Gênesis, 27

1. egeneto de meta to ghrasai isaak kai hmblunqhsan oi ofqalmoi autou tou oran kai ekalesen hsau ton uion autou ton presbuteron kai eipen autw uie mou kai eipen idou egw

1. senuit autem Isaac et caligaverunt oculi ejus et videre non poterat vocavitque Esau filium suum majorem et dixit ei fili mi qui respondit adsum

2. kai eipen idou geghraka kai ou ginwskw thn hmeran thV teleuthV mou

2. cui pater vides inquit quod senuerim et ignorem diem mortis meæ

3. nun oun labe to skeuoV sou thn te faretran kai to toxon kai exelqe eiV to pedion kai qhreuson moi qhran

3. sume arma tua faretram et arcum et egredere foras cumque venatu aliquid adprehenderis

4. kai poihson moi edesmata wV filw egw kai enegke moi ina fagw opwV euloghsh se h yuch mou prin apoqanein me

4. fac mihi inde pulmentum sicut velle me nosti et adfer ut comedam et benedicat tibi anima mea antequam moriar

5. rebekka de hkousen lalountoV isaak proV hsau ton uion autou eporeuqh de hsau eiV to pedion qhreusai qhran tw patri autou

5. quod cum audisset Rebecca et ille abisset in agrum ut jussionem patris expleret

6. rebekka de eipen proV iakwb ton uion authV ton elassw ide egw hkousa tou patroV sou lalountoV proV hsau ton adelfon sou legontoV

6. dixit filio suo Jacob audivi patrem tuum loquentem cum Esau fratre tuo et dicentem ei

7. enegkon moi qhran kai poihson moi edesmata kai fagwn euloghsw se enantion kuriou pro tou apoqanein me

7. adfer mihi venationem tuam et fac cibos ut comedam et benedicam tibi coram Domino antequam moriar

8. nun oun uie akouson mou kaqa egw soi entellomai

8. nunc ergo fili mi adquiesce consiliis meis

9. kai poreuqeiV eiV ta probata labe moi ekeiqen duo erifouV apalouV kai kalouV kai poihsw autouV edesmata tw patri sou wV filei

9. et pergens ad gregem adfer mihi duos hedos optimos ut faciam ex eis escas patri tuo quibus libenter vescitur

10. kai eisoiseiV tw patri sou kai fagetai opwV euloghsh se o pathr sou pro tou apoqanein auton

10. quas cum intuleris et comederit benedicat tibi priusquam moriatur

11. eipen de iakwb proV rebekkan thn mhtera autou estin hsau o adelfoV mou anhr dasuV egw de anhr leioV

11. cui ille respondit nosti quod Esau frater meus homo pilosus sit et ego lenis

12. mhpote yhlafhsh me o pathr mou kai esomai enantion autou wV katafronwn kai epaxw ep' emauton kataran kai ouk eulogian

12. si adtractaverit me pater meus et senserit timeo ne putet sibi voluisse inludere et inducat super me maledictionem pro benedictione

13. eipen de autw h mhthr ep' eme h katara sou teknon monon upakouson thV fwnhV mou kai poreuqeiV enegke moi

13. ad quem mater in me sit ait ista maledictio fili mi tantum audi vocem meam et perge adferque quæ dixi

14. poreuqeiV de elaben kai hnegken th mhtri kai epoihsen h mhthr autou edesmata kaqa efilei o pathr autou

14. abiit et adtulit deditque matri paravit illa cibos sicut noverat velle patrem illius

15. kai labousa rebekka thn stolhn hsau tou uiou authV tou presbuterou thn kalhn h hn par' auth en tw oikw enedusen iakwb ton uion authV ton newteron

15. et vestibus Esau valde bonis quas apud se habebat domi induit eum

16. kai ta dermata twn erifwn perieqhken epi touV bracionaV autou kai epi ta gumna tou trachlou autou

16. pelliculasque hedorum circumdedit manibus et colli nuda protexit

17. kai edwken ta edesmata kai touV artouV ouV epoihsen eiV taV ceiraV iakwb tou uiou authV

17. dedit pulmentum et panes quos coxerat tradidit

18. kai eishnegken tw patri autou eipen de pater o de eipen idou egw tiV ei su teknon

18. quibus inlatis dixit pater mi et ille respondit audio quis tu es fili mi

19. kai eipen iakwb tw patri autou egw hsau o prwtotokoV sou epoihsa kaqa elalhsaV moi anastaV kaqison kai fage thV qhraV mou opwV euloghsh me h yuch sou

