Gênesis, 32

1. anastaV de laban to prwi katefilhsen touV uiouV autou kai taV qugateraV autou kai euloghsen autouV kai apostrafeiV laban aphlqen eiV ton topon autou

1. Jacob quoque abiit itinere quo cœperat fueruntque ei obviam angeli Dei

2. kai iakwb aphlqen eiV thn eautou odon kai anableyaV eiden parembolhn qeou parembeblhkuian kai sunhnthsan autw oi aggeloi tou qeou

2. quos cum vidisset ait castra Dei sunt hæc et appellavit nomen loci illius Manaim id est Castra

3. eipen de iakwb hnika eiden autouV parembolh qeou auth kai ekalesen to onoma tou topou ekeinou parembolai

3. misit autem et nuntios ante se ad Esau fratrem suum in terram Seir regionis Edom

4. apesteilen de iakwb aggelouV emprosqen autou proV hsau ton adelfon autou eiV ghn shir eiV cwran edwm

4. præcepitque eis dicens sic loquimini domino meo Esau hæc dicit frater tuus Jacob apud Laban peregrinatus sum et fui usque in præsentem diem

5. kai eneteilato autoiV legwn outwV ereite tw kuriw mou hsau outwV legei o paiV sou iakwb meta laban parwkhsa kai ecronisa ewV tou nun

5. habeo boves et asinos oves et servos atque ancillas mittoque nunc legationem ad dominum meum ut inveniam gratiam in conspectu tuo

6. kai egenonto moi boeV kai onoi kai probata kai paideV kai paidiskai kai apesteila anaggeilai tw kuriw mou hsau ina eurh o paiV sou carin enantion sou

6. reversi sunt nuntii ad Jacob dicentes venimus ad Esau fratrem tuum et ecce properat in occursum tibi cum quadringentis viris

7. kai anestreyan oi aggeloi proV iakwb legonteV hlqomen proV ton adelfon sou hsau kai idou autoV ercetai eiV sunanthsin soi kai tetrakosioi andreV met' autou

7. timuit Jacob valde et perterritus divisit populum qui secum erat greges quoque et oves et boves et camelos in duas turmas

8. efobhqh de iakwb sfodra kai hporeito kai dieilen ton laon ton met' autou kai touV boaV kai ta probata eiV duo parembolaV

8. dicens si venerit Esau ad unam turmam et percusserit eam alia turma quæ reliqua est salvabitur

9. kai eipen iakwb ean elqh hsau eiV parembolhn mian kai ekkoyh authn estai h parembolh h deutera eiV to swzesqai

9. dixitque Jacob Deus patris mei Abraham et Deus patris mei Isaac Domine qui dixisti mihi revertere in terram tuam et in locum nativitatis tuæ et benefaciam tibi

10. eipen de iakwb o qeoV tou patroV mou abraam kai o qeoV tou patroV mou isaak kurie o eipaV moi apotrece eiV thn ghn thV genesewV sou kai eu se poihsw

10. minor sum cunctis miserationibus et veritate quam explesti servo tuo in baculo meo transivi Jordanem istum et nunc cum duabus turmis regredior

11. ikanoutai moi apo pashV dikaiosunhV kai apo pashV alhqeiaV hV epoihsaV tw paidi sou en gar th rabdw mou diebhn ton iordanhn touton nun de gegona eiV duo parembolaV

11. erue me de manu fratris mei de manu Esau quia valde eum timeo ne forte veniens percutiat matrem cum filiis

12. exelou me ek ceiroV tou adelfou mou hsau oti foboumai egw auton mhpote elqwn pataxh me kai mhtera epi teknoiV

12. tu locutus es quod bene mihi faceres et dilatares semen meum sicut harenam maris quæ præ multitudine numerari non potest

13. su de eipaV kalwV eu se poihsw kai qhsw to sperma sou wV thn ammon thV qalasshV h ouk ariqmhqhsetai apo tou plhqouV

13. cumque dormisset ibi nocte illa separavit de his quæ habebat munera Esau fratri suo

14. kai ekoimhqh ekei thn nukta ekeinhn kai elaben wn eferen dwra kai exapesteilen hsau tw adelfw autou

14. capras ducentas hircos viginti oves ducentas arietes viginti

15. aigaV diakosiaV tragouV eikosi probata diakosia kriouV eikosi

15. camelos fetas cum pullis suis triginta vaccas quadraginta et tauros viginti asinas viginti et pullos earum decem

16. kamhlouV qhlazousaV kai ta paidia autwn triakonta boaV tessarakonta taurouV deka onouV eikosi kai pwlouV deka

16. et misit per manus servorum suorum singulos seorsum greges dixitque pueris suis antecedite me et sit spatium inter gregem et gregem

