São Mateus, 8
1. katabanti de autw apo tou orouV hkolouqhsan autw ocloi polloi
1. Cuando bajó del monte, fue siguiéndole una gran muchedumbre.
2. kai idou leproV elqwn prosekunei autw legwn kurie ean qelhV dunasai me kaqarisai
2. En esto, un leproso se acercó y se postró ante él, diciendo: «Señor, si quieres puedes limpiarme.»
3. kai ekteinaV thn ceira hyato autou o ihsouV legwn qelw kaqarisqhti kai euqewV ekaqarisqh autou h lepra
3. El extendió la mano, le tocó y dijo: «Quiero, queda limpio.» Y al instante quedó limpio de su lepra.
4. kai legei autw o ihsouV ora mhdeni eiphV all upage seauton deixon tw ierei kai prosenegke to dwron o prosetaxen mwshV eiV marturion autoiV
4. Y Jesús le dice: «Mira, no se los digas a nadie, sino vete, muéstrate al sacerdote y presenta la ofrenda que prescribió Moisés, para que les sirva de testimonio.
5. eiselqonti de tw ihsou eiV kapernaoum proshlqen autw ekatontarcoV parakalwn auton
5. Al entrar en Cafarnaúm, se le acercó un centurión y le rogó
6. kai legwn kurie o paiV mou beblhtai en th oikia paralutikoV deinwV basanizomenoV
6. diciendo: «Señor, mi criado yace en casa paralítico con terribles sufrimientos.»
7. kai legei autw o ihsouV egw elqwn qerapeusw auton
7. Dícele Jesús: «Yo iré a curarle.»
8. kai apokriqeiV o ekatontarcoV efh kurie ouk eimi ikanoV ina mou upo thn steghn eiselqhV alla monon eipe logon kai iaqhsetai o paiV mou
8. Replicó el centurión: «Señor, no soy digno de que entres bajo mi techo; basta que lo digas de palabra y mi criado quedará sano.
9. kai gar egw anqrwpoV eimi upo exousian ecwn up emauton stratiwtaV kai legw toutw poreuqhti kai poreuetai kai allw ercou kai ercetai kai tw doulw mou poihson touto kai poiei
9. Porque también yo, que soy un subalterno, tengo soldados a mis órdenes, y digo a éste: "Vete", y va; y a otro: "Ven", y viene; y a mi siervo: "Haz esto", y lo hace.»
10. akousaV de o ihsouV eqaumasen kai eipen toiV akolouqousin amhn legw umin oude en tw israhl tosauthn pistin euron
10. Al oír esto Jesús quedó admirado y dijo a los que le seguían: «Os aseguro que en Israel no he encontrado en nadie una fe tan grande.
11. legw de umin oti polloi apo anatolwn kai dusmwn hxousin kai anakliqhsontai meta abraam kai isaak kai iakwb en th basileia twn ouranwn
11. Y os digo que vendrán muchos de oriente y occidente y se pondrán a la mesa con Abraham, Isaac y Jacob en el reino de los Cielos,
12. oi de uioi thV basileiaV ekblhqhsontai eiV to skotoV to exwteron ekei estai o klauqmoV kai o brugmoV twn odontwn
12. mientras que los hijos del Reino serán echados a las tinieblas de fuera; allí será el llanto y el rechinar de dientes.»
13. kai eipen o ihsouV tw ekatontarcw upage kai wV episteusaV genhqhtw soi kai iaqh o paiV autou en th wra ekeinh
13. Y dijo Jesús al centurión: «Anda; que te suceda como has creído.» Y en aquella hora sanó el criado.
14. kai elqwn o ihsouV eiV thn oikian petrou eiden thn penqeran autou beblhmenhn kai puressousan
14. Al llegar Jesús a casa de Pedro, vio a la suegra de éste en cama, con fiebre.
15. kai hyato thV ceiroV authV kai afhken authn o puretoV kai hgerqh kai dihkonei autoiV
15. Le tocó la mano y la fiebre la dejó; y se levantó y se puso a servirle.
16. oyiaV de genomenhV proshnegkan autw daimonizomenouV pollouV kai exebalen ta pneumata logw kai pantaV touV kakwV econtaV eqerapeusen
16. Al atardecer, le trajeron muchos endemoniados; él expulsó a los espíritus con una palabra, y curó a todos los enfermos,
17. opwV plhrwqh to rhqen dia hsaiou tou profhtou legontoV autoV taV asqeneiaV hmwn elaben kai taV nosouV ebastasen
17. para que se cumpliera el oráculo del profeta Isaías: El tomó nuestras flaquezas y cargó con nuestras enfermedades.
