Vinde, pois, agora nos livrar de suas mãos, porque muitos dos nossos foram mortos.

13. kai panteV oi adelfoi hmwn oi onteV en toiV toubiou teqanatwntai kai hcmalwtikasin taV gunaikaV autwn kai ta tekna kai thn aposkeuhn kai apwlesan ekei wsei mian ciliarcian andrwn

13. Mataram todos os nossos irmãos que se achavam na região de Tobias, levaram consigo suas mulheres, seus filhos e seus bens e mataram lá perto de cem mil homens.”

14. eti ai epistolai anegignwskonto kai idou aggeloi eteroi paregenonto ek thV galilaiaV dierrhcoteV ta imatia apaggellonteV kata ta rhmata tauta

14. Quando ainda se estava lendo essa carta, eis que chegam outros mensageiros da Galileia, com as vestes em farrapos e portadores de notícias idênticas,

15. legonteV episunhcqai ep' autouV ek ptolemaidoV kai turou kai sidwnoV kai pasan galilaian allofulwn tou exanalwsai hmaV

15. dizendo: “Congregaram-se contra nós nações de Ptolemaida, de Tiro e de Sidônia e de toda a Galileia das Nações, para nos destruir inteiramente”.*

16. wV de hkousen ioudaV kai o laoV touV logouV toutouV episunhcqh ekklhsia megalh bouleusasqai ti poihswsin toiV adelfoiV autwn toiV ousin en qliyei kai polemoumenoiV up' autwn

16. Logo que Judas e o povo souberam da situação, organizaram uma grande assembleia para deliberar sobre o que deviam fazer em favor dos irmãos atacados e provados.

17. kai eipen ioudaV simwni tw adelfw autou epilexon seautw andraV kai poreuou kai rusai touV adelfouV sou touV en th galilaia egw de kai iwnaqan o adelfoV mou poreusomeqa eiV thn galaaditin

17. Disse Judas a seu irmão Simão: “Escolhe alguns homens e põe-te a caminho para livrar teus irmãos da Galileia. Jônatas, meu irmão, e eu iremos à terra de Galaad”.

18. kai katelipen iwshpon ton tou zacariou kai azarian hgoumenon tou laou meta twn epiloipwn thV dunamewV en th ioudaia eiV thrhsin

18. Para guardar a Judeia deixou ali José, filho de Zacarias, e Azarias, chefe do povo, à frente do restante do exército,

19. kai eneteilato autoiV legwn prosthte tou laou toutou kai mh sunayhte polemon proV ta eqnh ewV tou epistreyai hmaV

19. com esta ordem: “Governai este povo e, até nossa volta, evitai toda luta com os gentios”.

20. kai emerisqhsan simwni andreV triscilioi tou poreuqhnai eiV thn galilaian iouda de andreV oktakiscilioi eiV thn galaaditin

20. A Simão foram dados três mil homens para se dirigir à Galileia, e a Judas oito mil para ocupar a terra de Galaad.

21. kai eporeuqh simwn eiV thn galilaian kai sunhyen polemouV pollouV proV ta eqnh kai sunetribh ta eqnh apo proswpou autou

21. Simão tomou, portanto, o caminho da Galileia e travou muitos combates, esmagando diante de si as nações,

22. kai ediwxen autouV ewV thV pulhV ptolemaidoV kai epeson ek twn eqnwn eiV trisciliouV andraV kai elaben ta skula autwn

22. as quais perseguiu até as portas de Ptole­maida. Perto de três mil gentios caíram e ele se apoderou de seus despojos.*

23. kai parelaben touV ek thV galilaiaV kai en arbattoiV sun taiV gunaixin kai toiV teknoiV kai panta osa hn autoiV kai hgagen eiV thn ioudaian met' eufrosunhV megalhV

23. Com grandes manifestações de regozijo, conduziu à Judeia os judeus que se achavam na Galileia e em Arbates, bem como suas mulheres, seus filhos e tudo o que eles possuíam.

24. kai ioudaV o makkabaioV kai iwnaqan o adelfoV autou diebhsan ton iordanhn kai eporeuqhsan odon triwn hmerwn en th erhmw

24. Por seu lado, Judas Macabeu e seu irmão Jônatas atravessaram o Jordão e marcharam três dias pelo deserto.

25. kai sunhnthsan toiV nabataioiV kai aphnthsan autoiV eirhnikwV kai dihghsanto autoiV panta ta sumbanta toiV adelfoiV autwn en th galaaditidi

25. Encontraram-se com os nabateus, os quais se aproximaram deles pacificamente e lhes contaram tudo aquilo que tinha acontecido a seus irmãos em Galaad,

26. kai oti polloi ex autwn suneilhmmenoi eisin eiV bosorra kai bosor en alemoiV casfw maked kai karnain pasai ai poleiV autai ocurai kai megalai

26. dizendo que muitos dentre eles haviam sido encerrados em Bosora e em Bosor, em Alimas, em Casfo, em Maced e em Carnain, todas elas cidades grandes e fortificadas.

