Salmos, 64
1. eiV to teloV yalmoV tw dauid wdh ieremiou kai iezekihl ek tou logou thV paroikiaV ote emellon ekporeuesqai
1. Ao mestre de canto. Salmo de Davi. Cântico.*
2. soi prepei umnoV o qeoV en siwn kai soi apodoqhsetai euch en ierousalhm
2. A vós, ó Deus, convém o louvor em Sião, é a vós que todos vêm cumprir os seus votos,
3. eisakouson proseuchV mou proV se pasa sarx hxei
3. vós que atendeis as preces. Todo homem acorre a vós,
4. logoi anomiwn uperedunamwsan hmaV kai taV asebeiaV hmwn su ilash
4. por causa de seus pecados. Oprime-nos o peso de nossas faltas: vós as perdoais.
5. makarioV on exelexw kai proselabou kataskhnwsei en taiV aulaiV sou plhsqhsomeqa en toiV agaqoiV tou oikou sou agioV o naoV sou qaumastoV en dikaiosunh
5. Feliz aquele que vós escolheis, e chamais para habitar em vossos átrios. Possamos nós ser saciados dos bens de vossa casa, da santidade de vosso templo.
6. epakouson hmwn o qeoV o swthr hmwn h elpiV pantwn twn peratwn thV ghV kai en qalassh makran
6. Vós nos atendeis com os estupendos prodígios de vossa justiça, ó Deus, nosso salvador. Vós sois a esperança dos confins da terra, e dos mais longínquos mares.
7. etoimazwn orh en th iscui autou periezwsmenoV en dunasteia
7. Vós que, com a vossa força, sustentais montanhas, cingido de vosso poder.
8. o suntarasswn to kutoV thV qalasshV hcouV kumatwn authV taracqhsontai ta eqnh
8. Vós que aplacais os vagalhões do mar, o bramir de suas vagas e o tumultuar das nações pagãs.
9. kai fobhqhsontai oi katoikounteV ta perata apo twn shmeiwn sou exodouV prwiaV kai esperaV teryeiV
9. À vista de vossos prodígios, temem-vos os habitantes dos confins da terra; saciais de alegria os extremos do oriente e do ocidente.
10. epeskeyw thn ghn kai emequsaV authn eplhqunaV tou ploutisai authn o potamoV tou qeou eplhrwqh udatwn htoimasaV thn trofhn autwn oti outwV h etoimasia sou
10. Visitastes a terra e a regastes, cumulando-a de fertilidade. De água encheu-se a divina fonte e fizestes germinar o trigo. Assim, pois, fertilizastes a terra:
11. touV aulakaV authV mequson plhqunon ta genhmata authV en taiV stagosin authV eufranqhsetai anatellousa
11. irrigastes os seus sulcos, nivelastes as suas glebas; amolecendo-as com as chuvas, abençoastes a sua sementeira.
12. euloghseiV ton stefanon tou eniautou thV crhstothtoV sou kai ta pedia sou plhsqhsontai piothtoV
12. Coroaste o ano com os vossos benefícios; onde passastes ficou a fartura.
13. pianqhsontai ta wraia thV erhmou kai agalliasin oi bounoi perizwsontai
13. Umedecidas as pastagens do deserto, revestem-se de alegria as colinas.
14. enedusanto oi krioi twn probatwn kai ai koiladeV plhqunousi siton kekraxontai kai gar umnhsousin
14. Os prados são cobertos de rebanhos, e os vales se enchem de trigais. Só há júbilo e cantos de alegria.