Eclesiastes, 8

1. tiV oiden sofouV kai tiV oiden lusin rhmatoV sofia anqrwpou fwtiei proswpon autou kai anaidhV proswpw autou mishqhsetai

1. sapientia hominis lucet in vultu ejus et potentissimus faciem illius commutavit

2. stoma basilewV fulaxon kai peri logou orkou qeou mh spoudashV

2. ego os regis observo et præcepta juramenti Dei

3. apo proswpou autou poreush mh sthV en logw ponhrw oti pan o ean qelhsh poihsei

3. ne festines recedere a facie ejus neque permaneas in opere malo quia omne quod voluerit faciet

4. kaqwV lalei basileuV exousiazwn kai tiV erei autw ti poihseiV

4. et sermo illius potestate plenus est nec dicere ei quisquam potest quare ita facis

5. o fulasswn entolhn ou gnwsetai rhma ponhron kai kairon krisewV ginwskei kardia sofou

5. qui custodit præceptum non experietur quicquam mali tempus et responsionem cor sapientis intellegit

6. oti panti pragmati estin kairoV kai krisiV oti gnwsiV tou anqrwpou pollh ep' auton

6. omni negotio tempus est et oportunitas et multa hominis adflictio

7. oti ouk estin ginwskwn ti to esomenon oti kaqwV estai tiV anaggelei autw

7. quia ignorat præterita et ventura nullo scire potest nuntio

8. ouk estin anqrwpoV exousiazwn en pneumati tou kwlusai sun to pneuma kai ouk estin exousia en hmera tou qanatou kai ouk estin apostolh en tw polemw kai ou diaswsei asebeia ton par' authV

8. non est in hominis dicione prohibere spiritum nec habet potestatem in die mortis nec sinitur quiescere ingruente bello neque salvabit impietas impium

9. kai sun pan touto eidon kai edwka thn kardian mou eiV pan poihma o pepoihtai upo ton hlion ta osa exousiasato o anqrwpoV en anqrwpw tou kakwsai auton

9. omnia hæc consideravi et dedi cor meum in cunctis operibus quæ fiunt sub sole interdum dominatur homo homini in malum suum

10. kai tote eidon asebeiV eiV tafouV eisacqentaV kai ek topou agiou eporeuqhsan kai ephneqhsan en th polei oti outwV epoihsan kai ge touto mataiothV

10. vidi impios sepultos qui etiam cum adviverent in loco sancto erant et laudabantur in civitate quasi justorum operum sed et hoc vanitas est

11. oti ouk estin ginomenh antirrhsiV apo twn poiountwn to ponhron tacu dia touto eplhroforhqh kardia uiwn tou anqrwpou en autoiV tou poihsai to ponhron

11. etenim quia non profertur cito contra malos sententia absque ullo timore filii hominum perpetrant mala

12. oV hmarten epoihsen to ponhron apo tote kai apo makrothtoV autw oti kai ge ginwskw egw oti estai agaqon toiV foboumenoiV ton qeon opwV fobwntai apo proswpou autou

12. attamen ex eo quod peccator centies facit malum et per patientiam sustentatur ego cognovi quod erit bonum timentibus Deum qui verentur faciem ejus

13. kai agaqon ouk estai tw asebei kai ou makrunei hmeraV en skia oV ouk estin foboumenoV apo proswpou tou qeou

13. non sit bonum impio nec prolongentur dies ejus sed quasi umbra transeant qui non timent faciem Dei

14. estin mataiothV h pepoihtai epi thV ghV oti eisi dikaioi oti fqanei proV autouV wV poihma twn asebwn kai eisin asebeiV oti fqanei proV autouV wV poihma twn dikaiwn eipa oti kai ge touto mataiothV

14. est et alia vanitas quæ fit super terram sunt justi quibus multa proveniunt quasi opera egerint impiorum et sunt impii qui ita securi sunt quasi justorum facta habeant sed et hoc vanissimum judico

15. kai ephnesa egw sun thn eufrosunhn oti ouk estin agaqon tw anqrwpw upo ton hlion oti ei mh tou fagein kai tou piein kai tou eufranqhnai kai auto sumprosestai autw en mocqw autou hmeraV zwhV autou osaV edwken autw o qeoV upo ton hlion

15. laudavi igitur lætitiam quod non esset homini bonum sub sole nisi quod comederet et biberet atque gauderet et hoc solum secum auferret de labore suo in diebus vitæ quos dedit ei Deus sub sole

16. en oiV edwka thn kardian mou tou gnwnai sofian kai tou idein ton perispasmon ton pepoihmenon epi thV ghV oti kai ge en hmera kai en nukti upnon en ofqalmoiV autou ouk estin blepwn

16. et adposui cor meum ut scirem sapientiam et intellegerem distentionem quæ versatur in terra est homo qui diebus ac noctibus somnum oculis non capit

17. kai eidon sun panta ta poihmata tou qeou oti ou dunhsetai anqrwpoV tou eurein sun to poihma to pepoihmenon upo ton hlion osa an mocqhsh o anqrwpoV tou zhthsai kai ouc eurhsei kai ge osa an eiph o sofoV tou gnwnai ou dunhsetai tou eurein

17. et intellexi quod omnium operum Dei nullam possit homo invenire rationem eorum quæ fiunt sub sole et quanto plus laboraverit ad quærendum tanto minus inveniat etiam si dixerit sapiens se nosse non poterit repperire