Salmos, 144

1. De David. Bendito sea Yahveh, mi Roca, que adiestra mis manos para el combate, mis dedos para la batalla;

1. Davidov. Blagoslovljen Jahve, hridina moja: ruke mi uèi boju a prste ratu.

2. él, mi amor y mi baluarte, mi ciudadela y mi libertador, mi escudo en el que me cobijo, el que los pueblos somete a mi poder.

2. On je ljubav moja i tvrðava moja, zaštita moja, izbavitelj moj, štit moj za koji se sklanjam; on mi narode stavlja pod noge!

3. Yahveh, ¿qué es el hombre para que le conozcas, el hijo de hombre para que en él pienses?

3. Što je èovjek, o Jahve, da ga poznaješ, što li èedo ljudsko da ga se spominješ?

4. El hombre es semejante a un soplo, sus días, como sombra que pasa.

4. Poput daška je èovjek, dani njegovi kao sjena nestaju.

5. ¡Yahveh, inclina tus cielos y desciende, toca los montes, que echen humo;

5. Jahve, nagni svoja nebesa i siði, takni bregove: i zadimit æe se!

6. fulmina el rayo y desconciértalos, lanza tus flechas y trastórnalos!

6. Sijevni munjom i rasprši dušmane, odapni strijele i rasprši ih!

7. Extiende tu mano desde lo alto, sálvame, líbrame de las muchas aguas, de la mano de los hijos de extranjeros,

7. Ruku pruži iz visina, istrgni me i spasi iz voda beskrajnih, iz šaka sinova tuðinskih:

8. cuya boca profiere falsedad y cuya diestra es diestra de mentira.

8. laži govore usta njihova, a desnica krivo priseže.

9. Oh Dios, quiero cantarte un canto nuevo, salmodiar para ti al arpa de diez cuerdas,

9. Pjevat æu ti, Bože, pjesmu novu, na harfi od deset žica svirat æu.

10. tú que das a los reyes la victoria, que salvas a David tu servidor. De espada de infortunio

10. Ti daješ pobjedu kraljevima, koji si spasio Davida, slugu svojega. Od pogubna maèa

11. sálvame. líbrame de la mano de extranjeros, cuya boca profiere falsedad y cuya diestra es diestra de mentira.

11. spasi mene, oslobodi me iz ruke tuðinske; laži govore usta njihova, a desnica krivo priseže.

12. Sean nuestros hijos como plantas florecientes en su juventud, nuestras hijas como columnas angulares, esculpidas como las de un palacio;

12. Daj da nam sinovi budu kao biljke što rastu od mladosti svoje; a kæeri naše kao stupovi ugaoni, krasne poput hramskog stupovlja;

13. nuestros graneros llenos, rebosantes de frutos de toda especie, nuestras ovejas, a millares, a miríadas, por nuestras praderías;

13. da nam žitnice budu pune svakog obilja, s plodovima svakojakim u izobilju;

14. nuestras bestias bien cargadas; no haya brecha ni salida, ni grito en nuestras plazas.

14. ovce naše plodile se na tisuæe, plodile se beskrajno na našim poljima; stoka naša neka bude tovna! U zidinama nam ne bilo proboja ni ropstva ni plaèa na ulicama našim!

15. ¡Feliz el pueblo a quien así sucede feliz el pueblo cuyo Dios es Yahveh!

15. Blago narodu kojem je tako, blago narodu kojem je Jahve Bog!