1. καὶ ἐγένετο ὡς ἡτοιμάσθη ἡ βασιλεία Ροβοαμ καὶ ὡς κατεκρατήθη ἐγκατέλιπεν τὰς ἐντολὰς κυρίου καὶ πᾶς Ισραηλ μετ’ αὐτοῦ
2. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ πέμπτῳ ἔτει τῆς βασιλείας Ροβοαμ ἀνέβη Σουσακιμ βασιλεὺς Αἰγύπτου ἐπὶ Ιερουσαλημ ὅτι ἥμαρτον ἐναντίον κυρίου
3. ἐν χιλίοις καὶ διακοσίοις ἅρμασιν καὶ ἑξήκοντα χιλιάσιν ἵππων καὶ οὐκ ἦν ἀριθμὸς τοῦ πλήθους τοῦ ἐλθόντος μετ’ αὐτοῦ ἐξ Αἰγύπτου Λίβυες Τρωγλοδύται καὶ Αἰθίοπες
4. καὶ κατεκράτησαν τῶν πόλεων τῶν ὀχυρῶν αἳ ἦσαν ἐν Ιουδα καὶ ἦλθεν εἰς Ιερουσαλημ
5. καὶ Σαμαιας ὁ προφήτης ἦλθεν πρὸς Ροβοαμ καὶ πρὸς τοὺς ἄρχοντας Ιουδα τοὺς συναχθέντας εἰς Ιερουσαλημ ἀπὸ προσώπου Σουσακιμ καὶ εἶπεν αὐτοῖς οὕτως εἶπεν κύριος ὑμεῖς ἐγκατελίπετέ με κἀγὼ ἐγκαταλείψω ὑμᾶς ἐν χειρὶ Σουσακιμ
6. καὶ ᾐσχύνθησαν οἱ ἄρχοντες Ισραηλ καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπαν δίκαιος ὁ κύριος
7. καὶ ἐν τῷ ἰδεῖν κύριον ὅτι ἐνετράπησαν καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρὸς Σαμαιαν λέγων ἐνετράπησαν οὐ καταφθερῶ αὐτούς καὶ δώσω αὐτοὺς ὡς μικρὸν εἰς σωτηρίαν καὶ οὐ μὴ στάξῃ ὁ θυμός μου ἐν Ιερουσαλημ
8. ὅτι ἔσονται εἰς παῖδας καὶ γνώσονται τὴν δουλείαν μου καὶ τὴν δουλείαν τῆς βασιλείας τῆς γῆς
9. καὶ ἀνέβη Σουσακιμ βασιλεὺς Αἰγύπτου καὶ ἔλαβεν τοὺς θησαυροὺς τοὺς ἐν οἴκῳ κυρίου καὶ τοὺς θησαυροὺς τοὺς ἐν οἴκῳ τοῦ βασιλέως τὰ πάντα ἔλαβεν καὶ ἔλαβεν τοὺς θυρεοὺς τοὺς χρυσοῦς οὓς ἐποίησεν Σαλωμων
10. καὶ ἐποίησεν Ροβοαμ θυρεοὺς χαλκοῦς ἀντ’ αὐτῶν καὶ κατέστησεν ἐπ’ αὐτὸν Σουσακιμ ἄρχοντας παρατρεχόντων τοὺς φυλάσσοντας τὸν πυλῶνα τοῦ βασιλέως
11. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἰσελθεῖν τὸν βασιλέα εἰς οἶκον κυρίου εἰσεπορεύοντο οἱ φυλάσσοντες καὶ οἱ παρατρέχοντες καὶ οἱ ἐπιστρέφοντες εἰς ἀπάντησιν τῶν παρατρεχόντων
12. καὶ ἐν τῷ ἐντραπῆναι αὐτὸν ἀπεστράφη ἀπ’ αὐτοῦ ὀργὴ κυρίου καὶ οὐκ εἰς καταφθορὰν εἰς τέλος καὶ γὰρ ἐν Ιουδα ἦσαν λόγοι ἀγαθοί
13. καὶ κατίσχυσεν Ροβοαμ ἐν Ιερουσαλημ καὶ ἐβασίλευσεν καὶ τεσσαράκοντα καὶ ἑνὸς ἐτῶν Ροβοαμ ἐν τῷ βασιλεῦσαι αὐτὸν καὶ ἑπτακαίδεκα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν Ιερουσαλημ ἐν τῇ πόλει ᾗ ἐξελέξατο κύριος ἐπονομάσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ ἐκ πασῶν φυλῶν υἱῶν Ισραηλ καὶ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ Νοομμα ἡ Αμμανῖτις
14. καὶ ἐποίησεν τὸ πονηρόν ὅτι οὐ κατεύθυνεν τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἐκζητῆσαι τὸν κύριον
15. καὶ λόγοι Ροβοαμ οἱ πρῶτοι καὶ οἱ ἔσχατοι οὐκ ἰδοὺ γεγραμμένοι ἐν τοῖς λόγοις Σαμαια τοῦ προφήτου καὶ Αδδω τοῦ ὁρῶντος καὶ πράξεις αὐτοῦ καὶ ἐπολέμει Ροβοαμ τὸν Ιεροβοαμ πάσας τὰς ἡμέρας
