Liber Psalmorum, 101
1. oratio pauperis cum anxius fuerit et coram Domino effuderit precem suam
1. De David. Salmo. Celebraré con un canto la bondad y la justicia: a ti, Señor, te cantaré;
2. Domine exaudi orationem meam et clamor meus ad te veniat
2. expondré con sensatez el camino perfecto: ¿cuándo vendrás en mi ayuda? Yo procedo con rectitud de corazón en los asuntos de mi casa;
3. non avertas faciem tuam a me in quacumque die tribulor inclina ad me aurem tuam in quacumque die invocavero te velociter exaudi me
3. nunca pongo mis ojos en cosas infames. Detesto la conducta de los descarriados y no los cuento entre mis amigos;
4. quia defecerunt sicut fumus dies mei et ossa mea sicut gremium aruerunt
4. la gente falsa se aparta de mí y nunca apruebo al malvado.
5. percussum est ut fænum et aruit cor meum quia oblitus sum comedere panem meum
5. Al que difama en secreto a su prójimo lo hago desaparecer; al de mirada altiva y corazón soberbio no lo puedo soportar.
6. a voce gemitus mei adhesit os meum carni meæ
6. Pongo mis ojos en las personas leales para que estén cerca de mí; el que va por el camino perfecto es mi servidor.
7. similis factus sum pelicano solitudinis factus sum sicut nycticorax in domicilio
7. No habita dentro de mi casa el hombre traicionero; la gente mentirosa no puede permanecer delante de mi vista.
8. vigilavi et factus sum sicut passer solitarius in tecto
8. Hago desaparecer día tras día a los malvados del país, para extirpar de la Ciudad del Señor a todos los que hacen el mal.
9. tota die exprobrabant mihi inimici mei et qui laudabant me adversus me jurabant
9.
10. quia cinerem tamquam panem manducavi et poculum meum cum fletu miscebam
10.
11. a facie iræ et indignationis tuæ quia elevans adlisisti me
11.
12. dies mei sicut umbra declinaverunt et ego sicut fænum arui
12.
13. tu autem Domine in æternum permanes et memoriale tuum in generationem et generationem
13.
14. tu exsurgens misereberis Sion quia tempus miserendi ejus quia venit tempus
14.
15. quoniam placuerunt servis tuis lapides ejus et terræ ejus miserebuntur
15.
16. et timebunt gentes nomen Domini et omnes reges terræ gloriam tuam
16.
17. quia ædificabit Dominus Sion et videbitur in gloria sua
17.
18. respexit in orationem humilium et non sprevit precem eorum
18.
19. scribantur hæc in generationem alteram et populus qui creabitur laudabit Dominum
19.
20. quia prospexit de excelso sancto suo Dominus de cælo in terram aspexit
20.
21. ut audiret gemitum conpeditorum ut solvat filios interemptorum
21.
22. ut adnuntiet in Sion nomen Domini et laudem suam in Hierusalem
22.
23. in conveniendo populos in unum et reges ut serviant Domino
23.
24. respondit ei in via virtutis suæ paucitatem dierum meorum nuntia mihi
24.
25. ne revoces me in dimidio dierum meorum in generationem et generationem anni tui
25.
26. initio tu Domine terram fundasti et opera manuum tuarum sunt cæli
26.
27. ipsi peribunt tu autem permanes et omnes sicut vestimentum veterescent et sicut opertorium mutabis eos et mutabuntur
27.
28. tu autem idem ipse es et anni tui non deficient
28.
29. filii servorum tuorum habitabunt et semen eorum in sæculum dirigetur
29.