Mosaico decorativo

1. kai diaswqenteV tote epegnwsan oti melith h nhsoV kaleitai

1. Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.

2. oi de barbaroi pareicon ou thn tucousan filanqrwpian hmin anayanteV gar puran proselabonto pantaV hmaV dia ton ueton ton efestwta kai dia to yucoV

2. Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.

3. sustreyantoV de tou paulou fruganwn plhqoV kai epiqentoV epi thn puran ecidna ek thV qermhV exelqousa kaqhyen thV ceiroV autou

3. Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisso uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.

4. wV de eidon oi barbaroi kremamenon to qhrion ek thV ceiroV autou elegon proV allhlouV pantwV foneuV estin o anqrwpoV outoV on diaswqenta ek thV qalasshV h dikh zhn ouk eiasen

4. Quando os indígenas viram a serpente pendendo de sua mão, diziam uns aos outros: “Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver”.

5. o men oun apotinaxaV to qhrion eiV to pur epaqen ouden kakon

5. Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.

6. oi de prosedokwn auton mellein pimprasqai h katapiptein afnw nekron epi polu de autwn prosdokwntwn kai qewrountwn mhden atopon eiV auton ginomenon metaballomenoi elegon qeon auton einai

6. Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: “Ele é um deus”.

7. en de toiV peri ton topon ekeinon uphrcen cwria tw prwtw thV nhsou onomati popliw oV anadexamenoV hmaV treiV hmeraV filofronwV exenisen

7. Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.

8. egeneto de ton patera tou popliou puretoiV kai dusenteria sunecomenon katakeisqai proV on o pauloV eiselqwn kai proseuxamenoV epiqeiV taV ceiraV autw iasato auton

8. Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disen­teria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.

9. toutou oun genomenou kai oi loipoi oi econteV asqeneiaV en th nhsw proshrconto kai eqerapeuonto

9. Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,

10. oi kai pollaiV timaiV etimhsan hmaV kai anagomenoiV epeqento ta proV thn creian

10. quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.

11. meta de treiV mhnaV anhcqhmen en ploiw parakeceimakoti en th nhsw alexandrinw parashmw dioskouroiV

11. Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Ale­xandria, que havia passado o inverno na ilha. Esse navio levava por insígnias os Dióscuros.*

12. kai katacqenteV eiV surakousaV epemeinamen hmeraV treiV

12. Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.

13. oqen perielqonteV kathnthsamen eiV rhgion kai meta mian hmeran epigenomenou notou deuteraioi hlqomen eiV potiolouV

13. De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Poz­zuoli.

14. ou euronteV adelfouV pareklhqhmen ep autoiV epimeinai hmeraV epta kai outwV eiV thn rwmhn hlqomen

14. Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua compa­nhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.

15. kakeiqen oi adelfoi akousanteV ta peri hmwn exhlqon eiV apanthsin hmin acriV appiou forou kai triwn tabernwn ouV idwn o pauloV eucaristhsaV tw qew elaben qarsoV

15. Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de ápio e as Três Taver­nas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.

16. ote de hlqomen eiV rwmhn o ekatontarcoV paredwken touV desmiouV tw stratopedarch tw de paulw epetraph menein kaq eauton sun tw fulassonti auton stratiwth

16. Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.*

17. egeneto de meta hmeraV treiV sugkalesasqai ton paulon touV ontaV twn ioudaiwn prwtouV sunelqontwn de autwn elegen proV autouV andreV adelfoi egw ouden enantion poihsaV tw law h toiV eqesin toiV patrwoiV desmioV ex ierosolumwn paredoqhn eiV taV ceiraV twn rwmaiwn

17. Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: “Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.

18. oitineV anakrinanteV me eboulonto apolusai dia to mhdemian aitian qanatou uparcein en emoi

18. Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.

19. antilegontwn de twn ioudaiwn hnagkasqhn epikalesasqai kaisara ouc wV tou eqnouV mou ecwn ti kathgorhsai

19. Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.

20. dia tauthn oun thn aitian parekalesa umaV idein kai proslalhsai eneken gar thV elpidoV tou israhl thn alusin tauthn perikeimai

20. Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente”.

21. oi de proV auton eipon hmeiV oute grammata peri sou edexameqa apo thV ioudaiaV oute paragenomenoV tiV twn adelfwn aphggeilen h elalhsen ti peri sou ponhron

21. Responderam-lhe eles: “Não temos recebido carta alguma da Judeia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.

22. axioumen de para sou akousai a froneiV peri men gar thV airesewV tauthV gnwston estin hmin oti pantacou antilegetai

22. Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição”.

23. taxamenoi de autw hmeran hkon proV auton eiV thn xenian pleioneV oiV exetiqeto diamarturomenoV thn basileian tou qeou peiqwn te autouV ta peri tou ihsou apo te tou nomou mwsewV kai twn profhtwn apo prwi ewV esperaV

23. Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A conversa durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.

24. kai oi men epeiqonto toiV legomenoiV oi de hpistoun

24. Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.

25. asumfwnoi de onteV proV allhlouV apeluonto eipontoV tou paulou rhma en oti kalwV to pneuma to agion elalhsen dia hsaiou tou profhtou proV touV pateraV hmwn

25. Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: “Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:

26. legon poreuqhti proV ton laon touton kai eipe akoh akousete kai ou mh sunhte kai bleponteV bleyete kai ou mh idhte

26. Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.

27. epacunqh gar h kardia tou laou toutou kai toiV wsin barewV hkousan kai touV ofqalmouV autwn ekammusan mhpote idwsin toiV ofqalmoiV kai toiV wsin akouswsin kai th kardia sunwsin kai epistreywsin kai iaswmai autouV

27. Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar (Is 6,9s).

28. gnwston oun estw umin oti toiV eqnesin apestalh to swthrion tou qeou autoi kai akousontai

28. Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão”.

29. kai tauta autou eipontoV aphlqon oi ioudaioi pollhn econteV en eautoiV suzhthsin

29. [Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.]

30. emeinen de o pauloV dietian olhn en idiw misqwmati kai apedeceto pantaV touV eisporeuomenouV proV auton

30. Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.

31. khrusswn thn basileian tou qeou kai didaskwn ta peri tou kuriou ihsou cristou meta pashV parrhsiaV akwlutwV

31. Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.



Olvasd el a Bibliát egy év alatt

Csatlakozz közösségünkhöz, és olvasd el a teljes Bibliát 365 nap alatt. Egy strukturált és inspiráló út a hited és a Szentírás ismeretének elmélyítéséhez.