Liber Psalmorum, 104
1. alleluja confitemini Domino et invocate nomen ejus adnuntiate inter gentes opera ejus
1. Benedici il Signore, anima mia! Sei tanto grande, Signore, mio Dio! Sei rivestito di maestà e di splendore,
2. cantate ei et psallite ei narrate omnia mirabilia ejus
2. avvolto di luce come di un manto, tu che distendi i cieli come una tenda,
3. laudamini in nomine sancto ejus lætetur cor quærentium Dominum
3. costruisci sulle acque le tue alte dimore, fai delle nubi il tuo carro, cammini sulle ali del vento,
4. quærite Dominum et confirmamini quærite faciem ejus semper
4. fai dei venti i tuoi messaggeri e dei fulmini i tuoi ministri.
5. mementote mirabilium ejus quæ fecit prodigia ejus et judicia oris ejus
5. Egli fondò la terra sulle sue basi: non potrà mai vacillare.
6. semen Abraham servi ejus filii Jacob electi ejus
6. Tu l'hai coperta con l'oceano come una veste; al di sopra dei monti stavano le acque.
7. ipse Dominus Deus noster in universa terra judicia ejus
7. Al tuo rimprovero esse fuggirono, al fragore del tuo tuono si ritrassero atterrite.
8. memor fuit in sæculum testamenti sui verbi quod mandavit in mille generationes
8. Salirono sui monti, discesero nelle valli, verso il luogo che avevi loro assegnato;
9. quod disposuit ad Abraham et juramenti sui ad Isaac
9. hai fissato loro un confine da non oltrepassare, perché non tornino a coprire la terra.
10. et statuit illud Jacob in præceptum et Israël in testamentum æternum
10. Tu mandi nelle valli acque sorgive perché scorrano tra i monti,
11. dicens tibi dabo terram Chanaan funiculum hereditatis vestræ
11. dissetino tutte le bestie dei campi e gli asini selvatici estinguano la loro sete.
12. cum essent numero breves paucissimos et incolas ejus
12. In alto abitano gli uccelli del cielo e cantano tra le fronde.
13. et pertransierunt de gente in gentem et de regno ad populum alterum
13. Dalle tue dimore tu irrighi i monti, e con il frutto delle tue opere si sazia la terra.
14. non reliquit hominem nocere eis et corripuit pro eis reges
14. Tu fai crescere l'erba per il bestiame e le piante che l'uomo coltiva per trarre cibo dalla terra,
15. nolite tangere christos meos et in prophetis meis nolite malignari
15. vino che allieta il cuore dell'uomo, olio che fa brillare il suo volto e pane che sostiene il suo cuore.
16. et vocavit famem super terram omne firmamentum panis contrivit
16. Sono sazi gli alberi del Signore, i cedri del Libano da lui piantati.
17. misit ante eos virum in servum venundatus est Joseph
17. Là gli uccelli fanno il loro nido e sui cipressi la cicogna ha la sua casa;
18. humiliaverunt in conpedibus pedes ejus ferrum pertransiit anima ejus
18. le alte montagne per le capre selvatiche, le rocce rifugio per gli iràci.
19. donec veniret verbum ejus eloquium Domini inflammavit eum
19. Hai fatto la luna per segnare i tempi e il sole che sa l'ora del tramonto.
20. misit rex et solvit eum princeps populorum et dimisit eum
20. Stendi le tenebre e viene la notte: in essa si aggirano tutte le bestie della foresta;
21. constituit eum dominum domus suæ et principem omnis possessionis suæ
21. ruggiscono i giovani leoni in cerca di preda e chiedono a Dio il loro cibo.
22. ut erudiret principes ejus sicut semet ipsum et senes ejus prudentiam doceret
22. Sorge il sole: si ritirano e si accovacciano nelle loro tane.
23. et intravit Israël in Ægyptum et Jacob accola fuit in terra Cham
23. Allora l'uomo esce per il suo lavoro, per la sua fatica fino a sera.
24. et auxit populum ejus vehementer et firmavit eum super inimicos ejus
24. Quante sono le tue opere, Signore! Le hai fatte tutte con saggezza; la terra è piena delle tue creature.
25. convertit cor eorum ut odirent populum ejus ut dolum facerent in servos ejus
25. Ecco il mare spazioso e vasto: là rettili e pesci senza numero, animali piccoli e grandi;
26. misit Mosen servum suum Aaron quem elegit ipsum
26. lo solcano le navi e il Leviatàn che tu hai plasmato per giocare con lui.
27. posuit in eis verba signorum suorum et prodigiorum in terra Cham
27. Tutti da te aspettano che tu dia loro cibo a tempo opportuno.
28. misit tenebras et obscuravit et non exacerbavit sermones suos
28. Tu lo provvedi, essi lo raccolgono; apri la tua mano, si saziano di beni.
29. convertit aquas eorum in sanguinem et occidit pisces eorum
29. Nascondi il tuo volto: li assale il terrore; togli loro il respiro: muoiono, e ritornano nella loro polvere.
30. dedit terra eorum ranas in penetrabilibus regum ipsorum
30. Mandi il tuo spirito, sono creati, e rinnovi la faccia della terra.
31. dixit et venit cynomia et scinifes in omnibus finibus eorum
31. Sia per sempre la gloria del Signore; gioisca il Signore delle sue opere.
32. posuit pluvias eorum grandinem ignem conburentem in terra ipsorum
32. Egli guarda la terra ed essa trema, tocca i monti ed essi fumano.
33. et percussit vineas eorum et ficulneas eorum et contrivit lignum finium eorum
33. Voglio cantare al Signore finché ho vita, cantare inni al mio Dio finché esisto.
34. dixit et venit lucusta et bruchus cujus non erat numerus
34. A lui sia gradito il mio canto, io gioirò nel Signore.
35. et comedit omne fænum in terra eorum et comedit omnem fructum terræ eorum
35. Scompaiano i peccatori dalla terra e i malvagi non esistano più. Benedici il Signore, anima mia. Alleluia.
36. et percussit omne primogenitum in terra eorum primitias omnis laboris eorum
36.
37. et eduxit eos in argento et auro et non erat in tribubus eorum infirmus
37.
38. lætata est Ægyptus in profectione eorum quia incubuit timor eorum super eos
38.
39. expandit nubem in protectionem eorum et ignem ut luceret eis per noctem
39.
40. petierunt et venit coturnix et panem cæli saturavit eos
40.
41. disrupit petram et fluxerunt aquæ abierunt in sicco flumina
41.
42. quoniam memor fuit verbi sancti sui quod habuit ad Abraham puerum suum
42.
43. et eduxit populum suum in exultatione et electos suos in lætitia
43.
44. et dedit illis regiones gentium et labores populorum possederunt
44.
45. ut custodiant justificationes ejus et legem ejus requirant
45.