27. kai en taiV loipaiV polesin thV galaaditidoV eisin suneilhmmenoi eiV aurion tassontai parembalein epi ta ocurwmata kai katalabesqai kai exarai pantaV toutouV en hmera mia

27. “Eles estão também reunidos – acrescentaram eles – nas outras cidades de Galaad. Seus inimigos se preparam para atacar amanhã suas fortificações, apoderar-se deles e exterminá-los num só dia.”

28. kai apestreyen ioudaV kai h parembolh autou odon eiV thn erhmon bosorra afnw kai katelabeto thn polin kai apekteine pan arsenikon en stomati romfaiaV kai elaben panta ta skula autwn kai eneprhsen authn puri

28. Judas mudou de caminho e atravessou o deserto para alcançar Bosora de improviso. Tomou a cidade, mandou passar a fio de espada todos os homens, apoderou-se dos espólios e incendiou a cidade.

29. kai aphren ekeiqen nuktoV kai eporeuonto ewV epi to ocurwma

29. Na mesma noite, partiu e atacou a fortaleza.

30. kai egeneto ewqinh hran touV ofqalmouV autwn kai idou laoV poluV ou ouk hn ariqmoV aironteV klimakaV kai mhcanaV katalabesqai to ocurwma kai epolemoun autouV

30. No entanto, ao romper do dia, seus homens, erguendo os olhos, viram uma multidão incalculável carregando escadas e máquinas para escalar de assalto a fortaleza. Era o ataque aos sitiados.

31. kai eiden ioudaV oti hrktai o polemoV kai h kraugh thV polewV anebh ewV ouranou salpigxin kai kraugh megalh

31. Enquanto a cidade erguia um clamor, misturado ao som das trombetas e um ruído formidável, viu Judas que o ataque se travava

32. kai eipen toiV andrasin thV dunamewV polemhsate shmeron uper twn adelfwn hmwn

32. e disse a seus homens: “Pelejai hoje por vossos irmãos”.

33. kai exhlqen en trisin arcaiV exopisqen autwn kai esalpisan taiV salpigxin kai ebohsan en proseuch

33. Separou-os em três batalhões e apareceu na retaguarda do inimigo, tocando as trombetas e erguendo preces em alta voz.

34. kai epegnw h parembolh timoqeou oti makkabaioV estin kai efugon apo proswpou autou kai epataxen autouV plhghn megalhn kai epeson ex autwn en ekeinh th hmera eiV oktakisciliouV andraV

34. O exército de Timóteo conheceu que era Macabeu e fugiu diante dele. Sofreu uma grande derrota e tombaram nesse dia oito mil homens.

35. kai apeklinen eiV alema kai epolemhsen authn kai katelabeto authn kai apekteinen pan arsenikon authV kai elaben ta skula authV kai eneprhsen authn en puri

35. Judas voltou-se em seguida para Alimas. Atacou-a e conquistou-a de assalto. Matou todos os homens, tomou seus despojos e incendiou-a.

36. ekeiqen aphren kai prokatelabeto thn casfw maked kai bosor kai taV loipaV poleiV thV galaaditidoV

36. Dali continuou e apoderou-se de Casfo, de Maced, de Bosor e das outras cidades do Galaad.

37. meta de ta rhmata tauta sunhgagen timoqeoV parembolhn allhn kai parenebalen kata proswpon rafwn ek peran tou ceimarrou

37. Depois de tudo o que temos acabado de dizer, Timóteo reuniu um novo exército, acampou do outro lado da corrente, defronte de Rafon.

38. kai apesteilen ioudaV kataskopeusai thn parembolhn kai aphggeilan autw legonteV episunhgmena eisin proV auton panta ta eqnh ta kuklw hmwn dunamiV pollh sfodra

38. Imediatamente Judas mandou alguém espionar sua posição e trouxeram-lhe a notícia: “Todas as nações circunvizinhas se uniram contra nós formando um poderoso exército.

39. kai arabaV memisqwntai eiV bohqeian autoiV kai paremballousin peran tou ceimarrou etoimoi tou elqein epi se eiV polemon kai eporeuqh ioudaV eiV sunanthsin autwn

39. Tomaram em seu auxílio mercenários árabes e se estabeleceram do outro lado do rio, prontos a atravessá-lo, para vir atacar-te”. Judas foi então contra ele.