16. καὶ ἀπέθανεν Ροβοαμ καὶ ἐτάφη μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν πόλει Δαυιδ καὶ ἐβασίλευσεν Αβια υἱὸς αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ
Przypisy:
12:1-5 - Rehabeam odwraca się od Boga po objęciu tronu, co prowadzi do apostazji. Uwypukla to niebezpieczeństwo duchowego samozadowolenia i potrzebę ciągłego polegania na Bogu (zob. również Prz 16,18 i Obj 3,16).
12:6-7 - Skrucha ludu skłania Boga do wysłania proroka, aby upomniał Roboama. Boskie karcenie jest znakiem Bożej miłości i Jego gotowości do odnowy Jego ludu (zob. także Hbr 12,6 i 1 J 1,9).
12:8-10 - Obietnica Boga, że zachowa Judę, nawet po grzechu Rehabeama, dowodzi Jego miłosierdzia i oddania swojemu ludowi. Łaska Boża jest centralnym tematem Pisma Świętego (zob. także Psalm 103:10-12 i List do Rzymian 5:20-21).
12:11-12 - Boża ochrona Rehabeama i Judy przed najeźdźcami jest świadectwem Boskiej suwerenności. Nawet w słabości Bóg jest obecny, by bronić tych, którzy Go szukają (zob. także Psalm 46:1 i List do Rzymian 8:31).
12:13-16 - Śmierć Roboama i dojście do władzy jego syna Abiasza podkreślają ciągłość planu Bożego na przestrzeni pokoleń. Duchowe dziedzictwo ma kluczowe znaczenie dla przyszłych pokoleń (zob. także Psalm 78:4-7 i 2 Tymoteusza 2:2).
Wersety związane z II Crônicas, 12:
12 rozdział 2 Kronik opisuje upadek Roboama i jego pokutę. Jakie wnioski wyciągnęliśmy na temat Bożego sądu i miłosierdzia? Ten odkrywczy tekst opisuje egipską inwazję na Sziszak, skruchę króla i ludu oraz późniejsze częściowe wyzwolenie. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak konsekwencje porzucenia prawa Bożego, skuteczność prawdziwej pokuty i Boża suwerenność nad narodami. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które korelują z wpływowymi tematami tego przemieniającego rozdziału.
Powtórzonego Prawa 28:15,25: "Jeśli jednak nie będziesz posłuszny Panu, Bogu swemu, i nie będziesz pilnie wypełniał wszystkich jego przykazań i praw, które ci dzisiaj daję, spadną na ciebie wszystkie te przekleństwa: […] Pan sprawi, że będziesz pokonany przed twoi wrogowie. Zaatakujecie ich w jeden sposób i uciekniecie przed nimi na siedem sposobów, i staniecie się przedmiotem postrachu wszystkich królestw ziemi." - Ten fragment Księgi Powtórzonego Prawa wyjaśnia konsekwencje nieposłuszeństwa, które spełniają się w 2 Księdze Kronik 12, kiedy Sziszak najeżdża Judę.
