1. καὶ ἐλάλησεν Μωυσῆς τοῖς υἱοῖς Ισραηλ κατὰ πάντα ὅσα ἐνετείλατο κύριος τῷ Μωυσῇ
2. καὶ ἐλάλησεν Μωυσῆς πρὸς τοὺς ἄρχοντας τῶν φυλῶν Ισραηλ λέγων τοῦτο τὸ ῥῆμα ὃ συνέταξεν κύριος
3. ἄνθρωπος ἄνθρωπος ὃς ἂν εὔξηται εὐχὴν κυρίῳ ἢ ὀμόσῃ ὅρκον ἢ ὁρίσηται ὁρισμῷ περὶ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ οὐ βεβηλώσει τὸ ῥῆμα αὐτοῦ πάντα ὅσα ἐὰν ἐξέλθῃ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ποιήσει
4. ἐὰν δὲ γυνὴ εὔξηται εὐχὴν κυρίῳ ἢ ὁρίσηται ὁρισμὸν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς αὐτῆς ἐν τῇ νεότητι αὐτῆς
5. καὶ ἀκούσῃ ὁ πατὴρ αὐτῆς τὰς εὐχὰς αὐτῆς καὶ τοὺς ὁρισμοὺς αὐτῆς οὓς ὡρίσατο κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς καὶ παρασιωπήσῃ αὐτῆς ὁ πατήρ καὶ στήσονται πᾶσαι αἱ εὐχαὶ αὐτῆς καὶ πάντες οἱ ὁρισμοί οὓς ὡρίσατο κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς μενοῦσιν αὐτῇ
6. ἐὰν δὲ ἀνανεύων ἀνανεύσῃ ὁ πατὴρ αὐτῆς ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἀκούσῃ πάσας τὰς εὐχὰς αὐτῆς καὶ τοὺς ὁρισμούς οὓς ὡρίσατο κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς οὐ στήσονται καὶ κύριος καθαριεῖ αὐτήν ὅτι ἀνένευσεν ὁ πατὴρ αὐτῆς
7. ἐὰν δὲ γενομένη γένηται ἀνδρὶ καὶ αἱ εὐχαὶ αὐτῆς ἐπ’ αὐτῇ κατὰ τὴν διαστολὴν τῶν χειλέων αὐτῆς οὓς ὡρίσατο κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς
8. καὶ ἀκούσῃ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς καὶ παρασιωπήσῃ αὐτῇ ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἀκούσῃ καὶ οὕτως στήσονται πᾶσαι αἱ εὐχαὶ αὐτῆς καὶ οἱ ὁρισμοὶ αὐτῆς οὓς ὡρίσατο κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς στήσονται
9. ἐὰν δὲ ἀνανεύων ἀνανεύσῃ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἀκούσῃ πᾶσαι αἱ εὐχαὶ αὐτῆς καὶ οἱ ὁρισμοὶ αὐτῆς οὓς ὡρίσατο κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς οὐ μενοῦσιν ὅτι ὁ ἀνὴρ ἀνένευσεν ἀπ’ αὐτῆς καὶ κύριος καθαριεῖ αὐτήν
10. καὶ εὐχὴ χήρας καὶ ἐκβεβλημένης ὅσα ἂν εὔξηται κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς μενοῦσιν αὐτῇ
11. ἐὰν δὲ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ἡ εὐχὴ αὐτῆς ἢ ὁ ὁρισμὸς κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς μεθ’ ὅρκου
12. καὶ ἀκούσῃ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς καὶ παρασιωπήσῃ αὐτῇ καὶ μὴ ἀνανεύσῃ αὐτῇ καὶ στήσονται πᾶσαι αἱ εὐχαὶ αὐτῆς καὶ πάντες οἱ ὁρισμοὶ αὐτῆς οὓς ὡρίσατο κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς στήσονται κατ’ αὐτῆς
13. ἐὰν δὲ περιελὼν περιέλῃ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἀκούσῃ πάντα ὅσα ἐὰν ἐξέλθῃ ἐκ τῶν χειλέων αὐτῆς κατὰ τὰς εὐχὰς αὐτῆς καὶ κατὰ τοὺς ὁρισμοὺς τοὺς κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς οὐ μενεῖ αὐτῇ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς περιεῖλεν καὶ κύριος καθαρίσει αὐτήν
