Mosaico decorativo

1. kai hkousen dhmhtrioV oti epesen nikanwr kai h dunamiV autou en polemw kai proseqeto ton bakcidhn kai ton alkimon ek deuterou aposteilai eiV ghn iouda kai to dexion keraV met' autwn

1. Soube logo Demétrio do fim de Nicanor e da aniquilação de seu exército e resolveu enviar pela segunda vez Báquides e Alcimo à terra da Judeia, com a ala direita de seu exército.

2. kai eporeuqhsan odon thn eiV galgala kai parenebalon epi maisalwq thn en arbhloiV kai prokatelabonto authn kai apwlesan yucaV anqrwpwn pollaV

2. Estes tomaram o caminho que leva a Gálgala, e acamparam em frente de Mesalot, no distrito de Arbelas. Apoderaram-se da cidade e mataram grande número de habitantes.

3. kai tou mhnoV tou prwtou etouV tou deuterou kai penthkostou kai ekatostou parenebalon epi ierousalhm

3. No primeiro mês do ano cento e cinquenta e dois, colocaram cerco diante de Jerusalém.*

4. kai aphran kai eporeuqhsan eiV berean en eikosi ciliasin andrwn kai discilia ippw

4. Depois eles se apartaram e foram a Berzet com vinte mil homens e dois mil cavaleiros.

5. kai ioudaV hn parembeblhkwV en elasa kai triscilioi andreV met' autou eklektoi

5. Judas estava acampado em Elasa, e três mil homens de escol estavam com ele.

6. kai eidon to plhqoV twn dunamewn oti polloi eisin kai efobhqhsan sfodra kai exerruhsan polloi apo thV parembolhV ou kateleifqhsan ex autwn all' h oktakosioi andreV

6. Todavia, ante o número considerável de seus adversários, ficaram tomados de pânico. Muitos se retiraram do acampamento e, por fim, ali ficaram não mais que oitocentos homens.

7. kai eiden ioudaV oti aperruh h parembolh autou kai o polemoV eqliben auton kai sunetribh th kardia oti ouk eicen kairon sunagagein autouV

7. Verificando Judas a dispersão de seu exército e a iminência do combate, sentiu seu coração angustiado, porque já não tinha tempo de reunir os fugitivos.

8. kai exeluqh kai eipen toiV kataleifqeisin anastwmen kai anabwmen epi touV upenantiouV hmwn ean ara dunwmeqa polemhsai proV autouV

8. Consternado, disse aos que tinham ficado: “Vamos! Ataquemos o inimigo. Talvez possamos combatê-lo!”.

9. kai apestrefon auton legonteV ou mh dunwmeqa all' h swzwmen taV eautwn yucaV to nun epistreywmen kai oi adelfoi hmwn kai polemhswmen proV autouV hmeiV de oligoi

9. Mas eles o desviavam disso, dizendo: “Não conseguiremos! Salvemos antes nossas vidas agora. Voltaremos depois com nossos irmãos e travaremos a batalha. Mas neste momento somos muito poucos”.

10. kai eipen ioudaV mh genoito poihsai to pragma touto fugein ap' autwn kai ei hggiken o kairoV hmwn kai apoqanwmen en andreia carin twn adelfwn hmwn kai mh katalipwmen aitian th doxh hmwn

10. “Livre-nos Deus – disse Judas – que proceda desse modo e que eu me salve diante deles! Se chegou a nossa hora, morramos corajosamente por nossos irmãos e não deixemos uma nódoa sequer em nossa memória!”

11. kai aphren h dunamiV apo thV parembolhV kai esthsan eiV sunanthsin autoiV kai emerisqh h ippoV eiV duo merh kai oi sfendonhtai kai oi toxotai proeporeuonto thV dunamewV kai oi prwtagwnistai panteV oi dunatoi bakcidhV de hn en tw dexiw kerati

11. O exército inimigo saiu do acampamento e tomou posição diante deles. A cavalaria se dividiu em dois batalhões. Os fundibulários e os flecheiros se colocaram à frente e todos os mais valentes postaram-se na primeira fileira.

