1. et factum est in anno quarto Darii regis factum est verbum Domini ad Zacchariam in quarta mensis noni qui est casleu
2. et miserunt ad domum Dei Sarasar et Rogomelech et viri qui erant cum eo ad deprecandam faciem Domini
3. ut dicerent sacerdotibus domus Domini exercituum et prophetis loquentes numquid flendum mihi est in mense quinto vel sanctificare me debeo sicuti feci jam multis annis
4. et factum est verbum Domini exercituum ad me dicens
5. loquere ad omnem populum terræ et ad sacerdotes dicens cum jejunaretis et plangeretis in quinto et septimo per hos septuaginta annos numquid jejunium jejunastis mihi
6. et cum comedistis et cum bibistis numquid non vobis comedistis et vobismet ipsis bibistis
7. numquid non sunt verba quæ locutus est Dominus in manu prophetarum priorum cum adhuc Hierusalem habitaretur et esset opulenta ipsa et urbes in circuitu ejus et ad austrum et in campestribus habitaretur
8. et factum est verbum Domini ad Zacchariam dicens
9. hæc ait Dominus exercituum dicens judicium verum judicate et misericordiam et miserationes facite unusquisque cum fratre suo
10. et viduam et pupillum et advenam et pauperem nolite calumniari et malum vir fratri suo non cogitet in corde suo
11. et noluerunt adtendere et verterunt scapulam recedentem et aures suas adgravaverunt ne audirent
12. et cor suum posuerunt adamantem ne audirent legem et verba quæ misit Dominus exercituum in spiritu suo per manum prophetarum priorum et facta est indignatio magna a Domino exercituum
13. et factum est sicut locutus est et non audierunt sic clamabunt et non exaudiam dicit Dominus exercituum
14. et dispersi eos per omnia regna quæ nesciunt et terra desolata est ab eis eo quod non esset transiens et revertens et posuerunt terram desiderabilem in desertum
Przypisy:
7:1-3 - Posłańcy z Betel pytają proroka o kontynuowanie postu. To uwypukla obawy związane z zewnętrznymi praktykami kultu bez prawdziwej wewnętrznej przemiany. Bóg ceni szczerość i autentyczną skruchę, a nie puste rytuały (zob. także Izajasz 58:5-7 i Mateusz 6:16-18).
7:4-7 - Bóg odpowiada, że post nie powinien być postrzegany jako cel sam w sobie, lecz jako wyraz skruchy i sprawiedliwości. Przypomina ludziom, że Jego słowa zawsze były ignorowane, a w konsekwencji nadszedł sąd (zob. także Am 5:21-24 i Jer 7:23-24).
7:8-10 - Bóg wzywa ludzi do praktykowania prawdziwej sprawiedliwości, w tym aktów miłosierdzia i współczucia. Prawdziwa skrucha prowadzi do czynów odzwierciedlających charakter Boga, a nie do pustych ofiar (zob. także Micheasza 6:6-8 i Jakuba 1:27).
7:11-14 - Ludzie odrzucają wezwania Boga, a w rezultacie On odrzuca ich modlitwy. Nieposłuszeństwo i zatwardziałe serca uniemożliwiają ludziom doświadczenie Bożego błogosławieństwa (zob. także Izajasz 1:15-17 i Mateusz 23:37-39).
Wersety związane z Prophetia Zachariae, 7:
Zachariasz rozdział 7 kwestionuje autentyczność postu rytualnego. Czego naprawdę Bóg chce od swojego ludu? Ten wymagający tekst odpowiada na pytanie o post, podkreślając wagę sprawiedliwości i miłosierdzia nad pustymi rytuałami. Rozdział ten przypomina ostrzeżenia poprzednich proroków i konsekwencje nieposłuszeństwa. Zachariasz 7 porusza takie tematy, jak prawdziwe wielbienie, posłuszeństwo płynące z serca i odpowiedzialność społeczna. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które rzucają światło na trwałe zasady tego prowokującego rozdziału.