14. πᾶσα εὐχὴ καὶ πᾶς ὅρκος δεσμοῦ κακῶσαι ψυχήν ὁ ἀνὴρ αὐτῆς στήσει αὐτῇ καὶ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς περιελεῖ
15. ἐὰν δὲ σιωπῶν παρασιωπήσῃ αὐτῇ ἡμέραν ἐξ ἡμέρας καὶ στήσει αὐτῇ πάσας τὰς εὐχὰς αὐτῆς καὶ τοὺς ὁρισμοὺς τοὺς ἐπ’ αὐτῆς στήσει αὐτῇ ὅτι ἐσιώπησεν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ᾗ ἤκουσεν
16. ἐὰν δὲ περιελὼν περιέλῃ αὐτῆς μετὰ τὴν ἡμέραν ἣν ἤκουσεν καὶ λήμψεται τὴν ἁμαρτίαν αὐτοῦ
17. ταῦτα τὰ δικαιώματα ὅσα ἐνετείλατο κύριος τῷ Μωυσῇ ἀνὰ μέσον ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς αὐτοῦ καὶ ἀνὰ μέσον πατρὸς καὶ θυγατρὸς ἐν νεότητι ἐν οἴκῳ πατρός
Przypisy:
30:1-2 - Bóg podkreśla wagę dotrzymywania złożonych Mu ślubów. Uczciwość i powaga w oddaniu się Bogu są fundamentem życia w wierze, a złamanie ślubowania jest uważane za poważny grzech (zob. także Księga Koheleta 5:4-5 i Ewangelia Mateusza 5:33-37).
30:3-5 - Prawo dotyczące ślubów kobiet stanowi, że ojciec lub mąż może unieważnić śluby złożone przez córkę lub żonę. Odzwierciedla to ówczesny system patriarchalny, ale także ochronę kobiet pod władzą rodziny (zob. także Efezjan 5:22-24 i 1 Piotra 3:1-6).
30:6-8 - Śluby złożone przez kobietę zamężną mogą zostać unieważnione przez męża, jeśli po ich wysłuchaniu wypowie je. Odzwierciedla to duchowy autorytet mężczyzny w domu, zgodnie z praktykami Prawa Mojżeszowego (zob. także Lb 30,13 i 1 Kor 11,3).
30:9-12 - Kobiety owdowiałe lub rozwiedzione, składając śluby, są odpowiedzialne za dotrzymanie złożonych obietnic, ponieważ nie mają nad sobą męskiego autorytetu. To wzmacnia ich osobistą odpowiedzialność przed Bogiem (zob. także 1 Tm 5,5-6 i Psalm 56,12).
30:13-16 - Mąż ma prawo potwierdzić lub unieważnić każdą przysięgę złożoną przez żonę. Zakończenie rozdziału podkreśla ustanowioną władzę w rodzinie oraz odpowiedzialność obojga małżonków przed Bogiem (zob. także Efezjan 5:25 i Kolosan 3:18-19).
Wersety związane z Números, 30:
Rozdział 30 Liczb porusza kwestię głosów. Jak ważne są nasze obietnice złożone Bogu? Ten pouczający tekst ustanawia przepisy dotyczące ślubów składanych przez mężczyzn i kobiety. W tym rozdziale poruszamy tematy osobistej odpowiedzialności, władzy rodzinnej i powagi zobowiązań wobec Boga. Liczb 30 podkreśla znaczenie uczciwości i dokładnego rozważenia przed złożeniem obietnicy. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do tematów etycznych tego trudnego rozdziału.
