1. et locutus est Dominus ad Mosen dicens
2. loquere ad filios Israël et accipe ab eis virgas singulas per cognationes suas a cunctis principibus tribuum virgas duodecim et uniuscujusque nomen superscribes virgæ suæ
3. nomen autem Aaron erit in tribu Levi et una virga cunctas eorum familias continebit
4. ponesque eas in tabernaculo fœderis coram testimonio ubi loquar ad te
5. quem ex his elegero germinabit virga ejus et cohibebo a me querimonias filiorum Israël quibus contra vos murmurant
6. locutusque est Moses ad filios Israël et dederunt ei omnes principes virgas per singulas tribus fueruntque virgæ duodecim absque virga Aaron
7. quas cum posuisset Moses coram Domino in tabernaculo testimonii
8. sequenti die regressus invenit germinasse virgam Aaron in domo Levi et turgentibus gemmis eruperant flores qui foliis dilatatis in amigdalas deformati sunt
9. protulit ergo Moses omnes virgas de conspectu Domini ad cunctos filios Israël videruntque et receperunt singuli virgas suas
10. dixitque Dominus ad Mosen refer virgam Aaron in tabernaculum testimonii ut servetur ibi in signum rebellium filiorum et quiescant querellæ eorum a me ne moriantur
11. fecitque Moses sicut præceperat Dominus
12. dixerunt autem filii Israël ad Mosen ecce consumpti sumus omnes perivimus
13. quicumque accedit ad tabernaculum Domini moritur num usque ad internicionem cuncti delendi sumus
Przypisy:
17:1-5 - Bóg nakazuje każdemu plemieniu dać laskę z imieniem swojego przywódcy, a laska Aarona rozkwita na znak jego wyboru do kapłaństwa. To dowodzi boskiego autorytetu i potwierdza rolę Aarona i jego potomków jako kapłanów (zob. także Hbr 5,4 i Ps 133,2).
17:6-8 - Laska Aarona, która zakwitła, wypuściła pąki i wydała migdały, jest wyraźnym znakiem, że Bóg wybrał dom Lewiego na kapłanów. Ten cud objawia również Bożą moc, by wnieść życie i autentyczność do swojego planu (zob. także Izajasz 11:1 i Jan 15:16).
17:9-11 - Laski umieszczane są przed namiotem Świadectwa, a Bóg nakazuje, aby laska Aarona była przechowywana jako wieczny znak. Symbolizuje to rolę kapłaństwa jako pośrednika między Bogiem a Jego ludem (zob. także Wj 16,33-34 i Hbr 9,4).
17:12-13 - Ludzie boją się śmierci, widząc moc Boga w rozkwitającej lasce. Ten strach odzwierciedla powagę Boga wobec buntu i Jego świętość w wyborze duchowych przywódców (zob. także Pwt 4,24 i Hbr 12,29).
Wersety związane z Liber Numeri, 17:
Rozdział 17 Liczb opisuje rozkwit laski Aarona. W jaki sposób Bóg potwierdza swój wybór przywództwa? Ten znaczący tekst opisuje cud laski Aarona, która pączkuje, kwitnie i produkuje migdały, ostatecznie ustanawiając kapłaństwo Aarona. Rozdział ukazuje nadprzyrodzoną interwencję Boga, aby zakończyć spory i potwierdzić Jego wolę. Liczb 17 porusza takie tematy, jak boski autorytet, cudowne dowody i znaczenie duchowego przywództwa. Zastanów się z nami w tym odkrywczym rozdziale pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na zasady powołania i bierzmowania.
Hebrajczyków 9:4: "W tym przybytku znajdował się złoty ołtarz do kadzenia i Arka Przymierza, całkowicie pokryta złotem. W tej arce znajdowało się złote naczynie zawierające mannę, laska Aarona, która zakwitła, i tablice przymierza." - Ten fragment wspomina o rozkwicie laski Aarona, wydarzeniu opisanym w Liczb 17.
1 Piotra 2:9: "Ale wy jesteście pokoleniem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem Bożym, aby głosić chwałę Tego, który was powołał z ciemności do przedziwnej swojej światłości." - Piotr odnosi koncepcję wybranego kapłaństwa do wszystkich wierzących, nawiązując do potwierdzenia kapłaństwa Aarona w Liczb 17.
Jana 15:16: "Nie wyście mnie wybrali, ale ja was wybrałem, abyście szli i przynosili owoc, owoc trwały, aby Ojciec dał wam wszystko, o co prosicie w moim imieniu." - Werset ten odzwierciedla temat Bożego wyboru obecny w Liczb 17, gdzie Bóg potwierdza swój wybór Aarona.
2 Tymoteusza 1:9: "Zbawił nas i powołał świętym powołaniem, nie ze względu na nasze uczynki, ale ze względu na swoją determinację i łaskę. Łaska ta została nam dana w Chrystusie Jezusie od początku czasów." - Paweł podkreśla Boże powołanie, główny temat Liczb 17, dotyczący potwierdzenia kapłaństwa Aarona.
Efezjan 1:4: "Albowiem Bóg wybrał nas w Nim przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienaganni przed Jego obliczem." - Werset ten nawiązuje do tematu Bożego wyboru, zademonstrowanego w Lb 17, gdzie mowa o kwitnącej lasce Aarona.
FAQ:
Co stało się z laską Aarona w rozdziale 17 Księgi Liczb?
Laska Aarona zakwitła, wypuściła pąki i wydała migdały, co dowodziło, że został on wybrany przez Boga na arcykapłana. To położyło kres szemraniom przeciwko przywódcom Izraela. (Lb 17,8)
Dlaczego Bóg sprawił, że rózgi plemion rozkwitły?
Bóg sprawił, że laski plemion zakwitły, aby pokazać, że Aaron i jego potomkowie zostali wybrani do kapłaństwa, co położyło kres buntom przeciwko Mojżeszowi i Aaronowi. (Lb 17:5)
Jaki był znak wybranego przez Boga człowieka spośród plemion?
Znakiem wybrańca Bożego była laska, która zakwitła, zakwitła i wydała owoc. Laska Aarona z plemienia Lewiego była znakiem Bożego wyboru do kapłaństwa. (Lb 17,8)
Co się stało, gdy laska Aarona zakwitła?
Kiedy laska Aarona zakwitła, Bóg nakazał ją zachować jako znak przeciwko buntowi i położyć kres szemraniom Izraelitów. (Lb 17:10)
Jaki był cel przechowywania laski Aarona w przybytku?
Laska Aarona była przechowywana jako pamiątka buntu Izraelitów, aby pamiętali o autorytecie Aarona i nie grzeszyli przeciwko kapłaństwu (Lb 17:10).
