1. Il quarto anno del re Dario, il quattro del nono mese, cioè di Casleu,
2. Betel-Sarèzer, grande ufficiale del re, e i suoi uomini inviarono a supplicare e a placare il Signore,
3. e a domandare ai sacerdoti addetti al santuario del Signore degli eserciti e ai profeti: "Debbo io continuare a far lutto al quinto mese, osservando l'astinenza come faccio da tanti anni?".
4. Allora mi fu rivolta la parola del Signore degli eserciti in questi termini:
5. "Parla a tutto il popolo del paese e ai sacerdoti così: il digiuno e il lutto da voi praticato nel quinto e nel settimo mese durante questi settant'anni l'avete forse fatto per me?
6. Quando mangiavate e bevevate, non lo facevate forse per voi?
7. Non sono forse queste le parole che il Signore ha proclamato per mezzo dei profeti passati, quando Gerusalemme era ancora abitata in pace ed erano pure abitate le sue città d'intorno, il Negheb e la Sefela?".
8. La parola del Signore fu indirizzata a Zaccaria così:
9. "Così parla il Signore degli eserciti: "Amministrate fedelmente la giustizia e siate benevoli e pietosi l'uno verso l'altro!
10. Non defraudate la vedova e l'orfano, lo straniero e il povero e nessuno ordisca nel suo cuore trame contro il prossimo".
11. Ma essi non fecero attenzione, voltarono ostinatamente le spalle e si tapparono le orecchie per non sentire.
12. Indurirono il loro cuore come diamante, per non intendere l'istruzione e le parole che il Signore degli eserciti aveva indirizzato loro, mediante il suo spirito per mezzo dei profeti passati. Allora vi fu un grande sdegno da parte del Signore degli eserciti:
13. come essi non mi hanno ascoltato quando io li chiamavo, così, quando essi mi chiamano, io non rispondo, dice il Signore degli eserciti.
14. Anzi li ho dispersi in mezzo a tutte le nazioni che essi nemmeno conoscevano! Così il paese restò deserto e dietro di loro non c'è più nessuno che vi passi o vi abiti. Hanno cambiato una terra di delizie in un deserto!".
Przypisy:
7:1-3 - Posłańcy z Betel pytają proroka o kontynuowanie postu. To uwypukla obawy związane z zewnętrznymi praktykami kultu bez prawdziwej wewnętrznej przemiany. Bóg ceni szczerość i autentyczną skruchę, a nie puste rytuały (zob. także Izajasz 58:5-7 i Mateusz 6:16-18).
7:4-7 - Bóg odpowiada, że post nie powinien być postrzegany jako cel sam w sobie, lecz jako wyraz skruchy i sprawiedliwości. Przypomina ludziom, że Jego słowa zawsze były ignorowane, a w konsekwencji nadszedł sąd (zob. także Am 5:21-24 i Jer 7:23-24).
7:8-10 - Bóg wzywa ludzi do praktykowania prawdziwej sprawiedliwości, w tym aktów miłosierdzia i współczucia. Prawdziwa skrucha prowadzi do czynów odzwierciedlających charakter Boga, a nie do pustych ofiar (zob. także Micheasza 6:6-8 i Jakuba 1:27).
7:11-14 - Ludzie odrzucają wezwania Boga, a w rezultacie On odrzuca ich modlitwy. Nieposłuszeństwo i zatwardziałe serca uniemożliwiają ludziom doświadczenie Bożego błogosławieństwa (zob. także Izajasz 1:15-17 i Mateusz 23:37-39).
Wersety związane z Zaccaria, 7:
Zachariasz rozdział 7 kwestionuje autentyczność postu rytualnego. Czego naprawdę Bóg chce od swojego ludu? Ten wymagający tekst odpowiada na pytanie o post, podkreślając wagę sprawiedliwości i miłosierdzia nad pustymi rytuałami. Rozdział ten przypomina ostrzeżenia poprzednich proroków i konsekwencje nieposłuszeństwa. Zachariasz 7 porusza takie tematy, jak prawdziwe wielbienie, posłuszeństwo płynące z serca i odpowiedzialność społeczna. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które rzucają światło na trwałe zasady tego prowokującego rozdziału.
