Salmos, 147

1. (12) Salmo. Louva, ó Jerusalém, o Senhor; louva o teu Deus, ó Sião,

1. Alleluja. Dobrze jest grać naszemu Bogu, wdzięcznie jest nucić pieśń pochwalną.

2. (13) porque ele reforçou os ferrolhos de tuas portas, e abençoou teus filhos em teu seio.

2. Pan buduje Jeruzalem, gromadzi rozproszonych z Izraela;

3. (14) Estabeleceu a paz em tuas fronteiras, e te nutre com a flor do trigo.

3. On leczy złamanych na duchu i przewiązuje ich rany.

4. (15) Ele envia a sua palavra sobre a terra, e aí ela corre velozmente.

4. On liczbę gwiazd oznacza, wszystkie je woła po imieniu.

5. (16) Ele faz cair a neve como lã, espalha a geada como cinza.

5. Pan nasz jest wielki i zasobny w siły, mądrość Jego jest niewypowiedziana.

6. (17) Atira o seu granizo como migalhas de pão, diante de seu frio as águas se congelam.

6. Pan dźwiga pokornych, a poniża występnych aż do ziemi.

7. (18) À sua ordem, porém, elas se derretem; faz soprar o vento e as águas correm de novo.

7. Śpiewajcie pieśń dziękczynną Panu, grajcie Bogu naszemu na harfie.

8. (19) Ele revelou sua palavra a Jacó, sua Lei e seus preceitos a Israel.

8. On niebo okrywa chmurami, deszcz przygotowuje dla ziemi; sprawia, że góry wypuszczają trawę i zioła, by ludziom służyły;

9. (20) Com nenhum outro povo agiu assim, a nenhum deles manifestou seus mandamentos.

9. On daje pokarm bydłu, pisklętom kruka to, o co wołają.

10.

10. Nie kocha się w sile rumaka; nie ma też upodobania w goleniach męża.

11.

11. Podobają się Panu ci, którzy się Go boją, którzy wyczekują Jego łaski.

12.

12. Chwal, Jerozolimo, Pana, chwal Boga twego, Syjonie!

13.

13. Umacnia bowiem zawory bram twoich i błogosławi synom twoim w tobie.

14.

14. Zapewnia pokój twoim granicom, nasyca ciebie najlepszą pszenicą.

15.

15. Na ziemię zsyła swoje orędzie, mknie chyżo Jego słowo.

16.

16. On daje śnieg niby wełnę, a szron jak popiół rozsiewa.

17.

17. Ciska swój grad jak okruchy chleba; od Jego mrozu ścinają się wody.

18.

18. Posyła słowo swoje i każe im tajać; każe wiać swemu wiatrowi, a spływają wody.

19.

19. Obwieścił swoje słowa Jakubowi, Izraelowi ustawy swe i wyroki.

20.

20. Żadnemu narodowi tak nie uczynił: o swoich wyrokach ich nie pouczył. Alleluja.