1. anno tertiodecimo Nabuchodonosor regis vicesima et secunda die mensis primi factum est verbum in domo Nabuchodonosor regis Assyriorum ut defenderet se
2. vocavitque omnes majores omnesque duces bellatores suos et habuit cum eis mysterium consilii sui
3. dixitque cogitationem suam in eo esse ut omnem terram suo subiugaret imperio
4. quod dictum cum placuisset omnibus vocavit Nabuchodonosor rex Holofernem principem militiæ suæ
5. et dixit egredere adversum omne regnum occidentis et contra eos præcipue qui contempserunt imperium meum
6. non parcet oculus meus ulli regno omnemque urbem munitam subiugabis mihi
7. tunc Holofernis vocavit duces et magistratus virtutis Assyriorum et dinumeravit viros in expeditione sicut præcepit ei rex centum viginti milia peditum pugnatorum et equites sagittarios duodecim milia
8. omnemque expeditionem suam fecit præire multitudinem innumerabilium camelorum cum his quæ exercitibus sufficerent copiose boum quoque armenta gregesque ovium quorum non erat numerus
9. frumentum ex omni Syria in transitu suo parari constituit
10. aurum vero et argentum de domo regis adsumpsit multum nimis
11. et profectus est ipse et omnis exercitus cum quadrigis et equitibus et sagittariis qui cooperuerunt faciem terræ sicut lucustæ
12. cumque pertransisset fines Assyriorum venit ad magnos montes Angæ qui sunt a sinistro Ciliciæ ascenditque omnia castella eorum et obtinuit omnem munitionem
13. effregit autem civitatem opinatissimam Meluthi prædavitque omnes filios Tharsis et filios Ismaël qui erant contra faciem deserti et ad austrum terræ Celeon
14. et transiit Eufraten et venit ad Mesopotamiam et fregit omnes civitates excelsas quæ erant ibi a torrente Mambre usquequo perveniatur ad mare
15. et occupavit terminos ejus a Cilicia usque ad fines Jafeth qui sunt ad austrum
16. abduxitque omnes filios Madian ac prædavit omnem locupletationem eorum omnesque resistentes sibi occidit in ore gladii
17. et post hæc descendit in campos Damasci in diebus messis et succendit omnia sata omnesque arbores ac vineas fecit incidi
18. et cecidit timor illius super omnes inhabitantes terram
Przypisy:
2:1-4 - Judyta przedstawiona jest jako kobieta o wielkiej wierze i urodzie, co podkreśla jej rolę protagonistki. Judyta symbolizuje odwagę i determinację potrzebną do stawiania czoła wyzwaniom i walki o sprawiedliwość (zob. także Księga Przysłów 31:10-31 i 2 List do Tymoteusza 1:7).
2:5-8 - Niewiara i beznadzieja przywódców izraelskich są widoczne. Odzwierciedlają one kruchość ludzkiej wiary w obliczu wielkich przeciwności, podkreślając potrzebę przywódców, którzy inspirują ludzi do ufności i odwagi (zob. także Psalm 78:22 i Ewangelię Mateusza 17:20).
2:9-12 - Judyta podejmuje działania w obronie swojego ludu, ujawniając swoją determinację i odwagę. Ta gotowość do poświęcenia się dla dobra innych jest przykładem bezinteresownej miłości i przywództwa (zob. także List do Filipian 2:3-4 i Ewangelię Jana 15:13).
2:13-16 - Plan Judyty, mający na celu infiltrację obozu wroga, dowodzi jej przebiegłości i strategii. Mądrość w czasach kryzysu jest kluczowa dla zwycięstwa, a Judyta wyróżnia się jako bystra i odważna przywódczyni (zob. także Jk 1,5 i Prz 2,6).
2:17-19 - Ludzie doceniają odwagę Judyty i wspierają ją w jej planie. To uznanie kobiecego przywództwa odzwierciedla wagę wzajemnego wsparcia i zachęty we wspólnocie wiary (zob. także Gal 6,2 i Rz 12,10).
