1. in diebus ejus ascendit Nabuchodonosor rex Babylonis et factus est ei Jojachim servus tribus annis et rursum rebellavit contra eum
2. inmisitque ei Dominus latrunculos Chaldeorum et latrunculos Syriæ latrunculos Moab et latrunculos filiorum Ammon et inmisit eos in Judam ut disperderent eum juxta verbum Domini quod locutus erat per servos suos prophetas
3. factum est autem hoc per verbum Domini contra Judam ut auferret eum coram se propter peccata Manasse universa quæ fecit
4. et propter sanguinem innoxium quem effudit et implevit Hierusalem cruore innocentium et ob hanc rem noluit Dominus propitiari
5. reliqua autem sermonum Jojachim et universa quæ fecit nonne hæc scripta sunt in libro sermonum dierum regum Juda et dormivit Jojachim cum patribus suis
6. regnavitque Jojachin filius ejus pro eo
7. et ultra non addidit rex Ægypti ut egrederetur de terra sua tulerat enim rex Babylonis a rivo Ægypti usque ad fluvium Eufraten omnia quæ fuerant regis Ægypti
8. decem et octo annorum erat Jojachin cum regnare cœpisset et tribus mensibus regnavit in Hierusalem nomen matris ejus Næstha filia Helnathan de Hierusalem
9. et fecit malum coram Domino juxta omnia quæ fecerat pater ejus
10. in tempore illo ascenderunt servi Nabuchodonosor regis Babylonis in Hierusalem et circumdata est urbs munitionibus
11. venitque Nabuchodonosor rex Babylonis ad civitatem cum servi ejus obpugnarent eam
12. egressusque est Jojachin rex Juda ad regem Babylonis ipse et mater ejus et servi ejus et principes ejus et eunuchi ejus et suscepit eum rex Babylonis anno octavo regni sui
13. et protulit inde omnes thesauros domus Domini et thesauros domus regiæ et concidit universa vasa aurea quæ fecerat Salomon rex Israël in templo Domini juxta verbum Domini
14. et transtulit omnem Hierusalem et universos principes et omnes fortes exercitus decem milia in captivitatem et omnem artificem et clusorem nihilque relictum est exceptis pauperibus populi terræ
15. transtulit quoque Jojachin in Babylonem et matrem regis et uxores regis et eunuchos ejus et judices terræ duxit in captivitatem de Hierusalem in Babylonem
16. et omnes viros robustos septem milia et artifices et clusores mille omnes viros fortes et bellatores duxitque eos rex Babylonis captivos in Babylonem
17. et constituit Matthaniam patruum ejus pro eo inposuitque nomen ei Sedeciam
18. vicesimum et primum annum ætatis habebat Sedecias cum regnare cœpisset et undecim annis regnavit in Hierusalem nomen matris ejus erat Amithal filia Hieremiæ de Lobna
19. et fecit malum coram Domino juxta omnia quæ fecerat Jojachim
20. irascebatur enim Dominus contra Hierusalem et contra Judam donec proiceret eos a facie sua recessitque Sedecias a rege Babylonis
Przypisy:
24:1-4 - Za panowania Jojakima, babiloński król Nabuchodonozor najechał Judę. Grzechy Manassesa nadal odbijały się na Judzie, doprowadzając do jej podporządkowania imperium babilońskiemu. Odzwierciedlało to sprawiedliwość Bożą w karaniu uporczywego bałwochwalstwa (zob. także Jeremiasza 25:9-11 i 2 Krl 21:11-12).
24:10-12 - Nabuchodonozor oblega Jerozolimę, a Jojakim się poddaje. Zostaje uprowadzony do niewoli w Babilonie, co zapoczątkowuje upadek Judy. Wydarzenie to spełnia ostrzeżenia proroków o zbliżającym się wygnaniu z powodu nieposłuszeństwa ludu (zob. także Jeremiasza 22:24-27 i 2 Kronik 36:6-7).
24:13-14 - Skarby Świątyni i pałacu zostają splądrowane, a wielu mieszkańców Jerozolimy zostaje uprowadzonych na wygnanie. Ta grabież dóbr świętych symbolizuje duchowe i materialne spustoszenie Judy (zob. także Jeremiasz 52:17-19 i Daniel 1:1-2).
24:15-16 - Król Jehojachin i możnowładcy Judy zostają wygnani, pozostawiając jedynie najbiedniejszych w kraju. Ta deportacja przywódców i wojowników symbolizuje upokorzenie Judy i wypełnienie proroczego sądu nad narodem (zob. także Jeremiasz 52:28-30 i Ezechiel 17:12-14).
24:18-20 - Sedekiasz, ostatni król Judy, czyni to, co złe w oczach Pana, przyczyniając się do ostatecznego upadku królestwa. Jego bunt i trwanie w grzechu pokazują, że sąd Boży był nieunikniony z powodu zatwardziałości serc ludu (zob. także 2 Kronik 36:11-13 i Jeremiasza 52:1-3).
