1. et factum est in undecimo anno tertio una mensis factum est verbum Domini ad me dicens
2. fili hominis dic Pharaoni regi Ægypti et populo ejus cui similis factus es in magnitudine tua
3. ecce Assur quasi cedrus in Libano pulcher ramis et frondibus nemorosus excelsusque altitudine et inter condensas frondes elevatum est cacumen ejus
4. aquæ nutrierunt illum abyssus exaltavit eum flumina ejus manabant in circuitu radicum ejus et rivos suos emisit ad universa ligna regionis
5. propterea elevata est altitudo ejus super omnia ligna regionis et multiplicata sunt arbusta ejus et elevati sunt rami ejus præ aquis multis
6. cumque extendisset umbram suam in ramis ejus fecerunt nidos omnia volatilia cæli et sub frondibus ejus genuerunt omnes bestiæ saltuum et sub umbraculo illius habitabat cœtus gentium plurimarum
7. eratque pulcherrimus in magnitudine sua et in dilatatione arbustorum suorum erat enim radix illius juxta aquas multas
8. cedri non fuerunt altiores illo in paradiso Dei abietes non adæquaverunt summitatem ejus et platani non fuerunt æquæ frondibus illius omne lignum paradisi Dei non est adsimilatum illi et pulchritudini ejus
9. quoniam speciosum feci eum et multis condensisque frondibus et æmulata sunt eum omnia ligna voluptatis quæ erant in paradiso Dei
10. propterea hæc dicit Dominus Deus pro eo quod sublimatus est in altitudine et dedit summitatem suam virentem atque condensam et elevatum est cor ejus in altitudine sua
11. tradidi eum in manu fortissimi gentium faciens faciet ei juxta impietatem ejus ejeci eum
12. et succident illum alieni et crudelissimi nationum et proicient eum super montes et in cunctis convallibus corruent rami ejus et confringentur arbusta ejus in universis rupibus terræ et recedent de umbraculo ejus omnes populi terræ et relinquent eum
13. in ruina ejus habitaverunt omnia volatilia cæli et in ramis ejus fuerunt universæ bestiæ regionis
14. quam ob rem non elevabuntur in altitudine sua omnia ligna aquarum neque ponent sublimitatem suam inter nemorosa atque frondosa nec stabunt in sublimitate eorum omnia quæ inrigantur aquis quia omnes traditi sunt in mortem ad terram ultimam in medio filiorum hominum ad eos qui descendunt in lacum
15. hæc dicit Dominus Deus in die quando descendit ad inferos indixi luctum operui eum abysso et prohibui flumina ejus et cœrcui aquas multas contristatus est super eum Libanus et omnia ligna agri concussa sunt
16. a sonitu ruinæ ejus commovi gentes cum deducerem eum ad infernum cum his qui descendebant in lacum et consolata sunt in terra infima omnia ligna voluptatis egregia atque præclara in Libano universa quæ inrigabantur aquis
17. nam et ipsi cum ea descendent ad infernum ad interfectos gladio et brachium uniuscujusque sedebit sub umbraculo ejus in medio nationum
18. cui adsimilatus es o inclite atque sublimis inter ligna voluptatis ecce deductus es cum lignis voluptatis ad terram ultimam in medio incircumcisorum dormies cum his qui interfecti sunt gladio ipse est Pharao et omnis multitudo ejus dicit Dominus Deus
Przypisy:
31:1-9 - Alegoria libańskiego cedru jest używana do opisu Egiptu, który, choć wielki i silny, zostanie obalony. Drzewo symbolizuje potęgę Egiptu, która została wywyższona, ale która przed Bogiem upadnie z powodu swojej pychy (zob. także Izajasz 2:12-17 i Jeremiasz 22:23).
31:10-14 - Upadek wielkiego drzewa (Egiptu) będzie widowiskiem dla wszystkich narodów, które wyciągną wnioski z sądu Bożego. Zniszczenie imperiów ludzkich stanowi ostrzeżenie dla wszystkich narodów, że żadna ludzka władza nie może przeważyć nad suwerennością Boga (zob. także Dn 4,30-33 i Jr 50,23).
31:15-17 - Upadek Egiptu będzie podobny do upadku innych wielkich narodów, które upadły w przeszłości. To wzmacnia motyw ulotności ludzkich królestw i faktu, że wszystkie podlegają sądowi Bożemu (zob. także Jeremiasza 25:18 i 2 Krl 17:5-6).
