Liber II Samuelis, 1

1. factum est autem postquam mortuus est Saul ut David reverteretur a cæde Amalech et maneret in Siceleg dies duos

1. Factum est autem, postquam mortuus est Saul, ut David re verteretur a caede Amalec et maneret in Siceleg dies duos.

2. in die autem tertia apparuit homo veniens de castris Saul veste conscissa et pulvere aspersus caput et ut venit ad David cecidit super faciem suam et adoravit

2. In die autem tertia apparuit homo veniens de castris Saul veste conscissa et pulvere aspersus caput; et, ut venit ad David, cecidit super faciem suam et adoravit.

3. dixitque ad eum David unde venis qui ait ad eum de castris Israël fugi

3. Dixitque ad eum David: “Unde venis?”. Qui ait ad eum: “De castris Israel fugi”.

4. et dixit ad eum David quod est verbum quod factum est indica mihi qui ait fugit populus e prœlio et multi corruentes e populo mortui sunt sed et Saul et Jonathan filius ejus interierunt

4. Et dixit ad eum David: “Quid enim factum est? Indica mihi”. Qui ait: “Fugit populus ex proelio, et multi corruentes e populo mortui sunt; sed et Saul et Ionathan filius eius interierunt”.

5. dixitque David ad adulescentem qui nuntiabat unde scis quia mortuus est Saul et Jonathan filius ejus

5. Dixitque David ad adulescentem, qui nuntiabat ei: “Unde scis quia mortuus est Saul et Ionathan filius eius?”.

6. ait adulescens qui narrabat ei casu veni in montem Gelbœ et Saul incumbebat super hastam suam porro currus et equites adpropinquabant ei

6. Et ait adulescens, qui narrabat ei: “Casu veni in montem Gelboe, et Saul incumbebat super hastam suam. Porro currus et equites appropinquabant ei,

7. et conversus post tergum suum vidensque me vocavit cui cum respondissem adsum

7. et conversus post tergum suum vidensque me vocavit. Cui cum respondissem: Adsum,

8. dixit mihi quisnam es tu et ajo ad eum Amalechites sum

8. dixit mihi: “Quisnam es tu?”. Et dixi ad eum: Amalecites ego sum.

9. et locutus est mihi sta super me et interfice me quoniam tenent me angustiæ et adhuc tota anima in me est

9. Et locutus est mihi: “Sta super me et interfice me, quoniam tenent me angustiae, et adhuc tota anima mea in me est”.

10. stansque super eum occidi illum sciebam enim quod vivere non poterat post ruinam et tuli diadema quod erat in capite ejus et armillam de brachio illius et adtuli ad te dominum meum huc

10. Stansque super eum occidi illum; sciebam enim quod vivere non poterat post ruinam. Et tuli diadema, quod erat in capite eius, et armillam de brachio illius et attuli ad te dominum meum huc”.

11. adprehendens autem David vestimenta sua scidit omnesque viri qui erant cum eo

11. Apprehendens autem David vestimenta sua scidit omnesque viri, qui erant cum eo;

12. et planxerunt et fleverunt et jejunaverunt usque ad vesperam super Saul et super Jonathan filium ejus et super populum Domini et super domum Israël quod corruissent gladio

12. et planxerunt et fleverunt et ieiunaverunt usque ad vesperam super Saul et super Ionathan filium eius et super populum Domini et super domum Israel, quod corruissent gladio.

13. dixitque David ad juvenem qui nuntiaverat ei unde es qui respondit filius hominis advenæ amalechitæ ego sum

13. Dixitque David ad iuvenem, qui nuntiaverat ei: “Unde es?”. Qui respondit: “Filius hominis advenae Amalecitae ego sum”.

14. et ait ad eum David quare non timuisti mittere manum tuam ut occideres christum Domini

14. Et ait ad eum David: “Quare non timuisti mittere manum tuam, ut occideres christum Domini?”.

15. vocansque David unum de pueris ait accedens inrue in eum qui percussit illum et mortuus est

15. Vocansque David unum de pueris ait: “Accedens irrue in eum”. Qui percussit illum, et mortuus est.

16. et ait ad eum David sanguis tuus super caput tuum os enim tuum locutum est adversum te dicens ego interfeci christum Domini

16. Et ait ad eum David: “Sanguis tuus super caput tuum; os enim tuum locutum est adversum te dicens: “Ego interfeci christum Domini””.

17. planxit autem David planctum hujuscemodi super Saul et super Jonathan filium ejus

17. Planxit autem David planctum huiuscemodi super Saul et super Ionathan filium eius;

18. et præcepit ut docerent filios Juda arcum sicut scriptum est in libro Justorum

18. et praecepit, ut docerent filios Iudae canticum Arcus, sicut scriptum est in libro Iusti, et ait:

19. incliti Israël super montes tuos interfecti sunt quomodo ceciderunt fortes

19. “Incliti, o Israel, super montes tuos interfecti, quomodo ceciderunt fortes!

20. nolite adnuntiare in Geth neque adnuntietis in conpetis Ascalonis ne forte lætentur filiæ Philisthim ne exultent filiæ incircumcisorum

20. Nolite annuntiare in Geth neque annuntietis in compitis Ascalonis, ne forte laetentur filiae Philisthim, ne exsultent filiae incircumcisorum.

21. montes Gelbœ nec ros nec pluviæ veniant super vos neque sint agri primitiarum quia ibi abiectus est clypeus fortium clypeus Saul quasi non esset unctus oleo

21. Montes Gelboe, nec ros nec pluviae veniant super vos, neque sint agri oblationum! Quia ibi abiectus est clipeus fortium, clipeus Saul, quasi non esset unctus oleo.

22. a sanguine interfectorum ab adipe fortium sagitta Jonathan numquam rediit retrorsum et gladius Saul non est reversus inanis

22. A sanguine interfectorum, ab adipe fortium arcus Ionathan numquam rediit retrorsum, et gladius Saul non est reversus inanis.

23. Saul et Jonathan amabiles et decori in vita sua in morte quoque non sunt divisi aquilis velociores leonibus fortiores

23. Saul et Ionathan amabiles et decori in vita sua, in morte quoque non sunt divisi, aquilis velociores, leonibus fortiores.

24. filiæ Israël super Saul flete qui vestiebat vos coccino in deliciis qui præbebat ornamenta aurea cultui vestro

24. Filiae Israel, super Saul flete, qui vestiebat vos coccino in deliciis, qui praebebat ornamenta aurea cultui vestro.

25. quomodo ceciderunt fortes in prœlio Jonathan in excelsis tuis occisus est

25. Quomodo ceciderunt fortes in proelio! Ionathan in excelsis tuis occisus est.

26. doleo super te frater mi Jonathan decore nimis et amabilis super amorem mulierum

26. Doleo super te, frater mi Ionathan, suavis nimis mihi; mirabilis amor tuus mihi super amorem mulierum.

27. quomodo ceciderunt robusti et perierunt arma bellica

27. Quomodo ceciderunt fortes, et perierunt arma bellica!”.