Izajasza 58:6-7: "Czy post, którego pragnę, nie jest tym: rozluźnieniem łańcuchów niesprawiedliwości, rozwiązaniem powrozów jarzma, wyzwoleniem uciśnionych i złamaniem wszelkiego jarzma? Czy nie jest to dzielenie się jedzeniem z głodnymi, udzielanie schronienia bezbronnym biednym, przyodziewanie nagich, które znalazłeś, i nie odmawianie pomocy bliźniemu?" - Ten fragment Księgi Izajasza nawiązuje do tematu z rozdziału Zachariasza 7, mówiącego o prawdziwej naturze postu i oddawania czci Bogu, którego pragnie.
Mateusza 23:23: "Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Dajecie dziesięcinę z mięty, kopru i kminku, a zaniedbaliście najważniejsze przykazania prawa: sprawiedliwość, miłosierdzie i wierność. Musisz praktykować te rzeczy, nie zaniedbując ich." - Jezus podkreśla wagę sprawiedliwości i miłosierdzia nad rytualizmem, odzwierciedlając temat Zachariasza 7.
Micheasza 6:8: "Pokazał ci, człowiecze, co jest dobre i czego wymaga Pan: czyń sprawiedliwość, miłuj wiernie i pokornie chodź z Bogiem swoim." - Micheasz podsumowuje, czego naprawdę chce Bóg, co jest zgodne z przesłaniem Zachariasza 7 na temat prawdziwego wielbienia.
Jeremiasza 7:5-7: "Jeśli naprawdę zmienicie swoje postępowanie i postępowanie i będziecie się wzajemnie dobrze traktować, jeśli nie będziecie uciskać przybysza, sieroty i wdowy, nie przelewać w tym miejscu krwi niewinnej i nie podążać za innymi bogami ku własnej zgubie, to Ja pozwolę im mieszkać na tym miejscu, w ziemi, którą dałem ich przodkom na zawsze." - Jeremiasz podkreśla znaczenie sprawiedliwości społecznej, nawiązując do tematu z rozdziału Zachariasza 7.
Amosa 5:24: "Raczej niech sprawiedliwość płynie jak rzeka, a sprawiedliwość jak wieczny potok!" - Amos podkreśla znaczenie ciągłej prawości, odzwierciedlając wezwanie Zachariasza 7 do prawdziwej przemiany serca.
FAQ:
Co Bóg objawia na temat postu w Księdze Zachariasza 7?
Bóg podważa szczerość postu i naucza, że prawdziwy post musi iść w parze ze sprawiedliwością, miłosierdziem i troską o potrzebujących. (Zachariasz 7:4-10)
Jakie jest przesłanie Księgi Zachariasza 7 na temat posłuszeństwa?
Przesłanie jest takie, że posłuszeństwo woli Bożej, widoczne w naszym postępowaniu z innymi, jest ważniejsze niż zewnętrzne rytuały, takie jak post (Zachariasz 7:11-14).
Co oznacza obietnica odnowy w Księdze Zachariasza 7?
Obietnica przywrócenia oznacza, że pomimo dawnego nieposłuszeństwa, Bóg obdarzy Izrael błogosławieństwem i dobrobytem, gdy zwrócą się do Niego. (Zachariasz 7:8-10)
Dlaczego Bóg odrzucił modlitwy i posty Izraela?
Bóg odrzucił modlitwy i posty Izraela, ponieważ bardziej zależało im na rytuałach niż na życiu według Jego przykazań sprawiedliwości i miłosierdzia. (Zachariasz 7:5-6)
Co oznacza „kraina ucisku” wspomniana w Księdze Zachariasza 7?
„Kraj ucisku” symbolizuje niedolę Izraela, naznaczoną nieposłuszeństwem i cierpieniem, która zostanie odmieniona dzięki boskiemu przywróceniu. (Zachariasz 7:14)
