Salmos, 102

1. Salmo de Davi. Bendize, ó minha alma, o Senhor, e tudo o que existe em mim bendiga o seu santo nome.*

1. Modlitwa trapionego, który znękany wypowiada przed Panem swą udrękę.

2. Bendize, ó minha alma, o Senhor, e jamais te esqueças de todos os seus benefícios.

2. Panie, słuchaj modlitwy mojej, a wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie!

3. É ele que perdoa as tuas faltas, e sara as tuas enfermidades.

3. Nie kryj przede mną swego oblicza w dniu utrapienia mojego! Nakłoń ku mnie Twego ucha: w dniu, w którym Cię wołam, szybko mnie wysłuchaj!

4. É ele que salva tua vida da morte, e te coroa de bondade e de misericórdia.

4. Dni bowiem moje jak dym znikają, a kości moje płoną jak w ogniu.

5. É ele que cumula de benefícios a tua vida, e renova a tua juventude como a da águia.

5. Moje serce wysycha spalone jak trawa, zapominam nawet o spożyciu chleba.

6. O Senhor faz justiça, dá o direito aos oprimidos.

6. Od głosu mojego jęku moje kości przywarły do skóry.

7. Revelou seus caminhos a Moisés, e suas obras aos filhos de Israel.

7. Jestem podobny do kawki na pustyni, stałem się jak sowa w ruinach.

8. O Senhor é bom e misericordioso, lento para a cólera e cheio de clemência.*

8. Czuwam i jestem jak ptak samotny na dachu.

9. Ele não está sempre a repreender, nem eterno é o seu ressentimento.

9. Każdego dnia znieważają mnie moi wrogowie, srożąc się na mnie przeklinają moim imieniem.

10. Não nos trata segundo os nossos pecados, nem nos castiga em proporção de nossas faltas,

10. Albowiem jak chleb jadam popiół i z płaczem mieszam mój napój,

11. porque tanto os céus distam da terra quanto sua misericórdia é grande para os que o temem;

11. na skutek oburzenia Twego i zapalczywości, boś Ty mnie podniósł i obalił.

12. tanto o oriente dista do ocidente quanto ele afasta de nós nossos pecados.

12. Dni moje są podobne do wydłużonego cienia, a ja usycham jak trawa.

13. Como um pai tem piedade de seus filhos, assim o Senhor tem compaixão dos que o temem,

13. Ty zaś, o Panie, na wieki zasiadasz na tronie, a imię Twoje [trwa] przez wszystkie pokolenia.

14. porque ele sabe de que é que somos feitos, e não se esquece de que somos pó.

14. Powstaniesz i okażesz litość Syjonowi, bo czas już, byś się nad nim zmiłował, "bo nadeszła godzina".

15. Os dias do homem são semelhantes a erva, ele floresce como a flor dos campos.

15. Twoi bowiem słudzy miłują jego kamienie i użalają się nad jego gruzami.

16. Apenas sopra o vento, já não existe, e nem se conhece mais o seu lugar.

16. Narody będą się bały imienia Pańskiego, i wszyscy królowie ziemi - Twej chwały,

17. É eterna, porém, a misericórdia do Senhor para com os que o temem. E sua justiça se estende aos filhos de seus filhos,

17. bo Pan odbuduje Syjon i ukaże się w swej chwale,

18. sobre os que guardam a sua aliança, e, lembrando, cumprem seus mandamentos.

18. przychyli się ku modlitwie opuszczonych i nie odrzuci ich modłów.

19. Nos céus estabeleceu o Senhor o seu trono, e o seu império se estende sobre o universo.

19. Należy to spisać dla pokolenia, co przyjdzie, a lud, który zostanie stworzony, niech wychwala Pana!

20. Bendizei o Senhor todos os seus anjos, valentes heróis que cumpris suas ordens, sempre dóceis à sua palavra.

20. Bo Pan wejrzał z wysokiego przybytku swojego, popatrzył z nieba na ziemię,

21. Bendizei o Senhor todos os seus exércitos, ministros que executais sua vontade.

21. aby usłyszeć jęki pojmanych, aby skazanych na śmierć uwolnić,

22. Bendizei o Senhor todas as suas obras, em todos os lugares onde ele domina. Bendize, ó minha alma, o Senhor.

22. by imię Pańskie głoszono na Syjonie i Jego chwałę w Jeruzalem,

23.

23. kiedy zgromadzą się razem narody i królestwa, by służyć Panu.

24.

24. Siła moja w drodze ustała, dni moje uległy skróceniu.

25.

25. Mówię: Boże mój, nie zabieraj mnie w połowie moich dni: Twoje lata trwają poprzez wszystkie pokolenia.

26.

26. Ty niegdyś założyłeś ziemię i niebo jest dziełem rąk Twoich.

27.

27. Przeminą one, Ty zaś pozostaniesz. I całe one jak szata się zestarzeją: Ty zmieniasz je jak odzienie i ulegają zmianie,

28.

28. Ty zaś jesteś zawsze ten sam i lata Twoje nie mają końca.

29.

29. Synowie Twoich sług będą mogli osiąść na stałe i potomstwo ich będzie trwało wobec Ciebie.