Atos dos Apóstolos, 15

1. kai tineV katelqonteV apo thV ioudaiaV edidaskon touV adelfouV oti ean mh peritemnhsqe tw eqei mwusewV ou dunasqe swqhnai

1. et quidam descendentes de Judæa docebant fratres quia nisi circumcidamini secundum morem Mosi non potestis salvi fieri

2. genomenhV oun stasewV kai suzhthsewV ouk olighV tw paulw kai tw barnaba proV autouV etaxan anabainein paulon kai barnaban kai tinaV allouV ex autwn proV touV apostolouV kai presbuterouV eiV ierousalhm peri tou zhthmatoV toutou

2. facta ergo seditione non minima Paulo et Barnabæ adversum illos statuerunt ut ascenderent Paulus et Barnabas et quidam alii ex illis ad apostolos et presbyteros in Hierusalem super hac quæstione

3. oi men oun propemfqenteV upo thV ekklhsiaV dihrconto thn foinikhn kai samareian ekdihgoumenoi thn epistrofhn twn eqnwn kai epoioun caran megalhn pasin toiV adelfoiV

3. illi igitur deducti ab ecclesia pertransiebant Fœnicen et Samariam narrantes conversionem gentium et faciebant gaudium magnum omnibus fratribus

4. paragenomenoi de eiV ierousalhm apedecqhsan upo thV ekklhsiaV kai twn apostolwn kai twn presbuterwn anhggeilan te osa o qeoV epoihsen met autwn

4. cum autem venissent Hierosolymam suscepti sunt ab ecclesia et ab apostolis et senioribus adnuntiantes quanta Deus fecisset cum illis

5. exanesthsan de tineV twn apo thV airesewV twn farisaiwn pepisteukoteV legonteV oti dei peritemnein autouV paraggellein te threin ton nomon mwusewV

5. surrexerunt autem quidam de heresi Pharisæorum qui crediderant dicentes quia oportet circumcidi eos præcipere quoque servare legem Mosi

6. sunhcqhsan de oi apostoloi kai oi presbuteroi idein peri tou logou toutou

6. conveneruntque apostoli et seniores videre de verbo hoc

7. pollhV de suzhthsewV genomenhV anastaV petroV eipen proV autouV andreV adelfoi umeiV epistasqe oti af hmerwn arcaiwn o qeoV en hmin exelexato dia tou stomatoV mou akousai ta eqnh ton logon tou euaggeliou kai pisteusai

7. cum autem magna conquisitio fieret surgens Petrus dixit ad eos viri fratres vos scitis quoniam ab antiquis diebus in nobis elegit Deus per os meum audire gentes verbum evangelii et credere

8. kai o kardiognwsthV qeoV emarturhsen autoiV douV autoiV to pneuma to agion kaqwV kai hmin

8. et qui novit corda Deus testimonium perhibuit dans illis Spiritum Sanctum sicut et nobis

9. kai ouden diekrinen metaxu hmwn te kai autwn th pistei kaqarisaV taV kardiaV autwn

9. et nihil discrevit inter nos et illos fide purificans corda eorum

10. nun oun ti peirazete ton qeon epiqeinai zugon epi ton trachlon twn maqhtwn on oute oi patereV hmwn oute hmeiV iscusamen bastasai

10. nunc ergo quid temptatis Deum inponere jugum super cervicem discipulorum quod neque patres nostri neque nos portare potuimus

11. alla dia thV caritoV kuriou ihsou cristou pisteuomen swqhnai kaq on tropon kakeinoi

11. sed per gratiam Domini Jesu credimus salvari quemadmodum et illi

12. esighsen de pan to plhqoV kai hkouon barnaba kai paulou exhgoumenwn osa epoihsen o qeoV shmeia kai terata en toiV eqnesin di autwn

12. tacuit autem omnis multitudo et audiebant Barnaban et Paulum narrantes quanta fecisset Deus signa et prodigia in gentibus per eos

13. meta de to sighsai autouV apekriqh iakwboV legwn andreV adelfoi akousate mou

13. et postquam tacuerunt respondit Jacobus dicens viri fratres audite me

14. sumewn exhghsato kaqwV prwton o qeoV epeskeyato labein ex eqnwn laon epi tw onomati autou

14. Simeon narravit quemadmodum primum Deus visitavit sumere ex gentibus populum nomini suo

15. kai toutw sumfwnousin oi logoi twn profhtwn kaqwV gegraptai

15. et huic concordant verba prophetarum sicut scriptum est

16. meta tauta anastreyw kai anoikodomhsw thn skhnhn dabid thn peptwkuian kai ta kateskammena authV anoikodomhsw kai anorqwsw authn

16. post hæc revertar et ædificabo tabernaculum David quod decidit et diruta ejus reædificabo et erigam illud

17. opwV an ekzhthswsin oi kataloipoi twn anqrwpwn ton kurion kai panta ta eqnh ef ouV epikeklhtai to onoma mou ep autouV legei kurioV o poiwn tauta panta

17. ut requirant ceteri hominum Dominum et omnes gentes super quas invocatum est nomen meum dicit Dominus faciens hæc

18. gnwsta ap aiwnoV estin tw qew panta ta erga autou

18. notum a sæculo est Domino opus suum

19. dio egw krinw mh parenoclein toiV apo twn eqnwn epistrefousin epi ton qeon

19. propter quod ego judico non inquietari eos qui ex gentibus convertuntur ad Deum

20. alla episteilai autoiV tou apecesqai apo twn alisghmatwn twn eidwlwn kai thV porneiaV kai tou pniktou kai tou aimatoV