19. dixitque Jacob ego sum Esau primogenitus tuus feci sicut præcepisti mihi surge sede et comede de venatione mea ut benedicat mihi anima tua

20. eipen de isaak tw uiw autou ti touto o tacu eureV w teknon o de eipen o paredwken kurioV o qeoV sou enantion mou

20. rursum Isaac ad filium suum quomodo inquit tam cito invenire potuisti fili mi qui respondit voluntatis Dei fuit ut cito mihi occurreret quod volebam

21. eipen de isaak tw iakwb eggison moi kai yhlafhsw se teknon ei su ei o uioV mou hsau h ou

21. dixitque Isaac accede huc ut tangam te fili mi et probem utrum tu sis filius meus Esau an non

22. hggisen de iakwb proV isaak ton patera autou kai eyhlafhsen auton kai eipen h men fwnh fwnh iakwb ai de ceireV ceireV hsau

22. accessit ille ad patrem et palpato eo dixit Isaac vox quidem vox Jacob est sed manus manus sunt Esau

23. kai ouk epegnw auton hsan gar ai ceireV autou wV ai ceireV hsau tou adelfou autou daseiai kai huloghsen auton

23. et non cognovit eum quia pilosæ manus similitudinem majoris expresserant benedicens ergo illi

24. kai eipen su ei o uioV mou hsau o de eipen egw

24. ait tu es filius meus Esau respondit ego sum

25. kai eipen prosagage moi kai fagomai apo thV qhraV sou teknon ina euloghsh se h yuch mou kai proshgagen autw kai efagen kai eishnegken autw oinon kai epien

25. at ille offer inquit mihi cibos de venatione tua fili mi ut benedicat tibi anima mea quos cum oblatos comedisset obtulit ei etiam vinum quo hausto

26. kai eipen autw isaak o pathr autou eggison moi kai filhson me teknon

26. dixit ad eum accede ad me et da mihi osculum fili mi

27. kai eggisaV efilhsen auton kai wsfranqh thn osmhn twn imatiwn autou kai huloghsen auton kai eipen idou osmh tou uiou mou wV osmh agrou plhrouV on huloghsen kurioV

27. accessit et osculatus est eum statimque ut sensit vestimentorum illius flagrantiam benedicens ait ecce odor filii mei sicut odor agri cui benedixit Dominus

28. kai dwh soi o qeoV apo thV drosou tou ouranou kai apo thV piothtoV thV ghV kai plhqoV sitou kai oinou

28. det tibi Deus de rore cæli et de pinguedine terræ abundantiam frumenti et vini

29. kai douleusatwsan soi eqnh kai proskunhsousin soi arconteV kai ginou kurioV tou adelfou sou kai proskunhsousin soi oi uioi tou patroV sou o katarwmenoV se epikataratoV o de eulogwn se euloghmenoV

29. et serviant tibi populi et adorent te tribus esto dominus fratrum tuorum et incurventur ante te filii matris tuæ qui maledixerit tibi sit maledictus et qui benedixerit benedictionibus repleatur

30. kai egeneto meta to pausasqai isaak eulogounta iakwb ton uion autou kai egeneto wV exhlqen iakwb apo proswpou isaak tou patroV autou kai hsau o adelfoV autou hlqen apo thV qhraV

30. vix Isaac sermonem impleverat et egresso Jacob foras venit Esau

31. kai epoihsen kai autoV edesmata kai proshnegken tw patri autou kai eipen tw patri anasthtw o pathr mou kai fagetw thV qhraV tou uiou autou opwV euloghsh me h yuch sou

31. coctosque de venatione cibos intulit patri dicens surge pater mi et comede de venatione filii tui ut benedicat mihi anima tua

32. kai eipen autw isaak o pathr autou tiV ei su o de eipen egw eimi o uioV sou o prwtotokoV hsau

32. dixitque illi Isaac quis enim es tu qui respondit ego sum primogenitus filius tuus Esau

33. exesth de isaak ekstasin megalhn sfodra kai eipen tiV oun o qhreusaV moi qhran kai eisenegkaV moi kai efagon apo pantwn pro tou se elqein kai huloghsa auton kai euloghmenoV estw

33. expavit Isaac stupore vehementi et ultra quam credi potest admirans ait quis igitur ille est qui dudum captam venationem adtulit mihi et comedi ex omnibus priusquam tu venires benedixique ei et erit benedictus