40. kai eipen timoqeoV toiV arcousin thV dunamewV autou en tw eggizein ioudan kai thn parembolhn autou epi ton ceimarroun tou udatoV ean diabh proV hmaV proteroV ou dunhsomeqa uposthnai auton oti dunamenoV dunhsetai proV hmaV

40. Ao chegar Judas com suas tropas à torrente, disse Timóteo, por sua vez, aos oficiais de seu exército: “Se ele atravessar primeiro a torrente contra nós, não lhe poderemos resistir, porque terá vantagem sobre nós.

41. ean de deilanqh kai parembalh peran tou potamou diaperasomen proV auton kai dunhsomeqa proV auton

41. Mas, se ele temer passar e acampar do outro lado do rio, atravessaremos e teremos vantagem sobre ele!”.

42. wV de hggisen ioudaV epi ton ceimarroun tou udatoV esthsen touV grammateiV tou laou epi tou ceimarrou kai eneteilato autoiV legwn mh afhte panta anqrwpon parembalein alla ercesqwsan panteV eiV ton polemon

42. Ora, logo que chegaram à torrente, Judas dispôs ao longo do rio os escribas do povo, com a seguinte ordem: “Não deixeis ninguém se instalar por aqui, mas venham todos ao combate”.*

43. kai dieperasen ep' autouV proteroV kai paV o laoV opisqen autou kai sunetribhsan pro proswpou autwn panta ta eqnh kai erriyan ta opla autwn kai efugon eiV to temenoV karnain

43. E foi ele o primeiro a se arrojar e todo o povo o seguiu. Os gentios foram derrotados diante de seus olhos, lançaram suas armas e fugiram para o templo de Carnain.

44. kai prokatelabonto thn polin kai to temenoV enepurisan en puri sun pasin toiV en autw kai etropwqh karnain kai ouk hdunanto eti uposthnai kata proswpon ioudou

44. Os judeus, porém, apoderaram-se da cidade e incendiaram o templo com todos aqueles que lá se achavam. Carnain foi assolada e ninguém pôde mais resistir a Judas.

45. kai sunhgagen ioudaV panta israhl touV en th galaaditidi apo mikrou ewV megalou kai taV gunaikaV autwn kai ta tekna autwn kai thn aposkeuhn parembolhn megalhn sfodra elqein eiV ghn iouda

45. Este reuniu então todos os judeus da terra do Galaad, do menor ao maior, as mulheres, as crian­ças e seus haveres, uma multidão enorme que ele resolveu conduzir à terra de Judá.

46. kai hlqon ewV efrwn kai auth poliV megalh epi thV odou ocura sfodra ouk hn ekklinai ap' authV dexian h aristeran all' h dia mesou authV poreuesqai

46. Caminharam até Efron, cidade grande e bem fortificada, que se achava no caminho. Não se podia contorná-la nem pela direita, nem pela esquerda, mas era preciso atravessá-la.

47. kai apekleisan autouV oi ek thV polewV kai enefraxan taV pulaV liqoiV

47. Os habitantes fecharam as portas e se entrincheiraram com pedras. Judas, todavia, enviou-lhes mensageiros com palavras de paz:

48. kai apesteilen proV autouV ioudaV logoiV eirhnikoiV legwn dieleusomeqa dia thV ghV sou tou apelqein eiV thn ghn hmwn kai oudeiV kakopoihsei umaV plhn toiV posin pareleusomeqa kai ouk hboulonto anoixai autw

48. “Atravessaremos vossa terra para irmos à nossa. Ninguém vos molestará, apenas queremos passar”. Mas eles não lhes quiseram abrir o acesso.

49. kai epetaxen ioudaV khruxai en th parembolh tou parembalein ekaston en w estin topw

49. Então, Judas ordenou que cada um em seu posto se dispusesse para a luta.

50. kai parenebalon oi andreV thV dunamewV kai epolemhsen thn polin olhn thn hmeran ekeinhn kai olhn thn nukta kai paredoqh h poliV en ceiri autou

50. Todos os homens do exército se prepararam, pois. Durante todo o dia e toda a noite a cidade foi atacada, até cair em suas mãos.

51. kai apwlesen pan arsenikon en stomati romfaiaV kai exerrizwsen authn kai elaben ta skula authV kai dihlqen dia thV polewV epanw twn apektammenwn

51. Passaram a fio de espada todos os homens, destruíram completamente a cidade, apoderaram-se dos espólios e atravessaram por cima dos seus cadáveres.

52. kai diebhsan ton iordanhn eiV to pedion to mega kata proswpon baiqsan

52. Depois a caravana passou o Jordão, para chegar à grande planície, em frente de Betsã.

53. kai hn ioudaV episunagwn touV escatizontaV kai parakalwn ton laon kata pasan thn odon ewV hlqen eiV ghn iouda

53. Em caminho, Judas não cessava de ajuntar os retardatários e de encorajar a multidão até que chegassem à terra de Judá.

