Salmos, 51

1. Ao mestre de canto. Hino de Davi.

1. Kierownikowi chóru. Psalm. Dawida,

2. Quando Doeg, o idumeu, veio dizer a Saul: “Davi entrou na casa de Aquimelec”.

2. gdy przybył do niego prorok Natan po jego grzechu z Batszebą.

3. Por que te glorias de tua malícia, ó infame prepotente?

3. Zmiłuj się nade mną, Boże, w swojej łaskawości, w ogromie swego miłosierdzia wymaż moją nieprawość!

4. Continuamente maquinas a perdição; tua língua é afiada navalha, tecedora de enganos.

4. Obmyj mnie zupełnie z mojej winy i oczyść mnie z grzechu mojego!

5. Tu preferes o mal ao bem, a mentira à lealdade.

5. Uznaję bowiem moją nieprawość, a grzech mój jest zawsze przede mną.

6. Só gostas de palavras perniciosas, ó língua pérfida!

6. Tylko przeciw Tobie zgrzeszyłem i uczyniłem, co złe jest przed Tobą, tak że się okazujesz sprawiedliwym w swym wyroku i prawym w swoim osądzie.

7. Por isso, Deus te destruirá, há de te excluir para sempre; ele te expulsará de tua tenda, e te extirpará da terra dos vivos.

7. Oto zrodzony jestem w przewinieniu i w grzechu poczęła mnie matka.

8. Vendo isso, tomados de medo, os justos zombarão de ti, dizendo:

8. Oto Ty masz upodobanie w ukrytej prawdzie, naucz mnie tajników mądrości.

9. “Eis o homem que não tomou a Deus por protetor, mas esperou na multidão de suas riquezas e se prevaleceu de seus próprios crimes”.

9. Pokrop mnie hizopem, a stanę się czysty, obmyj mnie, a nad śnieg wybieleję.

10. Eu sou, porém, como a verdejante oliveira na casa de Deus: confio na misericórdia de Deus para sempre.

10. Spraw, bym usłyszał radość i wesele: niech się radują kości, któreś skruszył!

11. Eu vos louvarei eternamente pelo que fizestes e cantarei vosso nome, na presença de vossos fiéis, porque é bom.

11. Odwróć oblicze swe od moich grzechów i wymaż wszystkie moje przewinienia!

12.

12. Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste i odnów w mojej piersi ducha niezwyciężonego!

13.

13. Nie odrzucaj mnie od swego oblicza i nie odbieraj mi świętego ducha swego!

14.

14. Przywróć mi radość z Twojego zbawienia i wzmocnij mnie duchem ochoczym!

15.

15. Chcę nieprawych nauczyć dróg Twoich i nawrócą się do Ciebie grzesznicy.

16.

16. Od krwi uwolnij mnie, Boże, mój Zbawco: niech mój język sławi Twoją sprawiedliwość!

17.

17. Otwórz moje wargi, Panie, a usta moje będą głosić Twoją chwałę.

18.

18. Ty się bowiem nie radujesz ofiarą i nie chcesz całopaleń, choćbym je dawał.

19.

19. Moją ofiarą, Boże, duch skruszony, nie gardzisz, Boże, sercem pokornym i skruszonym.

20.

20. Panie, okaż Syjonowi łaskę w Twej dobroci: odbuduj mury Jeruzalem!

21.

21. Wtedy będą Ci się podobać prawe ofiary, dary i całopalenia, wtedy będą składać cielce na Twoim ołtarzu.