Wersety związane z Liber Iudith, 2:
Judith rozdział 2 opowiada o misji Holofernesa. Jak generał wykonuje rozkazy Nabuchodonozora? Ten szczegółowy tekst opisuje utworzenie potężnej armii i początek kampanii terroru i podboju. Rozdział ukazuje strategię całkowitego poddania się i niszczenia sanktuariów, zapowiadając bezpośrednie zagrożenie dla Izraela. Judith 2 porusza tematy ślepego posłuszeństwa, przemocy i bezlitosnego poszerzania ludzkiej mocy. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na tematykę tego niepokojącego rozdziału.
Estery 1:3-4: "W trzecim roku swego panowania wydał ucztę dla wszystkich swoich dostojników i urzędników. Obecni byli przywódcy wojskowi Persji i Medii, książęta i szlachta prowincji. Przez sto osiemdziesiąt dni pokazywał ogromne bogactwo swego królestwa oraz wspaniałość i chwałę swego majestatu." - Ta uczta w Księdze Estery jest podobna do uczty Nabuchodonozora z Judyty 2, w obu przypadkach demonstrowana jest władza i bogactwo.
1 Królów 20:10: "Następnie Benhadad wysłał kolejną wiadomość do Achaba: „Niech bogowie ukarzą mnie z całą surowością, jeśli pył Samarii wystarczy, aby napełnić ręce wszystkich, którzy za mną podążają!”" - Ta groźba ze strony Ben-Hadada odzwierciedla arogancję wojskową widoczną u Holofernesa w Judith 2.
Ezechiela 38:15-16: "Przybędziesz ze swojej okolicy, z dalekiej północy, ty i wiele narodów z tobą, wszystkie jadące na koniach, wielka rzesza, potężna armia. Zaatakujecie mój lud, Izrael, jak chmura okrywająca ziemię. W nadchodzących dniach, Gogu, sprowadzę cię na moją ziemię, aby poznały mnie narody, gdy przez ciebie okażę się święty na ich oczach." - To proroctwo o inwazji przypomina marsz Holofernesa z Judyty 2, oba przedstawiają zagrożenia dla ziemi Izraela.
Przysłów 16:18: "Duma poprzedza zniszczenie; wyniosłego ducha, przed upadkiem." - Przysłowie to służy jako komentarz do arogancji Holofernesa w Judith 2, przepowiadając jego ostateczny upadek.
Izajasza 10:7: "Ale nie to ma na myśli; nie taki jest jego cel. Jego celem jest zniszczenie, położenie kresu wielu narodom." - Werset ten odzwierciedla niszczycielskie zamiary króla asyryjskiego, podobne do zamiarów Holofernesa z Judyty 2.
FAQ:
Kto był dowódcą armii Nabuchodonozora w Księdze Judyty 2?
Dowódcą armii Nabuchodonozora był Holofernes, którego posłano, aby zniszczył wrogów króla i podporządkował lud jego władzy. (Judyty 2:1-2)
Jak Holofernes przygotowywał się do podboju Izraela?
Holofernes zgromadził liczną i potężną armię, maszerując na północ, by zniszczyć miasta Izraela i jego sojuszników. Rozpoczął również oblężenie terytoriów wroga. (Jud 2:3-7)
Jak Izraelici zareagowali na groźbę Holofernesa?
Izraelici przygotowali się do stawienia oporu armii Holofernesa, ale zamiast polegać wyłącznie na własnych siłach, zwrócili się o pomoc do Boga, uznając Jego suwerenność (Judyty 2:8-11).
Co Holofernes zrobił z miastami Izraela?
Holofernes zniszczył wiele miast Izraela, splądrował i zabił wielu ich mieszkańców, siejąc strach wśród całego narodu izraelskiego. (Judyta 2:12-14)
Jak naród izraelski zachował wiarę w obliczu przeciwności losu?
Pomimo trudności i zniszczeń, naród izraelski zachował wiarę w Boga, wierząc, że On zainterweniuje i uratuje naród z rąk Holofernesa. (Judyta 2:15-16)
