Mosaico decorativo

1. kai egenhqh tw iwsafat eti ploutoV kai doxa pollh kai epegambreusato en oikw acaab

1. Josafá, que possuía riqueza e glória em abundância, aliou-se por casamento a Acab.

2. kai katebh dia telouV etwn proV acaab eiV samareian kai equsen autw acaab probata kai moscouV pollouV kai tw law tw met' autou kai hpata auton tou sunanabhnai met' autou eiV ramwq thV galaaditidoV

2. Ao cabo de alguns anos, desceu à Samaria, à casa de Acab. Para recebê-lo com a comitiva, este mandou matar numerosas ovelhas e bois. Em seguida, persuadiu-o a fazer guerra contra Ramot de Galaad.

3. kai eipen acaab basileuV israhl proV iwsafat basilea iouda poreush met' emou eiV ramwq thV galaaditidoV kai eipen autw wV egw outwV kai su wV o laoV sou kai o laoV mou meta sou eiV polemon

3. Acab, rei de Israel, disse a Josafá, rei de Judá: “Queres ir comigo para atacar Ramot de Galaad?”. Josafá respondeu-lhe: “Farei o que fizeres, assim como meu exército. Iremos à guerra contigo”.

4. kai eipen iwsafat proV basilea israhl zhthson dh shmeron ton kurion

4. Contudo, Josafá disse mais ao rei de Israel: “Consulta primeiro, eu te peço, o oráculo do Senhor”.

5. kai sunhgagen o basileuV israhl touV profhtaV tetrakosiouV andraV kai eipen autoiV ei poreuqw eiV ramwq galaad eiV polemon h episcw kai eipan anabaine kai dwsei o qeoV eiV taV ceiraV tou basilewV

5. O rei de Israel reuniu os profetas, que eram em número de quatrocentos e lhes perguntou: “Devemos atacar Ramot de Galaad, ou devemos abster-nos disso?”. Eles responderam: “Vai. O Senhor a entregará às mãos do rei”.

6. kai eipen iwsafat ouk estin wde profhthV tou kuriou eti kai epizhthsomen par' autou

6. Mas Josafá replicou: “Por acaso não existe aqui algum outro profeta do Senhor a quem possamos consultar?”.

7. kai eipen basileuV israhl proV iwsafat eti anhr eiV tou zhthsai ton kurion di' autou kai egw emishsa auton oti ouk estin profhteuwn peri emou eiV agaqa oti pasai ai hmerai autou eiV kaka outoV micaiaV uioV iemla kai eipen iwsafat mh laleitw o basileuV outwV

7. “Sim – respondeu o rei de Israel –, há ainda um, por meio do qual se poderia consultar o Senhor, mas eu o detesto, porque nunca anuncia algo de bom, mas sempre a desgraça. É Miqueias, filho de Jemla.” Josafá disse: “Não fale o rei assim”.

8. kai ekalesen o basileuV israhl eunoucon ena kai eipen tacoV micaian uion iemla

8. Então, o rei de Israel fez sinal a um eunuco e lhe deu esta ordem: “Faze vir o mais depressa possível Miqueias, filho de Jemla”.

9. kai basileuV israhl kai iwsafat basileuV iouda kaqhmenoi ekastoV epi qronou autou kai endedumenoi stolaV kaqhmenoi en tw eurucwrw quraV pulhV samareiaV kai panteV oi profhtai eprofhteuon enantion autwn

9. O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, tomaram lugar cada em seu trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria e todos os profetas profetizavam em sua presença.

10. kai epoihsen eautw sedekiaV uioV canana kerata sidhra kai eipen tade legei kurioV en toutoiV keratieiV thn surian ewV an suntelesqh

10. Sedecias, filho de Canaana, tinha feito para si chifres de ferro e disse: “Eis o que diz o Senhor: Com estes chifres ferirás os sírios até exter­miná-los”.

