1. verba Hieremiæ filii Helciæ de sacerdotibus qui fuerunt in Anathoth in terra Beniamin
2. quod factum est verbum Domini ad eum in diebus Josiæ filii Amon regis Juda in tertiodecimo anno regni ejus
3. et factum est in diebus Joachim filii Josiæ regis Juda usque ad consummationem undecimi anni Sedeciæ filii Josiæ regis Juda usque ad transmigrationem Hierusalem in mense quinto
4. et factum est verbum Domini ad me dicens
5. priusquam te formarem in utero novi te et antequam exires de vulva sanctificavi te prophetam gentibus dedi te
6. et dixi a a a Domine Deus ecce nescio loqui quia puer ego sum
7. et dixit Dominus ad me noli dicere puer sum quoniam ad omnia quæ mittam te ibis et universa quæcumque mandavero tibi loqueris
8. ne timeas a facie eorum quia tecum ego sum ut eruam te dicit Dominus
9. et misit Dominus manum suam et tetigit os meum et dixit Dominus ad me ecce dedi verba mea in ore tuo
10. ecce constitui te hodie super gentes et super regna ut evellas et destruas et disperdas et dissipes et ædifices et plantes
11. et factum est verbum Domini ad me dicens quid tu vides Hieremia et dixi virgam vigilantem ego video
12. et dixit Dominus ad me bene vidisti quia vigilabo ego super verbo meo ut faciam illud
13. et factum est verbum Domini secundo ad me dicens quid tu vides et dixi ollam succensam ego video et faciem ejus a facie aquilonis
14. et dixit Dominus ad me ab aquilone pandetur malum super omnes habitatores terræ
15. quia ecce ego convocabo omnes cognationes regnorum aquilonis ait Dominus et venient et ponent unusquisque solium suum in introitu portarum Hierusalem et super omnes muros ejus in circuitu et super universas urbes Juda
16. et loquar judicia mea cum eis super omni malitia eorum qui dereliquerunt me et libaverunt diis alienis et adoraverunt opus manuum suarum
17. tu ergo accinge lumbos tuos et surge et loquere ad eos omnia quæ ego præcipio tibi ne formides a facie eorum nec enim timere te faciam vultum eorum
18. ego quippe dedi te hodie in civitatem munitam et in columnam ferream et in murum æreum super omnem terram regibus Juda principibus ejus et sacerdotibus et populo terræ
19. et bellabunt adversum te et non prævalebunt quia tecum ego sum ait Dominus ut liberem te
Przypisy:
1:4-5 - Bóg powołuje Jeremiasza jeszcze przed jego narodzinami, podkreślając Boską suwerenność i konkretny cel każdego życia. Boskie wybranie Jeremiasza odzwierciedla bliskość Boga z Jego planami (zob. także Psalm 139:13-16 i List do Efezjan 2:10).
1:6-8 - Jeremiasz waha się z powodu młodego wieku, ale Bóg zapewnia go o swojej obecności i ochronie. To dowodzi, że boskie wsparcie przewyższa ludzkie ograniczenia (zob. także Wj 4,10-12 i 2 Kor 12,9-10).
1:9-10 - Bóg dotyka ust Jeremiasza i ustanawia go prorokiem dla narodów. Ten gest symbolizuje autorytet Słowa Bożego przekazanego przez proroka (zob. także Izajasz 6:6-7 i Mateusz 10:20).
1:11-12 - Wizja gałązki migdałowca potwierdza czujność Boga w wypełnianiu Jego Słowa. Podkreśla to Bożą wierność i doskonały czas Jego działań (zob. także Habakuka 2:3 i Izajasza 55:11).
1:17-19 - Bóg nakazuje Jeremiaszowi, by stał mocno w obliczu przeciwności, obiecując, że wzmocni go niczym „warowne miasto”. To obrazuje bezpieczeństwo płynące z zaufania Bogu (zobacz także Jozuego 1:9 i 2 Tymoteusza 1:7).
