Księga Przysłów, 27
1. Nie chwal się dniem jutrzejszym, bo nie wiesz, co dzień ci przyniesie.
1. ne glorieris in crastinum ignorans quid superventura pariat dies
2. Niech inny cię chwali - nie twe własne usta, ktoś obcy - nie własne twe wargi.
2. laudet te alienus et non os tuum extraneus et non labia tua
3. Ciężki jest kamień i piasek nie lekki, gniew głupiego cięższy od obu.
3. grave est saxum et onerosa harena sed ira stulti utroque gravior
4. Gwałtowny jest gniew, zapalczywość - nieubłagana, a kto się ostoi przed zazdrością?
4. ira non habet misericordiam nec erumpens furor et impetum concitati ferre quis poterit
5. Lepsza jest jawna nagana niż miłość tajona.
5. melior est manifesta correptio quam amor absconditus
6. Razy przyjaciela - [znakiem] wierności, pocałunki wroga - zwodnicze.
6. meliora sunt vulnera diligentis quam fraudulenta odientis oscula
7. Kto syty - depcze po miodzie, głodnemu i gorycz jest słodka.
7. anima saturata calcabit favum anima esuriens et amarum pro dulce sumet
8. Jak ptak, co uciekł z gniazda, tak człowiek, co uciekł z ojczyzny.
8. sicut avis transmigrans de nido suo sic vir qui relinquit locum suum
9. Olejki, pachnidło - serce radują i dobre słowo przyjaciela, dzięki radzie z duszy.
9. unguento et variis odoribus delectatur cor et bonis amici consiliis anima dulcoratur
10. Nie gardź swoim i ojca przyjacielem, a w dniu klęski nie chodź do brata, bo lepszy sąsiad bliski niż brat daleki.
10. amicum tuum et amicum patris tui ne dimiseris et domum fratris tui ne ingrediaris in die adflictionis tuæ melior est vicinus juxta quam frater procul
11. Bądź mądry, synu, rozwesel me serce, a tym, co lżą mnie, odpowiem.
11. stude sapientiæ fili mi et lætifica cor meum ut possim exprobranti respondere sermonem
12. Rozważny zło widzi i kryje się, nierozważni tam idą i szkodę ponoszą.
12. astutus videns malum absconditus est parvuli transeuntes sustinuere dispendia
13. Zabierz mu suknię, bo ręczy za obcego, za nieznajomych - weź zastaw!
13. tolle vestimentum ejus qui spopondit pro extraneo et pro alienis auferto pignus
14. Kto rankiem głośno błogosławi bliźniego, policzą mu to za przekleństwo.
14. qui benedicit proximo suo voce grandi de nocte consurgens maledicenti similis erit
15. Rynna ciekąca stale w dzień dżdżysty, podobna do żony swarliwej.
15. tecta perstillantia in die frigoris et litigiosa mulier conparantur
16. Kto chce ją wstrzymać, ten wiatr wstrzymuje lub zbiera oliwę do ręki.
16. qui retinet eam quasi qui ventum teneat et oleum dexteræ suæ vocabit
17. Żelazo żelazem się ostrzy, a człowiek urabia charakter bliźniego.
17. ferrum ferro acuitur et homo exacuit faciem amici sui
18. Stróż drzewa figowego - spożywa jego owoc, czujny o pana - doznaje szacunku.
18. qui servat ficum comedet fructus ejus et qui custos est domini sui glorificabitur
19. Oblicze odbija się w wodzie, a w sercu odbija się człowiek.
19. quomodo in aquis resplendent vultus prospicientium sic corda hominum manifesta sunt prudentibus
20. Szeol i zatrata niesyte, niesyte i oczy człowieka.
20. infernus et perditio non replentur similiter et oculi hominum insatiabiles
21. Czym dla srebra - tygiel, dla złota - piec, tym dla człowieka - pochwała.
21. quomodo probatur in conflatorio argentum et in fornace aurum sic probatur homo ore laudantis
22. Choć stłuczesz głupiego w moździerzu tłuczkiem - razem z ziarnami - głupota go nie opuści.
22. si contuderis stultum in pila quasi tisanas feriente desuper pilo non auferetur ab eo stultitia ejus
23. Troszcz się o potrzeby zwierząt, zwracaj uwagę na trzodę;
23. diligenter agnosce vultum pecoris tui tuosque greges considera
24. nie trwa na wieki bogactwo, ani na pokolenia - korona.
24. non enim habebis jugiter potestatem sed corona tribuetur in generatione generationum
25. Wyrosła trawa, pojawia się potraw, zbierze się górskie siano:
25. aperta sunt prata et apparuerunt herbæ virentes et collecta sunt fæna de montibus
26. owce na suknie dla ciebie, a kozły, by za pole zapłacić;
26. agni ad vestimentum tuum et hedi agri pretium
27. dość mleka koziego, byś siebie utrzymał, "utrzymał swój dom" i wyżywił swoje służące.
27. sufficiat tibi lac caprarum in cibos tuos in necessaria domus tuæ et ad victum ancillis tuis
