Mosaico decorativo

1. kai egeneto meta tauta kai epoihsen eautw abessalwm armata kai ippouV kai penthkonta andraV paratrecein emprosqen autou

1. Depois disso, Absalão adquiriu para si um carro, cavalos e cinquenta homens para o escoltarem.

2. kai wrqrisen abessalwm kai esth ana ceira thV odou thV pulhV kai egeneto paV anhr w egeneto krisiV hlqen proV ton basilea eiV krisin kai ebohsen proV auton abessalwm kai elegen autw ek poiaV polewV su ei kai eipen o anhr ek miaV fulwn israhl o douloV sou

2. Colocava-se desde cedo à beira do caminho, junto à grande porta e interpelava todos os que vinham procurar o rei para um julgamento, dizendo: “De que cidade és tu?”. O outro respondia: “Teu servo é de tal tribo de Israel”.

3. kai eipen proV auton abessalwm idou oi logoi sou agaqoi kai eukoloi kai akouwn ouk estin soi para tou basilewV

3. “Vê – dizia-lhe Absa­lão –; a tua causa é boa e justa; mas não há ninguém para te ouvir da parte do rei.”

4. kai eipen abessalwm tiV me katasthsei krithn en th gh kai ep' eme eleusetai paV anhr w ean h antilogia kai krisiV kai dikaiwsw auton

4. E Absalão ajuntava: “Oh! Quem me dera ser juiz desta terra! Todo o que tivesse um processo ou uma questão e viesse ter comigo, eu lhe faria justiça”.

5. kai egeneto en tw eggizein andra tou proskunhsai autw kai exeteinen thn ceira autou kai epelambaneto autou kai katefilhsen auton

5. E se alguém se aproximava para se prostrar diante dele, estendia a mão, detinha-o e beijava-o.

6. kai epoihsen abessalwm kata to rhma touto panti israhl toiV paraginomenoiV eiV krisin proV ton basilea kai idiopoieito abessalwm thn kardian andrwn israhl

6. Assim fazia Absalão com todos os israelitas que vinham procurar o rei para qualquer julgamento. E desse modo conquistou os corações dos israe­litas.

7. kai egeneto apo telouV tessarakonta etwn kai eipen abessalwm proV ton patera autou poreusomai dh kai apoteisw taV eucaV mou aV huxamhn tw kuriw en cebrwn

7. Quatro anos se passaram. Absalão disse ao rei: “Deixa-me ir a Hebron para cumprir ali uma promessa que fiz ao Senhor.

8. oti euchn huxato o douloV sou en tw oikein me en gedsour en suria legwn ean epistrefwn epistreyh me kurioV eiV ierousalhm kai latreusw tw kuriw

8. Quando o teu servo estava em Gessur, fez este voto: Se o Senhor me recon­duzir a Jerusalém, irei prestar-lhe culto em Hebron”.

9. kai eipen autw o basileuV badize eiV eirhnhn kai anastaV eporeuqh eiV cebrwn

9. “Vai em paz” – disse-lhe o rei. E ele foi para Hebron.

10. kai apesteilen abessalwm kataskopouV en pasaiV fulaiV israhl legwn en tw akousai umaV thn fwnhn thV keratinhV kai ereite bebasileuken basileuV abessalwm en cebrwn

10. Absalão enviou emissários secretos a todas as tribos de Israel com esta mensagem: “Quando ouvirdes o som da trombeta, dizei: Absalão é rei em Hebron!”.

11. kai meta abessalwm eporeuqhsan diakosioi andreV ex ierousalhm klhtoi kai poreuomenoi th aplothti autwn kai ouk egnwsan pan rhma

11. Ora, tinham partido de Jerusalém com Absalão duzentos homens, convidados por ele, que o seguiam com simplicidade de coração sem de nada suspeitar.

12. kai apesteilen abessalwm kai ekalesen ton acitofel ton gelmwnaion ton sumboulon dauid ek thV polewV autou ek gwla en tw qusiazein auton kai egeneto sustremma iscuron kai o laoV poreuomenoV kai poluV meta abessalwm

12. Enquanto oferecia os sacrifícios, Absalão mandou chamar também Aquitofel, gilonita, conselheiro de Davi, à sua cidade de Gilo. E assim a conjuração se fortificava e se tornava cada vez mais numerosa em torno de Absalão.

