Mosaico decorativo

1. respondens autem Sophar Naamathites dixit

1. Allora Zofar il Naamatita prese la parola e disse:

2. numquid qui multa loquitur non et audiet aut vir verbosus justificabitur

2. A tante parole non si darà risposta? O il loquace dovrà aver ragione?

3. tibi soli tacebunt homines et cum ceteros inriseris a nullo confutaberis

3. I tuoi sproloqui faranno tacere la gente? Ti farai beffe, senza che alcuno ti svergogni?

4. dixisti enim purus est sermo meus et mundus sum in conspectu tuo

4. Tu dici: «Pura è la mia condotta, io sono irreprensibile agli occhi di lui».

5. atque utinam Deus loqueretur tecum et aperiret labia sua tibi

5. Tuttavia, volesse Dio parlare e aprire le labbra contro di te,

6. ut ostenderet tibi secreta sapientiæ et quod multiplex esset lex ejus et intellegeres quod multo minora exigaris a Deo quam meretur iniquitas tua

6. per manifestarti i segreti della sapienza, che sono così difficili all'intelletto, allora sapresti che Dio ti condona parte della tua colpa.

7. forsitan vestigia Dei conprehendes et usque ad perfectum Omnipotentem repperies

7. Credi tu di scrutare l'intimo di Dio o di penetrare la perfezione dell'Onnipotente?

8. excelsior cælo est et quid facies profundior inferno et unde cognosces

8. E' più alta del cielo: che cosa puoi fare? E' più profonda degli inferi: che ne sai?

9. longior terræ mensura ejus et latior mari

9. Più lunga della terra ne è la dimensione, più vasta del mare.

10. si subverterit omnia vel in unum coartaverit quis contradicet ei

10. Se egli assale e imprigiona e chiama in giudizio, chi glielo può impedire?

11. ipse enim novit hominum vanitatem et videns iniquitatem nonne considerat

11. Egli conosce gli uomini fallaci, vede l'iniquità e l'osserva:

12. vir vanus in superbiam erigitur et tamquam pullum onagri se liberum natum putat

12. l'uomo stolto mette giudizio e da ònagro indomito diventa docile.

13. tu autem firmasti cor tuum et expandisti ad eum manus tuas

13. Ora, se tu a Dio dirigerai il cuore e tenderai a lui le tue palme,

14. si iniquitatem quod est in manu tua abstuleris a te et non manserit in tabernaculo tuo iniustitia

14. se allontanerai l'iniquità che è nella tua mano e non farai abitare l'ingiustizia nelle tue tende,

15. tum levare poteris faciem tuam absque macula et eris stabilis et non timebis

15. allora potrai alzare la faccia senza macchia e sarai saldo e non avrai timori,

16. miseriæ quoque oblivisceris et quasi aquarum quæ præterierint recordaberis

16. perché dimenticherai l'affanno e te ne ricorderai come di acqua passata;

17. et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperam et cum te consumptum putaveris orieris ut lucifer

17. più del sole meridiano splenderà la tua vita, l'oscurità sarà per te come l'aurora.

18. et habebis fiduciam proposita tibi spe et defossus securus dormies

18. Ti terrai sicuro per ciò che ti attende e, guardandoti attorno, riposerai tranquillo.

19. requiesces et non erit qui te exterreat et deprecabuntur faciem tuam plurimi

19. Ti coricherai e nessuno ti disturberà, molti anzi cercheranno i tuoi favori.

20. oculi autem impiorum deficient et effugium peribit ab eis et spes eorum abominatio animæ

20. Ma gli occhi dei malvagi languiranno, ogni scampo è per essi perduto, unica loro speranza è l'ultimo respiro!



Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.