1. Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens:
2. Loquere ad filios Israël, et accipe ab eis virgas singulas per cognationes suas, a cunctis principibus tribuum, virgas duodecim, et uniuscujusque nomen superscribes virgæ suæ.
3. Nomen autem Aaron erit in tribu Levi, et una virga cunctas seorsum familias continebit:
4. ponesque eas in tabernaculo fœderis coram testimonio, ubi loquar ad te.
5. Quem ex his elegero, germinabit virga ejus: et cohibebo a me querimonias filiorum Israël, quibus contra vos murmurant.
6. Locutusque est Moyses ad filios Israël: et dederunt ei omnes principes virgas per singulas tribus: fueruntque virgæ duodecim absque virga Aaron.
7. Quas cum posuisset Moyses coram Domino in tabernaculo testimonii,
8. sequenti die regressus invenit germinasse virgam Aaron in domo Levi: et turgentibus gemmis eruperant flores, qui, foliis dilatatis, in amygdalas deformati sunt.
9. Protulit ergo Moyses omnes virgas de conspectu Domini ad cunctos filios Israël: videruntque, et receperunt singuli virgas suas.
10. Dixitque Dominus ad Moysen: Refer virgam Aaron in tabernaculum testimonii, ut servetur ibi in signum rebellium filiorum Israël, et quiescant querelæ eorum a me, ne moriantur.
11. Fecitque Moyses sicut præceperat Dominus.
12. Dixerunt autem filii Israël ad Moysen: Ecce consumpti sumus, omnes perivimus.
13. Quicumque accedit ad tabernaculum Domini, moritur. Num usque ad internecionem cuncti delendi sumus?
Przypisy:
17:1-5 - Bóg nakazuje każdemu plemieniu dać laskę z imieniem swojego przywódcy, a laska Aarona rozkwita na znak jego wyboru do kapłaństwa. To dowodzi boskiego autorytetu i potwierdza rolę Aarona i jego potomków jako kapłanów (zob. także Hbr 5,4 i Ps 133,2).
17:6-8 - Laska Aarona, która zakwitła, wypuściła pąki i wydała migdały, jest wyraźnym znakiem, że Bóg wybrał dom Lewiego na kapłanów. Ten cud objawia również Bożą moc, by wnieść życie i autentyczność do swojego planu (zob. także Izajasz 11:1 i Jan 15:16).
17:9-11 - Laski umieszczane są przed namiotem Świadectwa, a Bóg nakazuje, aby laska Aarona była przechowywana jako wieczny znak. Symbolizuje to rolę kapłaństwa jako pośrednika między Bogiem a Jego ludem (zob. także Wj 16,33-34 i Hbr 9,4).
17:12-13 - Ludzie boją się śmierci, widząc moc Boga w rozkwitającej lasce. Ten strach odzwierciedla powagę Boga wobec buntu i Jego świętość w wyborze duchowych przywódców (zob. także Pwt 4,24 i Hbr 12,29).
Wersety związane z Liber Numeri, 17:
Rozdział 17 Liczb opisuje rozkwit laski Aarona. W jaki sposób Bóg potwierdza swój wybór przywództwa? Ten znaczący tekst opisuje cud laski Aarona, która pączkuje, kwitnie i produkuje migdały, ostatecznie ustanawiając kapłaństwo Aarona. Rozdział ukazuje nadprzyrodzoną interwencję Boga, aby zakończyć spory i potwierdzić Jego wolę. Liczb 17 porusza takie tematy, jak boski autorytet, cudowne dowody i znaczenie duchowego przywództwa. Zastanów się z nami w tym odkrywczym rozdziale pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na zasady powołania i bierzmowania.
Hebrajczyków 9:4: "W tym przybytku znajdował się złoty ołtarz do kadzenia i Arka Przymierza, całkowicie pokryta złotem. W tej arce znajdowało się złote naczynie zawierające mannę, laska Aarona, która zakwitła, i tablice przymierza." - Ten fragment wspomina o rozkwicie laski Aarona, wydarzeniu opisanym w Liczb 17.
1 Piotra 2:9: "Ale wy jesteście pokoleniem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem Bożym, aby głosić chwałę Tego, który was powołał z ciemności do przedziwnej swojej światłości." - Piotr odnosi koncepcję wybranego kapłaństwa do wszystkich wierzących, nawiązując do potwierdzenia kapłaństwa Aarona w Liczb 17.
Jana 15:16: "Nie wyście mnie wybrali, ale ja was wybrałem, abyście szli i przynosili owoc, owoc trwały, aby Ojciec dał wam wszystko, o co prosicie w moim imieniu." - Werset ten odzwierciedla temat Bożego wyboru obecny w Liczb 17, gdzie Bóg potwierdza swój wybór Aarona.
2 Tymoteusza 1:9: "Zbawił nas i powołał świętym powołaniem, nie ze względu na nasze uczynki, ale ze względu na swoją determinację i łaskę. Łaska ta została nam dana w Chrystusie Jezusie od początku czasów." - Paweł podkreśla Boże powołanie, główny temat Liczb 17, dotyczący potwierdzenia kapłaństwa Aarona.
Efezjan 1:4: "Albowiem Bóg wybrał nas w Nim przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienaganni przed Jego obliczem." - Werset ten nawiązuje do tematu Bożego wyboru, zademonstrowanego w Lb 17, gdzie mowa o kwitnącej lasce Aarona.
FAQ:
Co stało się z laską Aarona w rozdziale 17 Księgi Liczb?
Laska Aarona zakwitła, wypuściła pąki i wydała migdały, co dowodziło, że został on wybrany przez Boga na arcykapłana. To położyło kres szemraniom przeciwko przywódcom Izraela. (Lb 17,8)
Dlaczego Bóg sprawił, że rózgi plemion rozkwitły?
Bóg sprawił, że laski plemion zakwitły, aby pokazać, że Aaron i jego potomkowie zostali wybrani do kapłaństwa, co położyło kres buntom przeciwko Mojżeszowi i Aaronowi. (Lb 17:5)
Jaki był znak wybranego przez Boga człowieka spośród plemion?
Znakiem wybrańca Bożego była laska, która zakwitła, zakwitła i wydała owoc. Laska Aarona z plemienia Lewiego była znakiem Bożego wyboru do kapłaństwa. (Lb 17,8)
Co się stało, gdy laska Aarona zakwitła?
Kiedy laska Aarona zakwitła, Bóg nakazał ją zachować jako znak przeciwko buntowi i położyć kres szemraniom Izraelitów. (Lb 17:10)
Jaki był cel przechowywania laski Aarona w przybytku?
Laska Aarona była przechowywana jako pamiątka buntu Izraelitów, aby pamiętali o autorytecie Aarona i nie grzeszyli przeciwko kapłaństwu (Lb 17:10).