12. kai hggisen h falagx ek twn duo merwn kai efwnoun taiV salpigxin kai esalpisan oi para ioudou kai autoi taiV salpigxin

12. Báquides achava-se na ala direita e, ao som das trombetas, a falange avançou dos dois lados.

13. kai esaleuqh h gh apo thV fwnhV twn parembolwn kai egeneto o polemoV sunhmmenoV apo prwiqen ewV esperaV

13. Os soldados de Judas tocaram também as trombetas e a terra foi abalada pelo tumulto das armas. O combate se prolongou desde a manhã até a tarde.

14. kai eiden ioudaV oti bakcidhV kai to sterewma thV parembolhV en toiV dexioiV kai sunhlqon autw panteV oi euyucoi th kardia

14. Viu Judas que Báquides se encontrava à direita com a mais forte porção de seu exército e cercado dos mais corajosos dos seus.

15. kai sunetribh to dexion meroV ap' autwn kai ediwken opisw autwn ewV azwtou orouV

15. Rompeu ele essa ala direita e a perseguiu até o monte de Azoto.

16. kai oi eiV to aristeron keraV eidon oti sunetribh to dexion keraV kai epestreyan kata podaV ioudou kai twn met' autou ek twn opisqen

16. Mas a ala esquerda, vendo derrotada a direita, lançou-se atrás nas pegadas de Judas e de seus soldados.

17. kai ebarunqh o polemoV kai epeson traumatiai polloi ek toutwn kai ek toutwn

17. O combate tornou-se mais encarniçado, e, tanto de um como de outro lado, caíram muitos feridos.

18. kai ioudaV epesen kai oi loipoi efugon

18. Judas mesmo caiu morto, e então todos os outros fugiram.

19. kai hren iwnaqan kai simwn ioudan ton adelfon autwn kai eqayan auton en tw tafw twn paterwn autou en mwdein

19. Jônatas e Simão recolheram Judas, seu irmão, e o enterraram no sepulcro de seus pais em Modin.

20. kai eklausan auton kai ekoyanto auton paV israhl kopeton megan kai epenqoun hmeraV pollaV kai eipon

20. Todo o povo de Israel caiu na desolação e o chorou longamente, guardando luto por vários dias, dizendo:

21. pwV epesen dunatoV swzwn ton israhl

21. “Como sucumbiu o valente salvador de Israel?”.

22. kai ta perissa twn logwn ioudou kai twn polemwn kai twn andragaqiwn wn epoihsen kai thV megalwsunhV autou ou kategrafh polla gar hn sfodra

22. O restante das façanhas de Judas, de seus combates, de seus feitos heroicos e atos gloriosos não foi escrito: ele é, com efeito, por demais numeroso.

23. kai egeneto meta thn teleuthn ioudou exekuyan oi anomoi en pasin toiV orioiV israhl kai aneteilan panteV oi ergazomenoi thn adikian

23. Ora, após a morte de Judas, aconteceu que os perversos reapareceram em todas as fronteiras de Israel e todos os que praticavam o mal deram-se a conhecer.

24. en taiV hmeraiV ekeinaiV egenhqh limoV megaV sfodra kai automolhsen h cwra met' autwn

24. Naqueles dias, dominou também uma grande fome, e o país passou para o inimigo, entregando-se a eles.

25. kai exelexen bakcidhV touV asebeiV andraV kai katesthsen autouV kuriouV thV cwraV

25. Báquides, por sua vez, escolheu homens ímpios para colocá-los nos postos de comando.

26. kai exezhtoun kai hreunwn touV filouV ioudou kai hgon autouV proV bakcidhn kai exedika autouV kai enepaizen autoiV