34. egeneto de hnika hkousen hsau ta rhmata isaak tou patroV autou anebohsen fwnhn megalhn kai pikran sfodra kai eipen euloghson dh kame pater

34. auditis Esau sermonibus patris inrugiit clamore magno et consternatus ait benedic etiam mihi pater mi

35. eipen de autw elqwn o adelfoV sou meta dolou elaben thn eulogian sou

35. qui ait venit germanus tuus fraudulenter et accepit benedictionem tuam

36. kai eipen dikaiwV eklhqh to onoma autou iakwb epterniken gar me hdh deuteron touto ta te prwtotokia mou eilhfen kai nun eilhfen thn eulogian mou kai eipen hsau tw patri autou ouc upelipw moi eulogian pater

36. at ille subiunxit juste vocatum est nomen ejus Jacob subplantavit enim me en altera vice primogenita mea ante tulit et nunc secundo subripuit benedictionem meam rursumque ad patrem numquid non reservasti ait et mihi benedictionem

37. apokriqeiV de isaak eipen tw hsau ei kurion auton epoihsa sou kai pantaV touV adelfouV autou epoihsa autou oiketaV sitw kai oinw esthrisa auton soi de ti poihsw teknon

37. respondit Isaac dominum tuum illum constitui et omnes fratres ejus servituti illius subiugavi frumento et vino stabilivi eum tibi post hæc fili mi ultra quid faciam

38. eipen de hsau proV ton patera autou mh eulogia mia soi estin pater euloghson dh kame pater katanucqentoV de isaak anebohsen fwnhn hsau kai eklausen

38. cui Esau num unam inquit tantum benedictionem habes pater mihi quoque obsecro ut benedicas cumque hejulatu magno fleret

39. apokriqeiV de isaak o pathr autou eipen autw idou apo thV piothtoV thV ghV estai h katoikhsiV sou kai apo thV drosou tou ouranou anwqen

39. motus Isaac dixit ad eum in pinguedine terræ et in rore cæli desuper

40. kai epi th macairh sou zhsh kai tw adelfw sou douleuseiV estai de hnika ean kaqelhV kai ekluseiV ton zugon autou apo tou trachlou sou

40. erit benedictio tua vives gladio et fratri tuo servies tempusque veniet cum excutias et solvas jugum ejus de cervicibus tuis

41. kai enekotei hsau tw iakwb peri thV eulogiaV hV euloghsen auton o pathr autou eipen de hsau en th dianoia eggisatwsan ai hmerai tou penqouV tou patroV mou ina apokteinw iakwb ton adelfon mou

41. oderat ergo semper Esau Jacob pro benedictione qua benedixerat ei pater dixitque in corde suo veniant dies luctus patris mei ut occidam Jacob fratrem meum

42. aphggelh de rebekka ta rhmata hsau tou uiou authV tou presbuterou kai pemyasa ekalesen iakwb ton uion authV ton newteron kai eipen autw idou hsau o adelfoV sou apeilei soi tou apokteinai se

42. nuntiata sunt hæc Rebeccæ quæ mittens et vocans Jacob filium suum dixit ad eum ecce Esau frater tuus minatur ut occidat te

43. nun oun teknon akouson mou thV fwnhV kai anastaV apodraqi eiV thn mesopotamian proV laban ton adelfon mou eiV carran

43. nunc ergo fili audi vocem meam et consurgens fuge ad Laban fratrem meum in Haran

44. kai oikhson met' autou hmeraV tinaV ewV tou apostreyai ton qumon

44. habitabisque cum eo dies paucos donec requiescat furor fratris tui

45. kai thn orghn tou adelfou sou apo sou kai epilaqhtai a pepoihkaV autw kai aposteilasa metapemyomai se ekeiqen mhpote ateknwqw apo twn duo umwn en hmera mia

45. et cesset indignatio ejus obliviscaturque eorum quæ fecisti in eum postea mittam et adducam te inde huc cur utroque orbabor filio in una die

46. eipen de rebekka proV isaak proswcqika th zwh mou dia taV qugateraV twn uiwn cet ei lhmyetai iakwb gunaika apo twn qugaterwn thV ghV tauthV ina ti moi zhn

46. dixit quoque Rebecca ad Isaac tædet me vitæ meæ propter filias Heth si acceperit Jacob uxorem de stirpe hujus terræ nolo vivere