17. kai edwken dia ceiroV toiV paisin autou poimnion kata monaV eipen de toiV paisin autou proporeuesqe emprosqen mou kai diasthma poieite ana meson poimnhV kai poimnhV

17. et præcepit priori dicens si obvium habueris Esau fratrem meum et interrogaverit te cujus es et quo vadis et cujus sunt ista quæ sequeris

18. kai eneteilato tw prwtw legwn ean soi sunanthsh hsau o adelfoV mou kai erwta se legwn tinoV ei kai pou poreuh kai tinoV tauta ta proporeuomena sou

18. respondebis servi tui Jacob munera misit domino meo Esau ipse quoque post nos venit

19. ereiV tou paidoV sou iakwb dwra apestalken tw kuriw mou hsau kai idou autoV opisw hmwn

19. similiter mandata dedit secundo ac tertio et cunctis qui sequebantur greges dicens hisdem verbis loquimini ad Esau cum inveneritis eum

20. kai eneteilato tw prwtw kai tw deuterw kai tw tritw kai pasi toiV proporeuomenoiV opisw twn poimniwn toutwn legwn kata to rhma touto lalhsate hsau en tw eurein umaV auton

20. et addetis ipse quoque servus tuus Jacob iter nostrum insequitur dixit enim placabo illum muneribus quæ præcedunt et postea videbo forsitan propitiabitur mihi

21. kai ereite idou o paiV sou iakwb paraginetai opisw hmwn eipen gar exilasomai to proswpon autou en toiV dwroiV toiV proporeuomenoiV autou kai meta touto oyomai to proswpon autou iswV gar prosdexetai to proswpon mou

21. præcesserunt itaque munera ante eum ipse vero mansit nocte illa in Castris

22. kai pareporeuonto ta dwra kata proswpon autou autoV de ekoimhqh thn nukta ekeinhn en th parembolh

22. cumque mature surrexisset tulit duas uxores suas et totidem famulas cum undecim filiis et transivit vadum Jaboc

23. anastaV de thn nukta ekeinhn elaben taV duo gunaikaV kai taV duo paidiskaV kai ta endeka paidia autou kai diebh thn diabasin tou iabok

23. transductisque omnibus quæ ad se pertinebant

24. kai elaben autouV kai diebh ton ceimarroun kai diebibasen panta ta autou

24. remansit solus et ecce vir luctabatur cum eo usque mane

25. upeleifqh de iakwb monoV kai epalaien anqrwpoV met' autou ewV prwi

25. qui cum videret quod eum superare non posset tetigit nervum femoris ejus et statim emarcuit

26. eiden de oti ou dunatai proV auton kai hyato tou platouV tou mhrou autou kai enarkhsen to platoV tou mhrou iakwb en tw palaiein auton met' autou

26. dixitque ad eum dimitte me jam enim ascendit aurora respondit non dimittam te nisi benedixeris mihi

27. kai eipen autw aposteilon me anebh gar o orqroV o de eipen ou mh se aposteilw ean mh me euloghshV

27. ait ergo quod nomen est tibi respondit Jacob

28. eipen de autw ti to onoma sou estin o de eipen iakwb

28. at ille nequaquam inquit Jacob appellabitur nomen tuum sed Israël quoniam si contra Deum fortis fuisti quanto magis contra homines prævalebis

29. eipen de autw ou klhqhsetai eti to onoma sou iakwb alla israhl estai to onoma sou oti eniscusaV meta qeou kai meta anqrwpwn dunatoV

29. interrogavit eum Jacob dic mihi quo appellaris nomine respondit cur quæris nomen meum et benedixit ei in eodem loco

30. hrwthsen de iakwb kai eipen anaggeilon moi to onoma sou kai eipen ina ti touto erwtaV to onoma mou kai huloghsen auton ekei

30. vocavitque Jacob nomen loci illius Phanuhel dicens vidi Deum facie ad faciem et salva facta est anima mea

31. kai ekalesen iakwb to onoma tou topou ekeinou eidoV qeou eidon gar qeon proswpon proV proswpon kai eswqh mou h yuch

31. ortusque est ei statim sol postquam transgressus est Phanuhel ipse vero claudicabat pede

32. aneteilen de autw o hlioV hnika parhlqen to eidoV tou qeou autoV de epeskazen tw mhrw autou

32. quam ob causam non comedunt filii Israël nervum qui emarcuit in femore Jacob usque in præsentem diem eo quod tetigerit nervum femoris ejus et obstipuerit

33. eneken toutou ou mh fagwsin oi uioi israhl to neuron o enarkhsen o estin epi tou platouV tou mhrou ewV thV hmeraV tauthV oti hyato tou platouV tou mhrou iakwb tou neurou kai enarkhsen

33.