Wersety związane z Liber II Regum, 24:
24 rozdział 2 Księgi Królewskiej stanowi kronikę początku końca królestwa Judy. Jak Boży sąd nad zbuntowanym narodem się dokonuje? Ten kluczowy tekst opisuje panowanie Jehojakima, Joachima i Sedekiasza, uprowadzenie tego pierwszego do Babilonu i oblężenie Jerozolimy. W rozdziale poruszane są takie tematy, jak nieuniknione konsekwencje grzechu, wierność Boga Swoim słowom czy koniec linii Dawida na tronie. 2 Król. 24 również podkreśla spełnienie się poprzednich proroctw. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które korelują z głębokimi tematami tego wpływowego rozdziału.
Jeremiasza 22:24-25: "Na moje życie – wyrocznia Pana – gdybyś ty, Jehojachinie, synu Jehojakima, królu Judy, był sygnetem na moim prawym palcu, zdarłbym go. Wydam cię w ręce tych, którzy chcą odebrać Ci życie, tych, których się boisz; w rękach Nabuchodonozora, króla babilońskiego, i Babilończyków." - To proroctwo Jeremiasza pokrywa się z wydarzeniami opisanymi w 2 Królów 24:10-16, kiedy Jehojachin zostaje wzięty do niewoli w Babilonie.
Ezechiela 19:5-9: "Kiedy zobaczyła, że jej nadzieja została zawiedziona, że jej plany się nie powiodły, wzięła kolejnego ze swoich młodych i uczyniła go silnym lwem. [...] Ale zebrały się narody, aby walczyć z nim ze wszystkich stron. [...] I wsadzili go do klatki, i zabrali go hakami do króla Babilonu”." - Ten alegoryczny fragment prawdopodobnie odnosi się do schwytania Jehojachina, o którym mowa w 2 Królów 24:10-16.
Daniela 1:1-2: "W trzecim roku panowania Jojakima, króla judzkiego, Nabuchodonozor, król babiloński, przybył do Jerozolimy i obległ ją. I wydał Pan w jego ręce Jojakima, króla judzkiego, oraz część sprzętów świątyni Bożej. Zabrał naczynia do świątyni swego boga w kraju Szinear i umieścił je w skarbcu swego boga." - Ta relacja Księgi Daniela zapewnia dodatkową perspektywę na początek niewoli babilońskiej, uzupełniając 2 Królów 24:1-4.
Habakuka 1:6-7: "Wzbudzam Babilończyków, ten okrutny i porywczy naród, który maszeruje przez połać ziemi, aby przejmować domy, które nie są ich. To przerażający i przerażający naród; są dla siebie prawem i służą własnej czci." - To proroctwo Habakuka przepowiada powstanie Babilończyków jako instrument sądu, który spełni się w wydarzeniach z 2 Księgi Królewskiej 24.
Jeremiasza 24:1: "Pan pokazał mi dwa kosze fig ustawione przed świątynią Pańską. Stało się to po tym, jak Nabuchodonozor, król babiloński, uprowadził Jehojachina, syna Jehojakima, króla judzkiego, przywódców judzkich, rzemieślników i rzemieślników na wygnanie z Jerozolimy do Babilonu." - Jeremiasz używa obrazu fig, aby zilustrować sytuację wygnańców i tych, którzy pozostali w Jerozolimie, nawiązując do wydarzeń z 2 Królów 24:10-16.
FAQ:
Kto był królem Judy na początku 2 Księgi Królewskiej 24?
Na początku 2 Księgi Królewskiej 24 królem Judy był Jojakin, syn Jechoniasza. Panował trzy miesiące i został wzięty do niewoli w Babilonie. (2 Księga Królewska 24:1-6)
Dlaczego Nebukadnesar zaatakował Judę w 2 Księdze Królewskiej 24?
Nabuchodonozor zaatakował Judę, ponieważ Jehojachin zbuntował się przeciwko niemu, kwestionując panowanie Babilonu. Doprowadziło to do pierwszej inwazji Babilończyków na Judę. (2 Królów 24:10-16)
Jaki był los Jojakima po inwazji babilońskiej?
Joachin został uprowadzony do niewoli w Babilonie, gdzie przebywał aż do uwolnienia przez króla Ewil-Merodacha po 37 latach niewoli. (2 Królów 24:12-15)
Kto zasiadł na tronie Judy po Jojakimie?
Po uwięzieniu Joachina, Nebukadnesar mianował królem Judy jego wuja Sedekiasza (2 Królów 24:17).
Co stało się z Judą po śmierci Jojakima?
Po śmierci Joachina Juda doświadczyła wielkich nieszczęść, w tym kolejnych najazdów i zniszczenia Jerozolimy (2 Królów 24:20).
