1. convocavit igitur David omnes principes Israël duces tribuum et præpositos turmarum qui ministrabant regi tribunos quoque et centuriones et qui præerant substantiæ et possessionibus regis filiosque suos cum eunuchis et potentes et robustissimos quosque in exercitu Hierusalem
2. cumque surrexisset rex et stetisset ait audite me fratres mei et populus meus cogitavi ut ædificarem domum in qua requiesceret arca fœderis Domini et scabillum pedum Dei nostri et ad ædificandum omnia præparavi
3. Deus autem dixit mihi non ædificabis domum nomini meo eo quod sis vir bellator et sanguinem fuderis
4. sed elegit Dominus Deus Israël me de universa domo patris mei ut essem rex super Israël in sempiternum de Juda enim elegit principes porro de domo Juda domum patris mei et de filiis patris mei placuit ei ut me eligeret regem super cunctum Israël
5. sed et de filiis meis filios enim multos dedit mihi Dominus elegit Salomonem filium meum ut sederet in throno regni Domini super Israël
6. dixitque mihi Salomon filius tuus ædificabit domum meam et atria mea ipsum enim elegi mihi in filium et ego ero ei in patrem
7. et firmabo regnum ejus usque in æternum si perseveraverit facere præcepta mea et judicia sicut et hodie
8. nunc igitur coram universo cœtu Israël audiente Deo nostro custodite et perquirite cuncta mandata Domini Dei nostri ut possideatis terram bonam et relinquatis eam filiis vestris post vos usque in sempiternum
9. tu autem Salomon fili mi scito Deum patris tui et servi ei corde perfecto et animo voluntario omnia enim corda scrutatur Dominus et universas mentium cogitationes intellegit si quæsieris eum invenies si autem dereliqueris illum proiciet te in æternum
10. nunc ergo quia elegit te Dominus ut ædificares domum sanctuarii confortare et perfice
11. dedit autem David Salomoni filio suo descriptionem porticus et templi et cellariorum et cenaculi et cubiculorum in adytis et domus propitiationis
12. necnon et omnium quæ cogitaverat atriorum et exedrarum per circuitum in thesauros domus Domini et in thesauros sanctorum
13. divisionumque sacerdotalium et leviticarum in omnia opera domus Domini et in universa vasa ministerii templi Domini
14. aurum in pondere per singula vasa ministerii argenti quoque pondus pro vasorum ad opera diversitate
15. sed et ad candelabra aurea et ad lucernas eorum aurum pro mensura uniuscujusque candelabri et lucernarum similiter et in candelabris argenteis et in lucernis eorum pro diversitate mensuræ pondus argenti tradidit
16. aurum quoque dedit in mensas propositionis pro diversitate mensarum similiter et argentum in alias mensas argenteas
17. ad fuscinulas quoque et fialas et turibula ex auro purissimo et leunculos aureos pro qualitate mensuræ pondus distribuit in leunculum et leunculum similiter et in leones argenteos diversum argenti pondus separavit
18. altari autem in quo adoletur incensum aurum purissimum dedit ut ex ipso fieret similitudo quadrigæ cherubin extendentium alas et velantium arcam fœderis Domini
19. omnia inquit venerunt scripta manu Domini ad me ut intellegerem universa opera exemplaris
20. dixit quoque David Salomoni filio suo viriliter age et confortare et fac ne timeas et ne paveas Dominus enim Deus meus tecum erit et non dimittet te nec derelinquet donec perficias omne opus ministerii domus Domini
21. ecce divisiones sacerdotum et Levitarum in omne ministerium domus Domini adsistunt tibi et parati sunt et noverunt tam principes quam populus facere omnia præcepta tua
Przypisy:
28:1-2 - Dawid zwołuje przywódców Izraela, aby ogłosić, że ich pragnienie zbudowania Świątyni dla Boga nie zostanie zrealizowane przez niego, lecz przez jego syna Salomona. Decyzja ta odzwierciedla suwerenność Boga nad ludzkimi planami i Jego wybór, kto wykona Jego dzieło (zob. także 2 Sm 7,12-13 i Dz 13,22-23).
28:3-4 - Bóg wyjaśnia Dawidowi, że nie może zbudować Świątyni, ponieważ był wojownikiem i przelał krew. Mimo to Dawid zostaje wybrany na przywódcę Izraela i ojca linii mesjańskiej. Podkreśla to wagę Bożego celu w życiu każdego człowieka (zob. także 1 Samuela 16:7 i Izajasza 55:8-9).
28:5-7 - Bóg wybiera Salomona, syna Dawida, na budowniczego Świątyni i króla Izraela. Wybór ten odzwierciedla Bożą obietnicę ustanowienia wiecznego królestwa, wskazując na linię rodową Chrystusa (zob. także 2 Sm 7,13-16 i Mt 1,1-2).
