1. hæc visio similitudinis gloriæ Domini et vidi et cecidi in faciem meam et audivi vocem loquentis et dixit ad me fili hominis sta supra pedes tuos et loquar tecum
2. et ingressus est in me spiritus postquam locutus est mihi et statuit me supra pedes meos et audivi loquentem ad me
3. et dicentem fili hominis mitto ego te ad filios Israël ad gentes apostatrices quæ recesserunt a me patres eorum prævaricati sunt pactum meum usque ad diem hanc
4. et filii dura facie et indomabili corde sunt ad quos ego mitto te et dices ad eos hæc dicit Dominus Deus
5. si forte vel ipsi audiant et si forte quiescant quoniam domus exasperans est et scient quia propheta fuerit in medio eorum
6. tu ergo fili hominis ne timeas eos neque sermones eorum metuas quoniam increduli et subversores sunt tecum et cum scorpionibus habitas verba eorum ne timeas et vultus eorum ne formides quia domus exasperans est
7. loqueris ergo verba mea ad eos si forte audiant et quiescant quoniam inritatores sunt
8. tu autem fili hominis audi quæcumque loquor ad te et noli esse exasperans sicut domus exasperatrix est aperi os tuum et comede quæcumque ego do tibi
9. et vidi et ecce manus missa ad me in qua erat involutus liber et expandit illum coram me qui erat scriptus intus et foris et scriptæ erant in eo lamentationes et carmen et væ
Przypisy:
2:1-2 - Bóg wzywa Ezechiela, aby powstał i wysłuchał Jego przesłania. Posłuszeństwo Bożemu wezwaniu jest niezbędne do wypełnienia Jego misji. Ta chwila jest przykładem tego, jak Bóg udziela swoim sługom mocy do wypełniania Jego zamierzeń (zob. także Jeremiasza 1:6-10 i Izajasza 6:8-9).
2:3-5 - Ezechiel zostaje posłany do zbuntowanego narodu, który sprzeciwia się Bogu. To ilustruje ludzki opór wobec Bożego przesłania i wagę wytrwałego głoszenia ewangelii nawet w obliczu odrzucenia (zob. także Dz 7,51-53 i Mt 23,37).
2:6-7 - Bóg ostrzega Ezechiela przed zatwardziałością ludzkich serc, ale zachęca go, by mówił bez lęku, ufając mocy Słowa Bożego. Wytrwałość w prawdzie, nawet w obliczu sprzeciwu, jest fundamentalną cechą posługi prorockiej (zob. także 1 Tymoteusza 4:2 i 2 Koryntian 4:2).
2:8-10 - Bóg nakazuje Ezechielowi spożyć zwój symbolizujący Jego orędzie. Symbolizuje to pełne przyjęcie Słowa Bożego i konieczność jego przyswojenia przed głoszeniem. Prorok musi być karmiony Bożą prawdą, aby skutecznie ją głosić (zob. także Jeremiasz 15:16 i Ap 10:9-10).
Wersety związane z Prophetia Ezechielis, 2:
Rozdział 2 Ezechiela opisuje prorocze powołanie Ezechiela. Jaką misję Bóg powierza prorokowi? Ten kluczowy tekst opisuje boskie polecenie, ostrzegające Ezechiela przed buntem ludu Izraela. Rozdział wprowadza takie tematy jak posłuszeństwo, prorocza odpowiedzialność i napięcie pomiędzy Bożym przesłaniem a ludzkim oporem. Ezechiel otrzymuje polecenie przemówienia bez względu na reakcję ludu. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które korelują z wyzwaniami i znaczeniem proroczego powołania przedstawionych w tym podstawowym rozdziale.
Jeremiasza 1:7: "Ale Pan powiedział do mnie: „Nie mów, że jesteś za młody”. Do każdego, do kogo cię poślę, pójdziesz i powiesz wszystko, co ci rozkażę." - To wołanie Jeremiasza jest echem wezwania Ezechiela z 2 rozdziału Księgi Ezechiela, gdzie obaj otrzymują polecenie wypowiadania słów Bożych.
Izajasza 6:8: "Wtedy usłyszałem głos Pana wołającego: Kogo mam posłać? Kto po nas pójdzie? A ja odpowiedziałem: „Oto jestem. Wyślij mnie!" - Powołanie Izajasza jest analogiczne do wezwania Ezechiela, chociaż nie odnotowano reakcji Ezechiela.
Objawienie 10:9-10: "Poszedłem do anioła i poprosiłem go, aby dał mi książeczkę. Powiedział do mnie: „Bierz i jedz”. Będzie gorzka w twoim żołądku, ale w twoich ustach będzie słodka jak miód. Wziąłem książeczkę z ręki anioła i zjadłem ją. Miało w ustach słodycz miodu, ale kiedy go zjadłem, poczułem gorycz w żołądku." - To doświadczenie Jana jest podobne do doświadczenia Ezechiela z Ezechiela 2:8-3:3, gdzie obaj otrzymali polecenie zjedzenia zwoju.
Jeremiasza 15:16: "Gdy znaleziono Twoje słowa, zjadłem je; byli moją radością i radością, bo należę do Ciebie, Panie, Boże Zastępów." - Jeremiasz używa podobnej metafory do dosłownego doświadczenia Ezechiela, polegającego na zjedzeniu zwoju.
2 Tymoteusza 3:12: "W rzeczywistości wszyscy, którzy pragną pobożnie żyć w Chrystusie Jezusie, będą prześladowani." - Werset ten odzwierciedla ostrzeżenie dane Ezechielowi w związku z oporem, z jakim się spotka.
FAQ:
Co Bóg nakazuje Ezechielowi w rozdziale 2?
Bóg nakazuje Ezechielowi, aby był prorokiem dla Izraelitów, ludu o buntowniczym sercu, i przekazywał Jego słowa bez względu na ich reakcję. (Ezechiela 2:1-7)
Jak Ezechiel zareagował na powołanie Boga?
Ezechiel chętnie posłusznie odpowiada na wezwanie Boga, wstaje, by przyjąć boskie przesłanie i zostaje wzmocniony przez Ducha Bożego. (Ezechiela 2:2-7)
Co Bóg objawia na temat zaciekłego oporu ludu Izraela?
Bóg objawia Izraelitom, że są uparci i nieposłuszni, ale mimo to posyła ich, aby ich ostrzec. (Ezechiela 2:4-5)
Czym jest „zwoj”, który Ezechiel spożywa w swojej wizji?
Zwój jest symbolem słowa Bożego, które Ezechiel połyka, symbolizując tym samym przyjęcie przez niego misji prorockiej, nawet w obliczu trudności. (Ezechiela 2:9-10; 3:1-3)
Co mówi Bóg o reakcji Izraelitów na przesłanie Ezechiela?
Bóg ostrzega Izraelitów, że nie posłuchają Ezechiela, ponieważ są uparci, ale posyła ich, aby pociągnąć ich do odpowiedzialności za ich wybory. (Ezechiela 2:7)
