Hošea, 13
1. Kad je Efrajim govorio, strah je zadavao, jer bijaše on prvak u Izraelu, al' ogriješi se Baalom i poginu.
1. Loquente Ephraim, horror factus est; dux erat in Israel. Et deliquit in Baal et mortuus est.
2. I sad još griješe oni od srebra praveæ' sebi kipove, kumire po svojoj mašti; svi su oni djelo rukotvorca! Tima - vele - žrtvujte, ljudi neka cjelivaju teoce!
2. Et nunc addunt ad peccandum faciuntque sibi conflatile de argento suo, secundum intellegentiam suam simulacra; factura artificum totum est. “His — ipsi dicunt — immolate!”. Homines vitulos osculantur.
3. Zato, bit æe oni kao oblak jutarnji, kao rosa koje brzo nestaje, kao pljeva raznesena s gumna, kao dim što kroz otvor izlazi.
3. Idcirco erunt quasi nubes matutina et sicut ros matutinus praeteriens, sicut palea turbine rapta ex area et sicut fumus de fumario.
4. A ja sam Jahve, Bog tvoj sve od zemlje egipatske: drugog Boga osim mene ne ljubi! Osim mene nema spasitelja.
4. “Ego autem Dominus, Deus tuus ex terra Aegypti; et Deum absque me nescies, et salvator non est praeter me.
5. Ja te ljubljah u pustinji, u zemlji suhoj.
5. Ego pavi te in deserto, in terra ardenti solitudinis.
6. Ja ih pasoh, i siti bijahu; nasiæenima srce se uzoholi; i tako me zaboraviše.
6. Iuxta pascua sua saturati sunt et saturati elevaverunt cor suum, propterea obliti sunt mei.
7. Stoga æu im biti kao lav, kao leopard što na putu vreba;
7. Et ego ero eis quasi leaena, sicut pardus iuxta viam insidiabor.
8. kao medvjedica kojoj ugrabiše mlade, ja æu se na njih baciti, rastrgat' im grudi do srca; k'o lav æu proždrijeti meso njihovo, zvijeri æe ih poljske rastrgati.
8. Occurram eis quasi ursa, raptis catulis, et dirumpam claustrum cordis eorum: et consumam eos ibi quasi leo; bestia agri scindet eos.
9. Uništit æu te, Izraele, i tko æe ti pomoæi?
9. Perdo te, Israel; quis est auxiliator tuus?
10. TÓa gdje ti je kralj da te spasi, gdje tvoji knezovi da te brane - oni za koje si govorio: "Daj mi kralja i knezove!"
10. Ubinam est rex tuus, ut salvet te in omnibus urbibus tuis, et iudices tui, de quibus dixisti: “Da mihi regem et principes”?
11. U gnjevu svom kralja ti dadoh i u srdžbi ti ga uzimam.
11. Do tibi regem in furore meo et aufero in indignatione mea.
12. Dobro se èuva bezakonje Efrajimovo, grijeh je njegov dobro pohranjen.
12. Colligata est iniquitas Ephraim, absconditum peccatum eius.
13. Doðoše na nj trudovi porodiljski, ali on je ludo èedo, ne izlazi na vrijeme iz utrobe materine!
13. Dolores parturientis venient ei; erit filius non sapiens: suo enim tempore non stabit in ore vulvae.
14. Ja æu ih izbaviti od vlasti Podzemlja, od smrti æu ih spasiti! Gdje je tvoja kuga, o smrti, gdje pomor tvoj, Podzemlje! Samilost se sakri od mojih oèiju!
14. De manu inferni liberabo eos, de morte redimam eos? Ubi pestilentiae tuae, o mors? Ubi pestis tua, inferne? Consolatio abscondita est ab oculis meis”.
15. Tako je rodan meðu braæom Efrajim, ali æe doæi vjetar istoèni, vjetar Jahvin iz pustinje: isušit æe mu izvore, presahnuti studence, opljaèkat mu riznicu, blago odnijeti.
15. Dum ipse inter fratres fructificat, veniet ventus urens, ventus Domini de deserto ascendens, et siccabit venas eius et desolabit fontem eius. Ipse diripiet thesaurum, omne vas desiderabile.