28:9-10 - Dawid nakazuje Salomonowi służyć Bogu z uczciwością i wiernym sercem, podkreślając wagę szczerego oddania i nieustannego szukania Boga. Osobista relacja z Bogiem jest kluczem do duchowego i materialnego sukcesu (zob. także Księgę Przysłów 3:5-6 i Księgę Jeremiasza 29:13).
28:11-19 - Dawid przekazuje Salomonowi szczegółowe plany Świątyni, które otrzymał w boskim objawieniu. Dowodzi to, że budowa Świątyni nie była jedynie ludzkim pragnieniem, lecz wypełnieniem Bożego planu dla Izraela (zob. także Wj 25,9 i Hbr 8,5).
Wersety związane z Liber I Paralipomenon, 28:
28 rozdział 1 Kronik zawiera końcowe instrukcje Dawida. Jak lider przekazuje pałeczkę? Ten kluczowy tekst przytacza przemowę Dawida do przywódców Izraela, kładącą nacisk na budowę Świątyni i sukcesję Salomona. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak dziedzictwo duchowe, posłuszeństwo Bogu i znaczenie podążania za boskim planem. Dawid zachęca Salomona i przedstawia szczegółowe plany świątyni. 1 Kronik 28 ukazuje serce Dawida dotyczące przyszłości Izraela. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do podstawowych tematów tego rozdziału przejściowego.
Hebrajczyków 8:5: "Służą w świątyni, która jest kopią i cieniem tej, która jest w niebie, zgodnie z przestrogą Mojżesza, gdy miał budować przybytek: «Baczcie, aby wszystko czynić według wzoru, który wam ukazano na góra'." - Ten fragment odzwierciedla wagę Bożych wskazówek dla świątyni, takich jak te, które Dawid dał Salomonowi w 1 Kronik 28.
1 Królów 8:17-18: "Mój ojciec Dawid miał w sercu pragnienie zbudowania świątyni dla imienia Pana, Boga Izraela. Ale Pan powiedział do mojego ojca, Dawida: «Dobrze zrobiłeś, że w swoim sercu postanowiłeś zbudować świątynię dla mojego imienia»." - Ten fragment Księgi Salomona przypomina pragnienie Dawida dotyczące budowy świątyni, o którym mowa w 1 Kron. 28.
Przysłów 22:6: "Pouczaj swoje dziecko zgodnie z celami, jakie dla niego wyznaczyłeś, a nawet z biegiem lat nie odstąpi od nich." - Przysłowie to odzwierciedla radę Dawida udzieloną Salomonowi w 1 Kronik 28, przygotowującą go do objęcia władzy królewskiej i budowy świątyni.
2 Tymoteusza 3:16-17: "Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauczania, do upominania, do poprawiania i wychowywania w sprawiedliwości, aby człowiek Boży był wyposażony i w pełni przygotowany do wszelkiego dobrego dzieła." - Ten fragment odzwierciedla wagę boskich wskazówek, których Dawid udziela Salomonowi w 1 Kronik 28.
Jozuego 1:7: "Po prostu bądź silny i bardzo odważny! Pilnie przestrzegajcie całego Prawa, które wam nakazał mój sługa Mojżesz; nie odwracajcie się od niego ani na prawo, ani na lewo, aby wam się powiodło, dokądkolwiek się udacie." - Słowa zachęty, które Bóg skierował do Jozuego, są podobne do słów Dawida skierowanych do Salomona w 1 Kron. 28.
FAQ:
Co Dawid powiedział Salomonowi o budowie świątyni?
Dawid polecił Salomonowi, aby zbudował świątynię zgodnie z planem, jaki otrzymał od Boga, i aby był silny i odważny w swoim dziele (1 Kronik 28:9-10).
W jaki sposób Dawid przygotował środki na budowę świątyni?
Dawid przygotował ogromną ilość cennych materiałów i środków finansowych, aby zapewnić budowę świątyni, pozostawiając po sobie dziedzictwo wiary i oddania. (1 Kronik 28:11-19)
Jak ważne było przymierze Boga z Dawidem dotyczące świątyni?
Przymierze Boga z Dawidem gwarantowało, że jego linia zostanie zachowana, a świątynia zostanie zbudowana przez jego syna Salomona, co umocniło obietnicę Boga daną rodzinie królewskiej (1 Kronik 28:6-7).
Co Dawid powiedział w swojej przemowie na temat wierności Bogu?
Dawid podkreślał, jak ważna jest wierność Bogu i posłuszeństwo Jego przykazaniom dla sukcesu i dobrobytu królestwa Izraela. (1 Kronik 28:9-10)
Czego możemy nauczyć się o przywództwie i wierze z przykładu Dawida?
Przykład Dawida uczy nas, że prawdziwe przywództwo opiera się na zaufaniu do Boga, starannym przygotowaniu i przekazywaniu odpowiedzialności przyszłym pokoleniom (1 Kronik 28:9-10).