18. idwn de o ihsouV pollouV oclouV peri auton ekeleusen apelqein eiV to peran
18. Viéndose Jesús rodeado de la muchedumbre, mandó pasar a la otra orilla.
19. kai proselqwn eiV grammateuV eipen autw didaskale akolouqhsw soi opou ean aperch
19. Y un escriba se acercó y le dijo: «Maestro, te seguiré adondequiera que vayas.»
20. kai legei autw o ihsouV ai alwpekeV fwleouV ecousin kai ta peteina tou ouranou kataskhnwseiV o de uioV tou anqrwpou ouk ecei pou thn kefalhn klinh
20. Dícele Jesús: «Las zorras tienen guaridas, y las aves del cielo nidos; pero el Hijo del hombre no tiene donde reclinar la cabeza.»
21. eteroV de twn maqhtwn autou eipen autw kurie epitreyon moi prwton apelqein kai qayai ton patera mou
21. Otro de los discípulos le dijo: «Señor, déjame ir primero a enterrar a mi padre.»
22. o de ihsouV eipen autw akolouqei moi kai afeV touV nekrouV qayai touV eautwn nekrouV
22. Dícele Jesús: «Sígueme, y deja que los muertos entierren a sus muertos.»
23. kai embanti autw eiV to ploion hkolouqhsan autw oi maqhtai autou
23. Subió a la barca y sus discípulos le siguieron.
24. kai idou seismoV megaV egeneto en th qalassh wste to ploion kaluptesqai upo twn kumatwn autoV de ekaqeuden
24. De pronto se levantó en el mar una tempestad tan grande que la barca quedaba tapada por las olas; pero él estaba dormido.
25. kai proselqonteV oi maqhtai autou hgeiran auton legonteV kurie swson hmaV apollumeqa
25. Acercándose ellos le despertaron diciendo: «¡Señor, sálvanos, que perecemos!»
26. kai legei autoiV ti deiloi este oligopistoi tote egerqeiV epetimhsen toiV anemoiV kai th qalassh kai egeneto galhnh megalh
26. Díceles: «¿Por qué tenéis miedo, hombres de poca fe?» Entonces se levantó, increpó a los vientos y al mar, y sobrevino una gran bonanza.
27. oi de anqrwpoi eqaumasan legonteV potapoV estin outoV oti kai oi anemoi kai h qalassa upakouousin autw
27. Y aquellos hombres, maravillados, decían: «¿Quién es éste, que hasta los vientos y el mar le obedecen?»
28. kai elqonti autw eiV to peran eiV thn cwran twn gergeshnwn uphnthsan autw duo daimonizomenoi ek twn mnhmeiwn exercomenoi calepoi lian wste mh iscuein tina parelqein dia thV odou ekeinhV
28. Al llegar a la otra orilla, a la región de los gadarenos, vinieron a su encuentro dos endemoniados que salían de los sepulcros, y tan furiosos que nadie era capaz de pasar por aquel camino.
29. kai idou ekraxan legonteV ti hmin kai soi ihsou uie tou qeou hlqeV wde pro kairou basanisai hmaV
29. Y se pusieron a gritar: «¿Qué tenemos nosotros contigo, Hijo de Dios? ¿Has venido aquí para atormentarnos antes de tiempo?»
30. hn de makran ap autwn agelh coirwn pollwn boskomenh
30. Había allí a cierta distancia una gran piara de puercos paciendo.
31. oi de daimoneV parekaloun auton legonteV ei ekballeiV hmaV epitreyon hmin apelqein eiV thn agelhn twn coirwn
31. Y le suplicaban los demonios: «Si nos echas, mándanos a esa piara de puercos.»
32. kai eipen autoiV upagete oi de exelqonteV aphlqon eiV thn agelhn twn coirwn kai idou wrmhsen pasa h agelh twn coirwn kata tou krhmnou eiV thn qalassan kai apeqanon en toiV udasin
32. El les dijo: «Id.» Saliendo ellos, se fueron a los puercos, y de pronto toda la piara se arrojó al mar precipicio abajo, y perecieron en las aguas.
33. oi de boskonteV efugon kai apelqonteV eiV thn polin aphggeilan panta kai ta twn daimonizomenwn
33. Los porqueros huyeron, y al llegar a la ciudad lo contaron todo y también lo de los endemoniados.
34. kai idou pasa h poliV exhlqen eiV sunanthsin tw ihsou kai idonteV auton parekalesan opwV metabh apo twn oriwn autwn
34. Y he aquí que toda la ciudad salió al encuentro de Jesús y, en viéndole, le rogaron que se retirase de su término.