11. kai panteV oi profhtai eprofhteuon outwV legonteV anabaine eiV ramwq galaad kai euodwqhsh kai dwsei kurioV eiV ceiraV tou basilewV

11. E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, nestes termos: “Sobe a Ramot de Galaad: e serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade às mãos do rei”.

12. kai o aggeloV o poreuqeiV tou kalesai ton micaian elalhsen autw legwn idou elalhsan oi profhtai en stomati eni agaqa peri tou basilewV kai estwsan dh oi logoi sou wV enoV autwn kai lalhseiV agaqa

12. Todavia, o mensageiro que tinha ido chamar Miqueias disse-lhe: “Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Seja teu oráculo conforme o deles. Predize o bom êxito”.

13. kai eipen micaiaV zh kurioV oti o ean eiph o qeoV proV me auto lalhsw

13. Miqueias respondeu: “Por Deus, só anunciarei o que o Senhor me disser”.

14. kai hlqen proV ton basilea kai eipen autw o basileuV micaia ei poreuqw eiV ramwq galaad eiV polemon h episcw kai eipen anabaine kai euodwseiV kai doqhsontai eiV ceiraV umwn

14. Quando ele chegou perto do rei, este lhe perguntou: “Miqueias, devemos ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos abster-nos disso?”. “Vai – respondeu Miqueias –, serás vencedor; ela será entregue às mãos do rei.”

15. kai eipen autw o basileuV posakiV orkizw se ina mh lalhshV proV me plhn alhqeian en onomati kuriou

15. Disse-lhe o rei: “Quantas vezes terei que conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?”.

16. kai eipen eidon ton israhl diesparmenouV en toiV oresin wV probata oiV ouk estin poimhn kai eipen kurioV ouk ecousin hgoumenon anastrefetwsan ekastoV eiV ton oikon autou en eirhnh

16. Respondeu então Miqueias: “Vejo todo o Israel disperso pelas montanhas, qual um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Estes não têm chefe. Voltem eles tranquilamente, cada qual para sua casa!”.

17. kai eipen o basileuV israhl proV iwsafat ouk eipa soi oti ou profhteuei peri emou agaqa all' h kaka

17. Disse o rei de Israel a Josafá: “Bem que eu te dizia que a meu respeito ele não havia de anunciar jamais alguma coisa boa; sempre a desgraça”.

18. kai eipen ouc outwV akousate logon kuriou eidon ton kurion kaqhmenon epi qronou autou kai pasa dunamiV tou ouranou eisthkei ek dexiwn autou kai ex aristerwn autou

18. Replicou Miqueias: “Escutai o oráculo do Senhor! Vi o Senhor assentado no seu trono e todo o exército do céu em volta dele, à sua direita e à sua esquerda.

19. kai eipen kurioV tiV apathsei ton acaab basilea israhl kai anabhsetai kai peseitai en ramwq galaad kai eipen outoV outwV kai outoV eipen outwV

19. Disse o Senhor: ‘Quem seduzirá Acab para que suba a Ramot de Galaad e lá pereça?’. Um respondia de um modo e outro de outro.

20. kai exhlqen to pneuma kai esth enwpion kuriou kai eipen egw apathsw auton kai eipen kurioV en tini

20. Então, um espírito avançou até a frente do Senhor e disse: ‘Eu irei seduzi-lo’. Perguntou o Senhor: ‘De que maneira?’.

21. kai eipen exeleusomai kai esomai pneuma yeudeV en stomati pantwn twn profhtwn autou kai eipen apathseiV kai dunhsh exelqe kai poihson outwV

21. ‘Vou – respondeu ele –, fazendo-me espírito de mentira na boca de seus profetas’. O Senhor disse: ‘Tu conseguirás enganá-lo. Vai, faze isso mesmo!’.

22. kai nun idou edwken kurioV pneuma yeudeV en stomati pantwn twn profhtwn sou toutwn kai kurioV elalhsen epi se kaka

22. O Senhor infundiu, portanto, um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes; mas foi a tua perda que decretou o Senhor”.