31:18:00 - Egipt, niczym powalone drzewo, zostanie zapomniany przez wszystkie narody, a jego wielkość zostanie zapamiętana dopiero po jego upadku. Pycha i samowystarczalność potężnych narodów są tymczasowe, gdyż jedynie Królestwo Boże jest wieczne (zob. także Psalm 49:11 i Ewangelię Mateusza 6:19-21).
Wersety związane z Prophetia Ezechielis, 31:
Ezechiel, rozdział 31, porównuje Egipt do majestatycznego cedru. Jakiej lekcji Bóg uczy poprzez tę analogię? Ten poetycki tekst opisuje powstanie i upadek wielkiego imperium za pomocą obrazu potężnego drzewa. W tym rozdziale poruszono takie tematy, jak duma, przemijający charakter władzy i sąd Boży. Ezechiel 31 nawiązuje także do upadku innych potężnych narodów. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które wyjaśniają uniwersalne tematy tego alegorycznego rozdziału.
Daniela 4:10-12: "Oto wizje, które miałem, gdy leżałem: Spojrzałem i ujrzałem przede mną drzewo; było to ogromne drzewo pośrodku ziemi. Drzewo urosło i stało się mocne, a jego wierzchołek sięgał nieba; było widać z krańców ziemi. Liście jego były piękne, owoce obfite, a każdy mógł w nim znaleźć pożywienie. Pod nim schroniły się zwierzęta polne, a w jego gałęziach zamieszkiwały ptaki powietrzne; wszystkie istoty się nim żywią." - Wizja Daniela dotycząca potężnego drzewa jest podobna do metafory użytej w 31 rozdziale Księgi Ezechiela do opisania Egiptu i ilustruje, jak Bóg używa podobnych obrazów, aby przekazać przesłania różnym prorokom.
Izajasza 14:13-14: "Ty, który powiedziałeś w swoim sercu: „Wstąpię do nieba; Wyniosę tron mój ponad gwiazdy Boże; Zasiądę na górze zgromadzeń, na najwyższym punkcie świętej góry. Wzniosę się wyżej niż najwyższe chmury; Będę jak Najwyższy." - Podobnie jak Egipt w 31 rozdziale Księgi Ezechiela, ten fragment Księgi Izajasza opisuje dumę i upadek potężnego narodu.
Psalmy 37:35-36: "Widziałem niegodziwego i okrutnego człowieka rozkwitającego jak liściaste drzewo na żyznej glebie, ale wkrótce zniknął; choć go szukałem, nie mogłem go znaleźć." - Psalm ten używa podobnej metafory jak ta z Ezechiela 31, porównując chwilową pomyślność niegodziwych do drzewa, które wkrótce znika.
Przysłów 11:28: "Kto ufa swemu bogactwu, z pewnością upadnie, lecz sprawiedliwi rozkwitną jak zielone listowie." - Przysłowie to odzwierciedla temat z 31 rozdziału Ezechiela, gdzie poleganie na bogactwach i władzy prowadzi do upadku.
Mateusza 11:23: "A ty, Kafarnaum, czy zostaniesz wywyższona do nieba? Nie, zejdziecie do Hadesu! Gdyby cuda, które tam się działy, wydarzyły się w Sodomie, przetrwałyby do dziś." - Jezus używa języka podobnego do tego z Ezechiela 31, aby opisać upadek dumnych miast.
FAQ:
Co Ezechiel opisuje na temat wielkiego drzewa egipskiego?
Ezechiel opisuje Egipt jako wielkie drzewo, silne i wysokie, które szczyciło się swoją wielkością, ale z powodu swojej pychy zostało zniszczone przez Boga. (Ezechiela 31:3-14)
Dlaczego, według Ezechiela, Egipt miał zostać zniszczony?
Egipt zostanie zniszczony z powodu swojej pychy i samowystarczalności. Bóg zetnie drzewo i pozwoli mu upaść, jako ostrzeżenie dla narodów. (Ezechiela 31:10-18)
Co symbolizuje upadek Egiptu w Księdze Ezechiela 31?
Upadek Egiptu symbolizuje sąd Boży nad imperiami, które stają się aroganckie i pewne swojej siły, zapominając o swojej zależności od Boga. (Ezechiela 31:16)
Jak zareagowałyby inne narody na upadek Egiptu?
Pozostałe narody opłakiwały upadek Egiptu, uznając jego wielkość, ale także odbierając Boży sąd jako przestrogę dla siebie. (Ezechiela 31:15-17)
Jakie wnioski możemy wyciągnąć z Księgi Ezechiela 31?
Lekcja jest taka, że arogancja i samowystarczalność wobec Boga prowadzą do upadku. Tylko uznając suwerenność Boga, możemy uniknąć sądu. (Ezechiela 31:18)