13. kai paregeneto o apaggellwn proV dauid legwn egenhqh h kardia andrwn israhl opisw abessalwm

13. Vieram então anunciar a Davi: “Os israelitas aderem a Absalão!”.

14. kai eipen dauid pasin toiV paisin autou toiV met' autou toiV en ierousalhm anasthte kai fugwmen oti ouk estin hmin swthria apo proswpou abessalwm tacunate tou poreuqhnai ina mh tacunh kai katalabh hmaV kai exwsh ef' hmaV thn kakian kai pataxh thn polin stomati macairhV

14. Davi disse então a todos os que estavam com ele em Jerusalém: “Vamos, fujamos, porque não podemos de outro modo escapar a Absalão! Apressai-vos e parti, não suceda que ele nos surpreenda de repente e nos inflija a ruína, passando a cidade a fio de espada”.

15. kai eipon oi paideV tou basilewV proV ton basilea kata panta osa aireitai o kurioV hmwn o basileuV idou oi paideV sou

15. Os servos do rei disseram-lhe: “Faça-se como ordenar o rei, meu senhor; somos teus servos”.

16. kai exhlqen o basileuV kai paV o oikoV autou toiV posin autwn kai afhken o basileuV deka gunaikaV twn pallakwn autou fulassein ton oikon

16. O rei partiu a pé com toda a sua família, mas deixou dez concubinas para guardar o palácio.

17. kai exhlqen o basileuV kai panteV oi paideV autou pezh kai esthsan en oikw tw makran

17. O rei saiu, pois, a pé com todos os seus servos e se detiveram na última casa.

18. kai panteV oi paideV autou ana ceira autou parhgon kai paV o cetti kai paV o feletqi kai esthsan epi thV elaiaV en th erhmw kai paV o laoV pareporeueto ecomenoV autou kai panteV oi peri auton kai panteV oi adroi kai panteV oi machtai exakosioi andreV kai parhsan epi ceira autou kai paV o cereqqi kai paV o feleqqi kai panteV oi geqqaioi exakosioi andreV oi elqonteV toiV posin autwn ek geq poreuomenoi epi proswpon tou basilewV

18. Todo o seu exército desfilava ao seu lado; os cereteus, os feleteus e todos os geteus, em número de seiscentos homens que o tinham seguido desde Gat, todos marchavam diante do rei.

19. kai eipen o basileuV proV eqqi ton geqqaion ina ti poreuh kai su meq' hmwn epistrefe kai oikei meta tou basilewV oti xenoV ei su kai oti metwkhkaV su ek tou topou sou

19. O rei disse a Etai, o geteu: “Por que vens também tu conosco? Volta e fica com o novo rei, pois és um estrangeiro e mesmo um exilado de tua terra.

20. ei ecqeV paragegonaV kai shmeron kinhsw se meq' hmwn kai ge metanasthseiV ton topon sou ecqeV h exeleusiV sou kai shmeron metakinhsw se meq' hmwn tou poreuqhnai kai egw poreusomai ou an egw poreuqw epistrefou kai epistreyon touV adelfouV sou meta sou kai kurioV poihsei meta sou eleoV kai alhqeian

20. Chegaste ontem e hoje vou fazer que andes errante conosco, não sabendo eu mesmo aonde vou? Volta. Toma os teus contigo e que o Senhor seja misericordioso e fiel para contigo”.

21. kai apekriqh eqqi tw basilei kai eipen zh kurioV kai zh o kurioV mou o basileuV oti eiV ton topon ou ean h o kurioV mou kai ean eiV qanaton kai ean eiV zwhn oti ekei estai o douloV sou

21. Mas Etai respondeu ao rei: “Pela vida do Senhor e pela vida do rei, meu senhor! Onde estiver o meu senhor e rei, lá estará também o teu servo, tanto para a morte como para a vida”.

22. kai eipen o basileuV proV eqqi deuro kai diabaine met' emou kai parhlqen eqqi o geqqaioV kai panteV oi paideV autou kai paV o ocloV o met' autou

22. “Está bem – disse Davi –, passa.” E Etai, o geteu, desfilou com todos os seus homens e com toda a sua comitiva.

23. kai pasa h gh eklaien fwnh megalh kai paV o laoV pareporeuonto en tw ceimarrw kedrwn kai o basileuV diebh ton ceimarroun kedrwn kai paV o laoV kai o basileuV pareporeuonto epi proswpon odou thn erhmon

23. E, estando o rei junto do Cedron, enquanto desfilava o povo diante dele, tomando o caminho da oliveira do deserto, toda a terra chorava em alta voz.

24. kai idou kai ge sadwk kai panteV oi leuitai met' autou aironteV thn kibwton diaqhkhV kuriou apo baiqar kai esthsan thn kibwton tou qeou kai anebh abiaqar ewV epausato paV o laoV parelqein ek thV polewV

24. Veio também Sadoc com todos os seus levitas, trazendo a arca da aliança de Deus. Depuseram-na, enquanto Abiatar subia e até que tivesse passado todo o povo que tinha saído da cidade.