23. kai hggisen sedekiaV uioV canana kai epataxen ton micaian epi thn siagona kai eipen autw poia th odw parhlqen pneuma kuriou par' emou tou lalhsai proV se

23. Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miqueias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: “Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar-te?”.

24. kai eipen micaiaV idou oyh en th hmera ekeinh en h eiseleush tamieion ek tamieiou tou katakrubhnai

24. “Tu o verás – respondeu Miqueias – no dia em que hás de ir de aposento em aposento, a fim de te esconderes.”

25. kai eipen basileuV israhl labete ton micaian kai apostreyate proV emhr arconta thV polewV kai proV iwaV arconta uion tou basilewV

25. Então, o rei de Israel deu esta ordem: “Prendei Miqueias e conduzi-o a Amon, o governador da cidade, e a Joás, o filho do rei.

26. kai ereiV outwV eipen o basileuV apoqesqe touton eiV oikon fulakhV kai esqietw arton qliyewV kai udwr qliyewV ewV tou epistreyai me en eirhnh

26. Dizei-lhes: ‘Ordem do rei: Lançai este homem na prisão. Dai-lhe uma alimentação de mísero até que eu retorne são e salvo’.”

27. kai eipen micaiaV ean epistrefwn epistreyhV en eirhnh ouk elalhsen kurioV en emoi akousate laoi panteV

27. Ao que Miqueias respondeu: “Se realmente voltares são e salvo, é sinal de que não falou o Senhor por mim”. E acrescentou: “Escutai bem, povos todos”.

28. kai anebh basileuV israhl kai iwsafat basileuV iouda eiV ramwq galaad

28. O rei de Israel subiu, portanto, a Ramot de Galaad com o rei de Judá, Josafá.

29. kai eipen basileuV israhl proV iwsafat katakaluyomai kai eiseleusomai eiV ton polemon kai su endusai ton imatismon mou kai sunekaluyato basileuV israhl kai eishlqen eiV ton polemon

29. Ele lhe disse: “Eu vou disfarçar-me para entrar no combate; tu, porém, veste tuas próprias roupas”. O rei de Israel disfarçou-se, por conseguinte, antes de entrar em combate.

30. kai basileuV suriaV eneteilato toiV arcousin twn armatwn toiV met' autou legwn mh polemeite ton mikron kai ton megan all' h ton basilea israhl monon

30. Ora, o rei da Síria tinha dado a seus trinta e dois chefes de carros a seguinte ordem: “Não atacareis, nem pequeno nem grande, mas só o rei de Israel”.

31. kai egeneto wV eidon oi arconteV twn armatwn ton iwsafat kai autoi eipan basileuV israhl estin kai ekuklwsan auton tou polemein kai ebohsen iwsafat kai kurioV eswsen auton kai apestreyen autouV o qeoV ap' autou

31. Ao verem Josafá, os chefes dos carros disseram entre si: “É certamente o rei de Israel” e avançaram sobre ele. Mas Josafá soltou seu grito de guerra e o Senhor o socorreu; Deus afastou dele os sírios.

32. kai egeneto wV eidon oi arconteV twn armatwn oti ouk hn basileuV israhl kai apestreyan ap' autou

32. Então, os chefes dos carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.

33. kai anhr eneteinen toxon eustocwV kai epataxen ton basilea israhl ana meson tou pneumonoV kai ana meson tou qwrakoV kai eipen tw hniocw epistrefe thn ceira sou kai exagage me ek tou polemou oti eponesa

33. Nesse momento, um homem que tinha retesado o arco ao acaso, feriu o rei de Israel na parte fraca da couraça. O rei disse ao cocheiro de seu carro: “Volta a rédea e conduze-me para fora do campo, porque estou ferido”.

34. kai etropwqh o polemoV en th hmera ekeinh kai o basileuV israhl hn esthkwV epi tou armatoV ewV esperaV ex enantiaV suriaV kai apeqanen dunontoV tou hliou

34. Mas, nesse dia, o combate foi tão violento que o rei teve que ficar em pé no carro diante dos sírios até a tarde. Ao pôr do sol ele morreu.



Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.