Eclesiastes, 5

1. mh speude epi stomati sou kai kardia sou mh tacunatw tou exenegkai logon pro proswpou tou qeou oti o qeoV en tw ouranw kai su epi thV ghV epi toutw estwsan oi logoi sou oligoi

1. ne temere quid loquaris neque cor tuum sit velox ad proferendum sermonem coram Deo Deus enim in cælo et tu super terram idcirco sint pauci sermones tui

2. oti paraginetai enupnion en plhqei perispasmou kai fwnh afronoV en plhqei logwn

2. multas curas sequuntur somnia et in multis sermonibus invenitur stultitia

3. kaqwV an euxh euchn tw qew mh cronishV tou apodounai authn oti ouk estin qelhma en afrosin sun osa ean euxh apodoV

3. si quid vovisti Deo ne moreris reddere displicet enim ei infidelis et stulta promissio sed quodcumque voveris redde

4. agaqon to mh euxasqai se h to euxasqai se kai mh apodounai

4. multoque melius est non vovere quam post votum promissa non conplere

5. mh dwV to stoma sou tou examarthsai thn sarka sou kai mh eiphV pro proswpou tou qeou oti agnoia estin ina mh orgisqh o qeoV epi fwnh sou kai diafqeirh ta poihmata ceirwn sou

5. ne dederis os tuum ut peccare faciat carnem tuam neque dicas coram angelo non est providentia ne forte iratus Deus super sermone tuo dissipet cuncta opera manuum tuarum

6. oti en plhqei enupniwn kai mataiothteV kai logoi polloi oti sun ton qeon fobou

6. ubi multa sunt somnia plurimæ vanitates et sermones innumeri tu vero Deum time

7. ean sukofantian penhtoV kai arpaghn krimatoV kai dikaiosunhV idhV en cwra mh qaumashV epi tw pragmati oti uyhloV epanw uyhlou fulaxai kai uyhloi ep' autouV

7. si videris calumnias egenorum et violenta judicia et subverti justitiam in provincia non mireris super hoc negotio quia excelso alius excelsior est et super hos quoque eminentiores sunt alii

8. kai perisseia ghV en panti esti basileuV tou agrou eirgasmenou

8. et insuper universæ terræ rex imperat servienti

9. agapwn argurion ou plhsqhsetai arguriou kai tiV hgaphsen en plhqei autwn genhma kai ge touto mataiothV

9. avarus non implebitur pecunia et qui amat divitias fructus non capiet ex eis et hoc ergo vanitas

10. en plhqei thV agaqwsunhV eplhqunqhsan esqonteV authn kai ti andreia tw par' authV oti all' h tou oran ofqalmoiV autou

10. ubi multæ sunt opes multi et qui comedant eas et quid prodest possessori nisi quod cernit divitias oculis suis

11. glukuV upnoV tou doulou ei oligon kai ei polu fagetai kai tw emplhsqenti tou plouthsai ouk estin afiwn auton tou upnwsai

11. dulcis est somnus operanti sive parum sive multum comedat saturitas autem divitis non sinit dormire eum

12. estin arrwstia hn eidon upo ton hlion plouton fulassomenon tw par' autou eiV kakian autou

12. est et alia infirmitas pessima quam vidi sub sole divitiæ conservatæ in malum domini sui

13. kai apoleitai o ploutoV ekeinoV en perispasmw ponhrw kai egennhsen uion kai ouk estin en ceiri autou ouden

13. pereunt enim in adflictione pessima generavit filium qui in summa egestate erit

14. kaqwV exhlqen apo gastroV mhtroV autou gumnoV epistreyei tou poreuqhnai wV hkei kai ouden ou lhmyetai en mocqw autou ina poreuqh en ceiri autou

14. sicut egressus est nudus de utero matris suæ sic revertetur et nihil auferet secum de labore suo

15. kai ge touto ponhra arrwstia wsper gar paregeneto outwV kai apeleusetai kai tiV perisseia autw h mocqei eiV anemon

15. miserabilis prorsus infirmitas quomodo venit sic revertetur quid ergo prodest ei quod laboravit in ventum

16. kai ge pasai ai hmerai autou en skotei kai penqei kai qumw pollw kai arrwstia kai colw

16. cunctis diebus vitæ suæ comedit in tenebris et in curis multis et in ærumna atque tristitia

17. idou o eidon egw agaqon o estin kalon tou fagein kai tou piein kai tou idein agaqwsunhn en panti mocqw autou w ean mocqh upo ton hlion ariqmon hmerwn zwhV autou wn edwken autw o qeoV oti auto meriV autou

17. hoc itaque mihi visum est bonum ut comedat quis et bibat et fruatur lætitia ex labore suo quod laboravit ipse sub sole numerum dierum vitæ suæ quos dedit ei Deus et hæc est pars illius

18. kai ge paV o anqrwpoV w edwken autw o qeoV plouton kai uparconta kai exousiasen auton tou fagein ap' autou kai tou labein to meroV autou kai tou eufranqhnai en mocqw autou touto doma qeou estin

18. et omni homini cui dedit Deus divitias atque substantiam potestatemque ei tribuit ut comedat ex eis et fruatur parte sua et lætetur de labore suo hoc est donum Dei

19. oti ou polla mnhsqhsetai taV hmeraV thV zwhV autou oti o qeoV perispa auton en eufrosunh kardiaV autou

19. non enim satis recordabitur dierum vitæ suæ eo quod Deus occupet deliciis cor ejus