54. kai anebhsan eiV oroV siwn en eufrosunh kai cara kai proshgagon olokautwmata oti ouk epesen ex autwn ouqeiV ewV tou epistreyai en eirhnh

54. Escalaram o monte Sião com alegria e regozijo e ofereceram holocaustos por terem voltado em paz, sem que nenhum deles tivesse sucumbido.

55. kai en taiV hmeraiV en aiV hn ioudaV kai iwnaqan en gh galaad kai simwn o adelfoV autou en th galilaia kata proswpon ptolemaidoV

55. Ora, enquanto Judas se achava em Galaad com Jônatas, e seu irmão Simão na Galileia diante de Ptolemaida,

56. hkousen iwshf o tou zacariou kai azariaV arconteV thV dunamewV twn andragaqiwn kai tou polemou oia epoihsan

56. José, filho de Zacarias, e Azarias, à frente de suas tropas, souberam de seus feitos heroicos e de suas proezas.

57. kai eipon poihswmen kai autoi eautoiV onoma kai poreuqwmen polemhsai proV ta eqnh ta kuklw hmwn

57. “Façamos também célebre nosso nome – disse um para o outro – e vamos combater nações vizinhas.”

58. kai parhggeilen toiV apo thV dunamewV thV met' autwn kai eporeuqhsan epi iamneian

58. Transmitiram ordens às forças, que eles tinham consigo e marcharam contra Jâmnia.

59. kai exhlqen gorgiaV ek thV polewV kai oi andreV autou eiV sunanthsin autoiV eiV polemon

59. Mas Górgias saiu da cidade com seus homens para opor-se à sua investida.

60. kai etropwqh iwshpoV kai azariaV kai ediwcqhsan ewV twn oriwn thV ioudaiaV kai epeson en th hmera ekeinh ek tou laou israhl eiV disciliouV andraV

60. José e Azarias foram postos em fuga e perseguidos até as fronteiras da Judeia. Pereceram nesse dia cerca de dois mil homens de Israel, e foi grande a derrota do povo,

61. kai egenhqh troph megalh en tw law oti ouk hkousan ioudou kai twn adelfwn autou oiomenoi andragaqhsai

61. isso porque não ouviram Judas, supondo que mostrariam seu valor,

62. autoi de ouk hsan ek tou spermatoV twn andrwn ekeinwn oiV edoqh swthria israhl dia ceiroV autwn

62. mas não pertenciam à raça desses homens a quem era dado salvar Israel.

63. kai o anhr ioudaV kai oi adelfoi autou edoxasqhsan sfodra enanti pantoV israhl kai twn eqnwn pantwn ou hkoueto to onoma autwn

63. O valente Judas e seus irmãos foram de modo particular honrados por todo o povo de Israel e por todas as nações onde se ouviam seus nomes.

64. kai episunhgonto proV autouV eufhmounteV

64. Vinham em grande número para aclamá-los.

65. kai exhlqen ioudaV kai oi adelfoi autou kai epolemoun touV uiouV hsau en th gh th proV noton kai epataxen thn cebrwn kai taV qugateraV authV kai kaqeilen ta ocurwmata authV kai touV purgouV authV enepurisen kukloqen

65. Entrementes, Judas e seus irmãos partiram para combater os filhos de Esaú, que habitavam no sul. Abateu Hebron e seus arrabaldes, destruiu as fortificações e queimou todas as torres dos arredores.

66. kai aphren tou poreuqhnai eiV ghn allofulwn kai dieporeueto thn marisan

66. Partiu ainda para atingir a terra dos estrangeiros e atravessou Marisa.

67. en th hmera ekeinh epeson iereiV en polemw boulomenoi andragaqhsai en tw autouV exelqein eiV polemon abouleutwV

67. Naquele dia, pereceram alguns sacerdotes no combate, por terem querido mostrar sua valentia, saindo imprudentemente para travarem combate.

68. kai exeklinen ioudaV eiV azwton ghn allofulwn kai kaqeilen touV bwmouV autwn kai ta glupta twn qewn autwn katekausen puri kai eskuleusen ta skula twn polewn kai epestreyen eiV ghn iouda

68. Judas voltou para Azoto, na terra dos estrangeiros, derrubou seus altares, queimou seus ídolos, sujeitou suas cidades à pilhagem e em seguida voltou para a terra de Judá.



Die Bibel in einem Jahr lesen

Werde Teil unserer Community und lese die gesamte Bibel in 365 Tagen. Ein strukturierter und inspirierender Weg, deinen Glauben und deine Bibelkenntnis zu vertiefen.