25. kai eipen o basileuV tw sadwk apostreyon thn kibwton tou qeou eiV thn polin ean eurw carin en ofqalmoiV kuriou kai epistreyei me kai deixei moi authn kai thn euprepeian authV

25. Disse então o rei a Sadoc: “Reconduz a arca de Deus à cidade. Se eu achar graça aos olhos do Senhor, ele me reconduzirá e me fará revê-la, bem como o lugar de sua habitação.

26. kai ean eiph outwV ouk hqelhka en soi idou egw eimi poieitw moi kata to agaqon en ofqalmoiV autou

26. Mas se disser que não quer mais saber de mim, eis-me aqui; faça de mim o que lhe aprouver”.

27. kai eipen o basileuV tw sadwk tw ierei idete su epistrefeiV eiV thn polin en eirhnh kai acimaaV o uioV sou kai iwnaqan o uioV abiaqar oi duo uioi umwn meq' umwn

27. O rei disse ainda a Sadoc: “Vede? Tu e Abiatar, voltai em paz para a cidade com Aquimaás, teu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.

28. idete egw eimi strateuomai en arabwq thV erhmou ewV tou elqein rhma par' umwn tou apaggeilai moi

28. Eu vou arrastar-me pelas campinas do deserto, esperando que me mandeis notícias”.

29. kai apestreyen sadwk kai abiaqar thn kibwton eiV ierousalhm kai ekaqisen ekei

29. Sadoc e Abiatar reconduziram, pois, a arca de Deus para Jerusalém e lá ficaram.

30. kai dauid anebainen en th anabasei twn elaiwn anabainwn kai klaiwn kai thn kefalhn epikekalummenoV kai autoV eporeueto anupodetoV kai paV o laoV o met' autou epekaluyen anhr thn kefalhn autou kai anebainon anabainonteV kai klaionteV

30. Davi subiu chorando o monte das Oliveiras, cabeça coberta e descalço. Todo o povo que o acompanhava subia também chorando, com a cabeça coberta.

31. kai anhggelh dauid legonteV kai acitofel en toiV sustrefomenoiV meta abessalwm kai eipen dauid diaskedason dh thn boulhn acitofel kurie o qeoV mou

31. Foi anunciado a Davi que Aquitofel estava também entre os conjurados de Absalão. Davi disse: “Fazei que se frustrem, ó Senhor, meu Deus, os desígnios de Aquitofel!”.

32. kai hn dauid ercomenoV ewV tou rowV ou prosekunhsen ekei tw qew kai idou eiV apanthn autw cousi o arci etairoV dauid dierrhcwV ton citwna autou kai gh epi thV kefalhV autou

32. Ora, chegando Davi ao cume do monte, no lugar onde se adorava Deus, veio-lhe ao encontro Cusai, o araquita, com a túnica em farrapos e a cabeça coberta de pó.*

33. kai eipen autw dauid ean men diabhV met' emou kai esh ep' eme eiV bastagma

33. Davi disse-lhe: “Se vieres comigo, serás um peso para mim;

34. kai ean eiV thn polin epistreyhV kai ereiV tw abessalwm dielhluqasin oi adelfoi sou kai o basileuV katopisqen mou dielhluqen o pathr sou kai nun paiV sou eimi basileu eason me zhsai paiV tou patroV sou hmhn tote kai artiwV kai nun egw douloV soV kai diaskedaseiV moi thn boulhn acitofel

34. mas se voltares à cidade e disseres a Absalão: ‘Eu quero ser, ó rei, teu servo, como fui outrora servo de teu pai; doravante sirvo a ti’ – então desconcertarás a meu favor o desígnio de Aquito­fel.

35. kai idou meta sou ekei sadwk kai abiaqar oi iereiV kai estai pan rhma o ean akoushV ex oikou tou basilewV kai anaggeleiV tw sadwk kai tw abiaqar toiV iereusin

35. Terás lá contigo os sacerdotes Sadoc e Abiatar, a quem comunicarás tudo o que souberes no palácio real.

36. idou ekei met' autwn duo uioi autwn acimaaV uioV tw sadwk kai iwnaqan uioV tw abiaqar kai aposteleite en ceiri autwn proV me pan rhma o ean akoushte

36. Com eles estão os seus dois filhos, Aquimaás, filho de Sadoc, e Jônatas, filho de Abiatar; por eles me transmitireis tudo o que ouvirdes”.

37. kai eishlqen cousi o etairoV dauid eiV thn polin kai abessalwm eiseporeueto eiV ierousalhm

37. E Cusai, amigo de Davi, voltou para a cidade, no momento em que Absalão fazia a sua entrada em Jerusalém.



Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.