Salmos, 25

1. De Davi. Fazei-me justiça, Senhor, pois tenho andado retamente e, confiando em vós, não vacilei.*

1. Dawidowy. Ku Tobie, Panie, wznoszę moją duszę,

2. Sondai-me, Senhor, e provai-me; escrutai meus rins e meu coração.

2. mój Boże, Tobie ufam: niech nie doznam zawodu! Niech moi wrogowie nie triumfują nade mną!

3. Tenho sempre diante dos olhos vossa bondade, e caminho na vossa verdade.

3. Nikt bowiem, kto Tobie ufa, nie doznaje wstydu; doznają wstydu ci, którzy łamią wiarę dla marności.

4. Entre os homens iníquos não me assento, nem me associo aos trapaceiros.

4. Daj mi poznać drogi Twoje, Panie, i naucz mnie Twoich ścieżek!

5. Detesto a companhia dos malfeitores, com os ímpios não me junto.

5. Prowadź mnie według Twej prawdy i pouczaj, bo Ty jesteś Bóg, mój Zbawca, i w Tobie mam zawsze nadzieję.

6. Na inocência lavo as minhas mãos, e conservo-me junto de vosso altar, Senhor,*

6. Wspomnij na miłosierdzie Twe, Panie, na łaski Twoje, co trwają od wieków.

7. para publicamente anunciar vossos louvores, e proclamar todas as vossas maravilhas.

7. Nie wspominaj grzechów mej młodości ani moich przewin ale o mnie pamiętaj w Twojej łaskawości ze względu na dobroć Twą, Panie!

8. Senhor, amo a habitação de vossa casa, e o tabernáculo onde reside a vossa glória.

8. Pan jest dobry i prawy: dlatego wskazuje drogę grzesznikom;

9. Não leveis a minha alma com a dos pecadores, nem me tireis a vida com a dos sanguinários,

9. rządzi pokornymi w sprawiedliwości, ubogich uczy swej drogi.

10. cujas mãos são criminosas, e cuja destra está cheia de subornos.

10. Wszystkie ścieżki Pana - to łaskawość i wierność dla tych, co strzegą przymierza i Jego przykazań.

11. Eu, porém, procedo com retidão. Livrai-me e sede-me propício.

11. Przez wzgląd na Twoje imię, Panie, odpuść mój grzech, a jest on wielki.

12. Meu pé está firme no caminho reto; nas assembleias, bendirei o Senhor.

12. Kim jest człowiek, co się boi Pana? Takiemu On wskazuje, jaką drogę wybrać.

13.

13. Będzie on przebywał wśród szczęścia, a jego potomstwo posiądzie ziemię.

14.

14. Pan przyjaźnie obcuje z tymi, którzy się Go boją, i powierza im swoje przymierze.

15.

15. Oczy me zawsze zwrócone na Pana, gdyż On sam wydobywa nogi moje z sidła.

16.

16. Wejrzyj na mnie i zmiłuj się nade mną, bo jestem samotny i nieszczęśliwy.

17.

17. Oddal uciski mojego serca, wyrwij mnie z moich udręczeń!

18.

18. Spójrz na udrękę moją i na boleść i odpuść mi wszystkie grzechy!

19.

19. Spójrz na mych nieprzyjaciół: jest ich wielu i gwałtownie mnie nienawidzą.

20.

20. Strzeż mojej duszy i wybaw mnie, bym się nie zawiódł, gdy się uciekam do Ciebie.

21.

21. Niechaj mnie chronią niewinność i prawość, bo w Tobie, Panie, pokładam nadzieję.

22.

22. Boże, wybaw Izraela ze wszystkich jego ucisków!