Wersety związane z Liber Ieremiae, 1:
Pierwszy rozdział Jeremiasza opisuje powołanie proroka. W jaki sposób Bóg zleca Jeremiaszowi misję? Ten fundamentalny tekst opowiada o boskim powołaniu Jeremiasza już w łonie matki, jego początkowym oporze i Bożym potwierdzeniu. Rozdział wprowadza główne tematy, takie jak Boża suwerenność, słowo prorocze i rychły sąd. Pierwszy rozdział Jeremiasza nadaje ton całej księdze, przygotowując czytelnika na pełne wyzwań przesłania, które nastąpią. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na znaczenie tego kluczowego proroczego powołania.
Izajasza 49:1: "Posłuchajcie mnie, wyspy; słuchajcie tego, odległe narody: Zanim się urodziłem, Pan mnie wezwał; Odkąd się urodziłem, wspomniał moje imię." - Werset ten nawiązuje do prenatalnego powołania Jeremiasza z Jeremiasza 1:5, ukazując podobny wzór powołania proroczego.
Wyjścia 4:10: "Ale Mojżesz rzekł do Pana: «Panie! Nigdy nie było mi łatwo mówić, ani w przeszłości, ani teraz, kiedy rozmawiałeś ze swoim sługą. Mam ciężko w ustach i języku." - Wahanie Mojżesza odzwierciedla początkową niechęć Jeremiasza z Jeremiasza 1:6, ukazując wspólny wzór powołania proroczego.
Ezechiela 2:6: "A ty, synu człowieczy, nie bój się ich ani ich słów. Nie bój się, nawet jeśli otaczają cię ciernie i żyjesz wśród skorpionów. Nie bójcie się tego, co mówią i nie przerażajcie się ich obecnością, chociaż to naród zbuntowany." - To wezwanie skierowane do Ezechiela jest echem napomnienia Boga skierowanego do Jeremiasza w Księdze Jeremiasza 1:8, podkreślając odwagę niezbędną do służby proroczej.
Dzieje Apostolskie 26:16: "A teraz wstań i stój. Ujawniłem się, aby cię uczynić sługą i świadkiem tego, co widziałeś o mnie i co ci ukażę." - Powołanie Pawła odzwierciedla elementy powołania Jeremiasza z Jeremiasza 1:5, ukazując ciągłość w sposobie, w jaki Bóg powołuje swoje sługi.
Objawienie 10:9-10: "Poszedłem więc do anioła i poprosiłem go, aby dał mi tę małą książeczkę. Powiedział do mnie: „Bierz i jedz”. Będzie gorzka w twoim żołądku, ale w twoich ustach będzie słodka jak miód. Wziąłem książeczkę z ręki anioła i zjadłem ją. Był słodki jak miód w ustach moich; ale gdy to zjadłem, poczułem gorycz w żołądku." - To doświadczenie Jana przypomina dotyk Boga na ustach Jeremiasza z Jeremiasza 1:9, symbolizując przekaz boskiego przesłania.
FAQ:
W jaki sposób Bóg powołał Jeremiasza na proroka?
Bóg powołał Jeremiasza jeszcze przed jego narodzinami, oznajmiając, że wybrał go i poświęcił na proroka dla narodów. Jeremiasz wahał się, ale Bóg zapewnił go, że będzie z nim. (Jeremiasz 1:4-10)
Czym była wizja gałęzi migdałowej w Księdze Jeremiasza 1?
Bóg pokazał Jeremiaszowi gałązkę migdałowca, co było symbolem Jego czujności i szybkiego wypełnienia Jego słowa. (Jeremiasz 1:11-12)
Co symbolizuje wizja gotującego się garnka?
Wrzący kocioł przechylony ku północy symbolizuje sąd nadchodzący z Babilonu na Judę jako karę za bałwochwalstwo. (Jeremiasz 1:13-16)
W jaki sposób Bóg wzmocnił Jeremiasza w obliczu jego przeciwników?
Bóg obiecał, że uczyni Jeremiasza silnym jak warowne miasto, z żelazną kolumną i brązowym murem, aby mógł stawić czoła królom, kapłanom i ludowi. (Jeremiasz 1:17-19)
Jakie było główne zadanie Jeremiasza?
Jeremiasz został posłany, aby głosić słowo Boże, ostrzegać Judę przed jej grzechem i zapowiadać sąd Boży. (Jeremiasz 1:9-10)
