Salmos, 64

1. Ao mestre de canto. Salmo de Davi. Cântico.*

1. Kierownikowi chóru. Psalm. Dawidowy.

2. A vós, ó Deus, convém o louvor em Sião, é a vós que todos vêm cumprir os seus votos,

2. Boże, słuchaj głosu mego, gdy się żalę; zachowaj me życie od strachu przed wrogiem.

3. vós que atendeis as preces. Todo homem acorre a vós,

3. Chroń mnie przed gromadą złoczyńców i przed zgrają źle postępujących.

4. por causa de seus pecados. Oprime-nos o peso de nossas faltas: vós as perdoais.

4. Oni ostrzą jak miecz swe języki, a gorzkie słowa kierują jak strzały,

5. Feliz aquele que vós escolheis, e chamais para habitar em vossos átrios. Possamos nós ser saciados dos bens de vossa casa, da santidade de vosso templo.

5. by ugodzić niewinnego z ukrycia, znienacka strzelają, wcale się nie boją.

6. Vós nos atendeis com os estupendos prodígios de vossa justiça, ó Deus, nosso salvador. Vós sois a esperança dos confins da terra, e dos mais longínquos mares.

6. Umacniają się w złym zamiarze, zamyślają potajemnie zastawić sidła i mówią sobie: Któż nas zobaczy

7. Vós que, com a vossa força, sustentais montanhas, cingido de vosso poder.

7. i zgłębi nasze tajemnice? Zamach został obmyślony, ale wnętrze człowieka - serce jest niezgłębione.

8. Vós que aplacais os vagalhões do mar, o bramir de suas vagas e o tumultuar das nações pagãs.

8. Lecz Bóg strzałami w nich godzi, nagle odnoszą rany,

9. À vista de vossos prodígios, temem-vos os habitantes dos confins da terra; saciais de alegria os extremos do oriente e do ocidente.

9. własny język im gotuje upadek: wszyscy, co ich widzą, potrząsają głowami.

10. Visitastes a terra e a regastes, cumulando-a de fertilidade. De água encheu-se a divina fonte e fizestes germinar o trigo. Assim, pois, fertilizastes a terra:

10. Ludzie zdjęci bojaźnią sławią dzieło Boga i rozważają Jego zrządzenia.

11. irrigastes os seus sulcos, nivelastes as suas glebas; amolecendo-as com as chuvas, abençoastes a sua sementeira.

11. Sprawiedliwy weseli się w Panu, do Niego się ucieka, a wszyscy prawego serca się chlubią.

12. Coroaste o ano com os vossos benefícios; onde passastes ficou a fartura.

12.

13. Umedecidas as pastagens do deserto, revestem-se de alegria as colinas.

13.

14. Os prados são cobertos de rebanhos, e os vales se enchem de trigais. Só há júbilo e cantos de alegria.

14.