Izajasza 58:6-7: "Czy post, którego pragnę, nie jest tym: rozluźnieniem łańcuchów niesprawiedliwości, rozwiązaniem powrozów jarzma, wyzwoleniem uciśnionych i złamaniem wszelkiego jarzma? Czy nie jest to dzielenie się jedzeniem z głodnymi, udzielanie schronienia bezbronnym biednym, przyodziewanie nagich, które znalazłeś, i nie odmawianie pomocy bliźniemu?" - Ten fragment Księgi Izajasza nawiązuje do tematu z rozdziału Zachariasza 7, mówiącego o prawdziwej naturze postu i oddawania czci Bogu, którego pragnie.
Mateusza 23:23: "Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Dajecie dziesięcinę z mięty, kopru i kminku, a zaniedbaliście najważniejsze przykazania prawa: sprawiedliwość, miłosierdzie i wierność. Musisz praktykować te rzeczy, nie zaniedbując ich." - Jezus podkreśla wagę sprawiedliwości i miłosierdzia nad rytualizmem, odzwierciedlając temat Zachariasza 7.
Micheasza 6:8: "Pokazał ci, człowiecze, co jest dobre i czego wymaga Pan: czyń sprawiedliwość, miłuj wiernie i pokornie chodź z Bogiem swoim." - Micheasz podsumowuje, czego naprawdę chce Bóg, co jest zgodne z przesłaniem Zachariasza 7 na temat prawdziwego wielbienia.
Jeremiasza 7:5-7: "Jeśli naprawdę zmienicie swoje postępowanie i postępowanie i będziecie się wzajemnie dobrze traktować, jeśli nie będziecie uciskać przybysza, sieroty i wdowy, nie przelewać w tym miejscu krwi niewinnej i nie podążać za innymi bogami ku własnej zgubie, to Ja pozwolę im mieszkać na tym miejscu, w ziemi, którą dałem ich przodkom na zawsze." - Jeremiasz podkreśla znaczenie sprawiedliwości społecznej, nawiązując do tematu z rozdziału Zachariasza 7.
Amosa 5:24: "Raczej niech sprawiedliwość płynie jak rzeka, a sprawiedliwość jak wieczny potok!" - Amos podkreśla znaczenie ciągłej prawości, odzwierciedlając wezwanie Zachariasza 7 do prawdziwej przemiany serca.
FAQ:
Co Bóg objawia na temat postu w Księdze Zachariasza 7?
Bóg podważa szczerość postu i naucza, że prawdziwy post musi iść w parze ze sprawiedliwością, miłosierdziem i troską o potrzebujących. (Zachariasz 7:4-10)
Jakie jest przesłanie Księgi Zachariasza 7 na temat posłuszeństwa?
Przesłanie jest takie, że posłuszeństwo woli Bożej, widoczne w naszym postępowaniu z innymi, jest ważniejsze niż zewnętrzne rytuały, takie jak post (Zachariasz 7:11-14).
Co oznacza obietnica odnowy w Księdze Zachariasza 7?
Obietnica przywrócenia oznacza, że pomimo dawnego nieposłuszeństwa, Bóg obdarzy Izrael błogosławieństwem i dobrobytem, gdy zwrócą się do Niego. (Zachariasz 7:8-10)
Dlaczego Bóg odrzucił modlitwy i posty Izraela?
Bóg odrzucił modlitwy i posty Izraela, ponieważ bardziej zależało im na rytuałach niż na życiu według Jego przykazań sprawiedliwości i miłosierdzia. (Zachariasz 7:5-6)
Co oznacza „kraina ucisku” wspomniana w Księdze Zachariasza 7?
„Kraj ucisku” symbolizuje niedolę Izraela, naznaczoną nieposłuszeństwem i cierpieniem, która zostanie odmieniona dzięki boskiemu przywróceniu. (Zachariasz 7:14)