Mateusza 5:33-37: "Słyszeliście także, co powiedziano waszym przodkom: Nie przysięgajcie fałszywie, ale dotrzymujcie przysięgi, którą przysięgaliście przed Panem. Ale ja wam mówię: W ogóle nie przeklinajcie [...] Niech wasze „tak” będzie „tak”, a wasze „nie” będzie „nie”; wszystko ponad to pochodzi od Złego." - Jezus nawiązuje do praktyki składania ślubów, uregulowanej w Lb 30, oferując nowe spojrzenie na przysięgi i obietnice.
Kaznodziei 5:4-5: "Kiedy składasz Bogu ślub, nie zwlekaj z jego wypełnieniem. Nie podobają mu się głupcy; dotrzymaj słowa. Lepiej nie składać ślubów, niż je złożyć i nie dotrzymać." - Tekst ten nawiązuje do instrukcji dotyczących ślubów z Lb 30, podkreślając wagę wypełniania ślubów złożonych Bogu.
Powtórzonego Prawa 23:21-23: "Jeśli złożysz ślub Panu, Bogu swemu, nie zwlekaj z jego wypełnieniem, gdyż Pan, Bóg twój, z całą pewnością pociągnie cię do rozliczenia i będziesz winny grzechu. Jeśli jednak powstrzymujesz się od złożenia ślubowania, nie jesteś winny. Wypełnij to, co obiecały twoje wargi, co z własnej woli przyrzekłeś Panu, Bogu swemu, własnymi ustami." - Ten fragment Księgi Powtórzonego Prawa wzmacnia i rozszerza instrukcje dotyczące ślubów podanych w Liczb 30.
Dzieje Apostolskie 18:18: "Paweł pozostał w Koryncie przez wiele dni. Następnie pożegnał się z braćmi i w towarzystwie Pryscylli i Akwili wyruszył do Syrii. W Kenchrei ściął sobie włosy ze względu na złożoną przysięgę." - Z tego fragmentu wynika, że praktyka ślubowania, uregulowana w Liczb 30, była kontynuowana w okresie Nowego Testamentu.
Psalmy 116:14: "Wypełnię śluby moje złożone Panu wobec całego Jego ludu." - Werset ten odzwierciedla właściwą postawę wobec ślubów, zgodnie z instrukcją zawartą w Liczb 30, kładąc nacisk na wypełnienie ślubów złożonych Bogu.
FAQ:
Co mówi prawo o ślubach składanych przez kobiety w Księdze Liczb 30?
Prawo zawarte w Księdze Liczb 30 naucza, że śluby złożone przez kobietę zamężną lub pod zwierzchnictwem ojca mogą zostać przez nich unieważnione, jeśli się z tym nie zgadzają. Jeśli nie zostaną unieważnione, pozostają wiążące. (Księga Liczb 30:3-16)
Jak w Księdze Liczb 30 omówiono śluby mężczyzn?
Śluby złożone przez mężczyzn są uważane za nienaruszalne i muszą być dotrzymane. Księga Liczb 30 podkreśla wagę osobistej odpowiedzialności przed Bogiem. (Lb 30:2)
Jaka jest różnica pomiędzy ślubami stanu wolnego i małżeńskimi?
Śluby niezamężnej kobiety mogą zostać unieważnione przez jej ojca, natomiast śluby zamężnej kobiety mogą zostać unieważnione przez jej męża, pod warunkiem, że zostaną natychmiast zakwestionowane. (Lb 30:3-8)
Dlaczego śluby były tak ważne w kulturze izraelskiej?
Śluby były świętymi obietnicami składanymi Bogu, a ich złamanie uważano za poważny grzech. Dotrzymanie ich było dowodem wierności i uczciwości. (Lb 30:2)
Co się stanie, jeżeli mąż lub ojciec usłyszy przysięgę i pozostanie w milczeniu?
Jeśli mąż lub ojciec usłyszy przysięgę i nie sprzeciwi się jej, staje się ona wiążąca dla kobiety. Jego milczenie uznaje się za przyjęcie przysięgi. (Lb 30,14-15)