20. sed scribere ad eos ut abstineant se a contaminationibus simulacrorum et fornicatione et suffocatis et sanguine

21. mwshV gar ek genewn arcaiwn kata polin touV khrussontaV auton ecei en taiV sunagwgaiV kata pan sabbaton anaginwskomenoV

21. Moses enim a temporibus antiquis habet in singulis civitatibus qui eum prædicent in synagogis ubi per omne sabbatum legitur

22. tote edoxen toiV apostoloiV kai toiV presbuteroiV sun olh th ekklhsia eklexamenouV andraV ex autwn pemyai eiV antioceian sun tw paulw kai barnaba ioudan ton epikaloumenon barsaban kai silan andraV hgoumenouV en toiV adelfoiV

22. tunc placuit apostolis et senioribus cum omni ecclesia eligere viros ex eis et mittere Antiochiam cum Paulo et Barnaba Judam qui cognominatur Barsabban et Silam viros primos in fratribus

23. grayanteV dia ceiroV autwn tade oi apostoloi kai oi presbuteroi kai oi adelfoi toiV kata thn antioceian kai surian kai kilikian adelfoiV toiV ex eqnwn cairein

23. scribentes per manus eorum apostoli et seniores fratres his qui sunt Antiochiæ et Syriæ et Ciliciæ fratribus ex gentibus salutem

24. epeidh hkousamen oti tineV ex hmwn exelqonteV etaraxan umaV logoiV anaskeuazonteV taV yucaV umwn legonteV peritemnesqai kai threin ton nomon oiV ou diesteilameqa

24. quoniam audivimus quia quidam ex nobis exeuntes turbaverunt vos verbis evertentes animas vestras quibus non mandavimus

25. edoxen hmin genomenoiV omoqumadon eklexamenouV andraV pemyai proV umaV sun toiV agaphtoiV hmwn barnaba kai paulw

25. placuit nobis collectis in unum eligere viros et mittere ad vos cum carissimis nostris Barnaba et Paulo

26. anqrwpoiV paradedwkosin taV yucaV autwn uper tou onomatoV tou kuriou hmwn ihsou cristou

26. hominibus qui tradiderunt animas suas pro nomine Domini nostri Jesu Christi

27. apestalkamen oun ioudan kai silan kai autouV dia logou apaggellontaV ta auta

27. misimus ergo Judam et Silam qui et ipsi vobis verbis referent eadem

28. edoxen gar tw agiw pneumati kai hmin mhden pleon epitiqesqai umin baroV plhn twn epanagkeV toutwn

28. visum est enim Spiritui Sancto et nobis nihil ultra inponere vobis oneris quam hæc necessario

29. apecesqai eidwloqutwn kai aimatoV kai pniktou kai porneiaV ex wn diathrounteV eautouV eu praxete errwsqe

29. ut abstineatis vos ab immolatis simulacrorum et sanguine suffocato et fornicatione a quibus custodientes vos bene agetis valete

30. oi men oun apoluqenteV hlqon eiV antioceian kai sunagagonteV to plhqoV epedwkan thn epistolhn

30. illi igitur dimissi descenderunt Antiochiam et congregata multitudine tradiderunt epistulam

31. anagnonteV de ecarhsan epi th paraklhsei

31. quam cum legissent gavisi sunt super consolatione

32. ioudaV te kai silaV kai autoi profhtai onteV dia logou pollou parekalesan touV adelfouV kai epesthrixan

32. Judas autem et Silas et ipsi cum essent prophetæ verbo plurimo consolati sunt fratres et confirmaverunt

33. poihsanteV de cronon apeluqhsan met eirhnhV apo twn adelfwn proV touV apostolouV

33. facto autem ibi tempore dimissi sunt cum pace a fratribus ad eos qui miserant illos

34. edoxen de tw sila epimeinai autou

34. []

35. pauloV de kai barnabaV dietribon en antioceia didaskonteV kai euaggelizomenoi meta kai eterwn pollwn ton logon tou kuriou

35. Paulus autem et Barnabas demorabantur Antiochiæ docentes et evangelizantes cum aliis pluribus verbum Domini

36. meta de tinaV hmeraV eipen pauloV proV barnaban epistreyanteV dh episkeywmeqa touV adelfouV hmwn kata pasan polin en aiV kathggeilamen ton logon tou kuriou pwV ecousin

36. post aliquot autem dies dixit ad Barnaban Paulus revertentes visitemus fratres per universas civitates in quibus prædicavimus verbum Domini quomodo se habeant

37. barnabaV de ebouleusato sumparalabein ton iwannhn ton kaloumenon markon

37. Barnabas autem volebat secum adsumere et Johannem qui cognominatur Marcus

38. pauloV de hxiou ton apostanta ap autwn apo pamfuliaV kai mh sunelqonta autoiV eiV to ergon mh sumparalabein touton

38. Paulus autem rogabat eum qui discessisset ab eis a Pamphilia et non isset cum eis in opus non debere recipi eum

39. egeneto oun paroxusmoV wste apocwrisqhnai autouV ap allhlwn ton te barnaban paralabonta ton markon ekpleusai eiV kupron

39. facta est autem dissensio ita ut discederent ab invicem et Barnabas adsumpto Marco navigaret Cyprum

40. pauloV de epilexamenoV silan exhlqen paradoqeiV th cariti tou qeou upo twn adelfwn

40. Paulus vero electo Sila profectus est traditus gratiæ Domini a fratribus

41. dihrceto de thn surian kai kilikian episthrizwn taV ekklhsiaV

41. perambulabat autem Syriam et Ciliciam confirmans ecclesias