Mosaico decorativo

1. kai eluphqh iwnaV luphn megalhn kai sunecuqh

1. Jonas ficou profundamente indignado com isso e, muito irritado, dirigiu ao Senhor esta prece: “Ah, Senhor, era bem isto que eu dizia quando estava ainda na minha terra! É por isso que eu tentei esquivar-me, fugindo para Társis,*

2. kai proseuxato proV kurion kai eipen w kurie ouc outoi oi logoi mou eti ontoV mou en th gh mou dia touto proefqasa tou fugein eiV qarsiV dioti egnwn oti su elehmwn kai oiktirmwn makroqumoV kai polueleoV kai metanown epi taiV kakiaiV

2. porque sabia que sois um Deus clemente e misericordioso, de coração grande, de muita benignidade e compaixão pelos nossos males.

3. kai nun despota kurie labe thn yuchn mou ap' emou oti kalon to apoqanein me h zhn me

3. Agora, Senhor, toma a minha alma, porque me é melhor a morte que a vida”.*

4. kai eipen kurioV proV iwnan ei sfodra leluphsai su

4. O Senhor respondeu-lhe: “(Julgas que) tens razão para te afligires assim?”.

5. kai exhlqen iwnaV ek thV polewV kai ekaqisen apenanti thV polewV kai epoihsen eautw ekei skhnhn kai ekaqhto upokatw authV en skia ewV ou apidh ti estai th polei

5. Então, saiu Jonas da cidade e fixou-se a oriente da mesma cidade. Fez uma cabana para si e lá permaneceu, à sombra, esperando para ver o que aconteceria à cidade.

6. kai prosetaxen kurioV o qeoV kolokunqh kai anebh uper kefalhV tou iwna tou einai skian uperanw thV kefalhV autou tou skiazein autw apo twn kakwn autou kai ecarh iwnaV epi th kolokunqh caran megalhn

6. O Senhor Deus fez crescer um pé de mamona, que se levantou acima de Jonas, para fazer sombra à sua cabeça e curá-lo de seu mau humor. Jonas alegrou-se grandemente com aquela ma­moneira.*

7. kai prosetaxen o qeoV skwlhki ewqinh th epaurion kai epataxen thn kolokunqan kai apexhranqh

7. Mas, no dia seguinte, ao romper da manhã, mandou Deus um verme que roeu a raiz da mamona, e esta secou.

8. kai egeneto ama tw anateilai ton hlion kai prosetaxen o qeoV pneumati kauswnoV sugkaionti kai epataxen o hlioV epi thn kefalhn iwna kai wligoyuchsen kai apelegeto thn yuchn autou kai eipen kalon moi apoqanein me h zhn

8. Quando o sol se levantou, Deus fez soprar um vento ardente do Oriente, e o sol dardejou seus raios sobre a cabeça de Jonas, de forma que o profeta, desfalecido, desejou a morte, dizendo: “Prefiro a morte à vida”.

9. kai eipen o qeoV proV iwnan ei sfodra leluphsai su epi th kolokunqh kai eipen sfodra leluphmai egw ewV qanatou

9. O Senhor disse a Jonas: “Julgas que fazes bem em te irritares por causa de uma planta?”. Jonas respondeu: “Sim, tenho razão de me irar até a morte”.

10. kai eipen kurioV su efeisw uper thV kolokunqhV uper hV ouk ekakopaqhsaV ep' authn kai ouk exeqreyaV authn h egenhqh upo nukta kai upo nukta apwleto

10. “Tiveste compaixão de um arbusto” – replicou-lhe o Senhor – “pelo qual nada fizeste, que não fizeste crescer, que nasceu numa noite e numa noite morreu.

11. egw de ou feisomai uper nineuh thV polewV thV megalhV en h katoikousin pleiouV h dwdeka muriadeV anqrwpwn oitineV ouk egnwsan dexian autwn h aristeran autwn kai kthnh polla .

11. E, então, não hei de ter compaixão da grande cidade de Nínive, onde há mais de cento e vinte mil seres humanos, que não sabem discernir entre a sua mão direita e a sua mão esquerda, e uma inumerável multidão de animais?”



Olvasd el a Bibliát egy év alatt

Csatlakozz közösségünkhöz, és olvasd el a teljes Bibliát 365 nap alatt. Egy strukturált és inspiráló út a hited és a Szentírás ismeretének elmélyítéséhez.