Przysłów 15:33: "Bojaźń Pańska uczy mądrości, a pokora poprzedza honor." - Przysłowie to odzwierciedla skruchę i upokorzenie Roboama i przywódców z 2 Kronik 12:6-7, co doprowadziło do Bożego miłosierdzia.
Jeremiasza 25:9: "Oto poślę po wszystkie ludy północy i mój sługa Nabuchodonozor, król Babilonu, wyrocznia Pana, „i sprowadzę ich na tę ziemię, na jej mieszkańców i na wszystkie otaczające ją narody. Całkowicie zniszczę je i uczynić przedmiotem zdumienia, kpiny i trwałej zagłady.”" - Chociaż werset ten nawiązuje do późniejszego wydarzenia, ilustruje, jak Bóg czasami posługuje się obcymi narodami, aby karcić swój lud, tak jak zrobił to w przypadku Sziszaka w 2 Kronik 12.
1 Piotra 5:5: "Podobnie, młodzi, poddajcie się starszym. Bądźcie pokorni względem siebie, gdyż Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje." - Ten werset Nowego Testamentu przypomina zasadę zawartą w 2 Kronik 12, gdzie pokora Roboama i przywódców doprowadziła do łaski Bożej.
Psalmy 33:16-17: "To nie wielkość armii daje królowi zwycięstwo, ani nadludzka siła uwalnia wojownika. Koń nie gwarantuje zwycięstwa; pomimo swojej wielkiej siły, nie może zbawić." - Wersety te ilustrują, że bezpieczeństwo nie polega na sile militarnej, co zostało zademonstrowane w 2 Księdze Kronik 12, kiedy skarby i obrona Roboama nie były w stanie powstrzymać Sziszaka.
FAQ:
Co stało się z Roboamem, gdy opuścił Pana?
Kiedy Rehabeam i lud Judy opuścili Boga, Egipt napadł na Judę i zabrał bogactwa ze świątyni i pałacu. (2 Kronik 12:1-9)
W jaki sposób Roboam żałował swojego grzechu?
Po ataku Egipcjan Rehabeam okazał skruchę i przyznał, że Bóg dopuścił się ataku jako konsekwencję jego grzechu (2 Kronik 12:6-7).
Co stało się z królestwem Judy po nawróceniu Roboama?
Po tym, jak Juda się nawrócił, Bóg go oszczędził, ale królestwo straciło część swojego bogactwa. Roboam pozostał królem, ale bez tej samej władzy. (2 Kronik 12:12-14)
Jakie były konsekwencje grzechu Roboama dla królestwa Judy?
Grzech Rehabeama spowodował utratę bogactwa i osłabienie królestwa, lecz Bóg oszczędził Judę ze względu na obietnicę, jaką złożył Dawidowi. (2 Kronik 12:8-9)
Jaki był udział Egiptu w historii Roboama?
Egipt pod wodzą króla Sziszaka zaatakował Judę i splądrował Jerozolimę, zabierając bogactwa świątyni i pałacu, jako część boskiej dyscypliny (2 Kronik 12:2-9).
Czego możemy się nauczyć z panowania Roboama?
Panowanie Rehabeama uczy nas nie tylko o konsekwencjach nieposłuszeństwa Bogu, ale także o pokucie i Bożym miłosierdziu (2 Kronik 12:1-14).
Jakie dziedzictwo pozostawił Rehabeam królestwu Judy?
Rehabeam pozostawił po sobie dziedzictwo pokuty i częściowej odnowy, ale także upadku i utraty władzy, co zaowocowało podziałem królestwa (2 Kronik 12:13-16).