26. Estes procuravam com empenho os amigos de Judas e os conduziam a Báquides, que se vingava deles e os escarnecia.

27. kai egeneto qliyiV megalh en tw israhl htiV ouk egeneto af' hV hmeraV ouk wfqh profhthV autoiV

27. A opressão que caiu sobre Israel foi tal, que não houve igual desde a época em que tinham desaparecido os profetas.*

28. kai hqroisqhsan panteV oi filoi ioudou kai eipon tw iwnaqan

28. Reuniram-se todos os amigos de Judas e disseram a Jônatas:

29. af' ou o adelfoV sou ioudaV teteleuthken kai anhr omoioV autw ouk estin exelqein kai eiselqein proV touV ecqrouV kai bakcidhn kai en toiV ecqrainousin tou eqnouV hmwn

29. “Após a morte de Judas, teu irmão, não há mais ninguém como ele, para opor-se a nossos inimigos, a Báquides e aos que odeiam nossa nação.

30. nun oun se hretisameqa shmeron tou einai ant' autou hmin eiV arconta kai hgoumenon tou polemhsai ton polemon hmwn

30. Por isso, te escolhemos hoje por chefe, para nos conduzires ao combate”.

31. kai epedexato iwnaqan en tw kairw ekeinw thn hghsin kai anesth anti ioudou tou adelfou autou

31. A partir dessa hora, Jô­natas tomou o comando e assumiu o lugar de seu irmão Judas.

32. kai egnw bakcidhV kai ezhtei auton apokteinai

32. Tendo Báquides conhecimento disso, procurava matá-lo.

33. kai egnw iwnaqan kai simwn o adelfoV autou kai panteV oi met' autou kai efugon eiV thn erhmon qekwe kai parenebalon epi to udwr lakkou asfar

33. Mas, advertidos, Jônatas, seu irmão Simão e todos os seus companheiros fugiram para o deserto de Técua, onde acamparam junto às águas da cisterna de Asfar.

34. kai egnw bakcidhV th hmera twn sabbatwn kai hlqen autoV kai pan to strateuma autou peran tou iordanou

34. Soube-o Báquides num dia de sábado e atravessou o Jordão com todo o seu exército.

35. kai apesteilen ton adelfon autou hgoumenon tou oclou kai parekalesen touV nabataiouV filouV autou tou paraqesqai autoiV thn aposkeuhn autwn thn pollhn

35. Nesse ínterim, Jônatas havia enviado seu irmão, chefe do povo, aos naba­teus, seus amigos, rogando-lhes se podiam guardar as suas bagagens, que eram numerosas.

36. kai exhlqon oi uioi iambri oi ek mhdaba kai sunelabon iwannhn kai panta osa eicen kai aphlqon econteV

36. Mas os filhos de Iambri saíram de Mádaba, apoderaram-se de João e de tudo o que tinha e o levaram.

37. meta touV logouV toutouV aphggeilan iwnaqan kai simwni tw adelfw autou oti uioi iambri poiousin gamon megan kai agousin thn numfhn apo nadabaq qugatera enoV twn megalwn megistanwn canaan meta parapomphV megalhV

37. Logo em seguida, disseram a Jônatas e a seu irmão Simão que os filhos de Iambri celebravam um grande casamento e traziam de Nadabat, com grande pompa, a jovem esposa, filha de um dos maiores príncipes de Canaã.

38. kai emnhsqhsan tou aimatoV iwannou tou adelfou autwn kai anebhsan kai ekrubhsan upo thn skephn tou orouV

38. Lembraram-se do sangue de seu irmão João e retiraram-se para a montanha, onde se ocultaram.

39. kai hran touV ofqalmouV autwn kai eidon kai idou qrouV kai aposkeuh pollh kai o numfioV exhlqen kai oi filoi autou kai oi adelfoi autou eiV sunanthsin autwn meta tumpanwn kai mousikwn kai oplwn pollwn

39. Erguendo os olhos, eles se puseram de espreita, e eis que em grande tumulto e com grande aparato, o es­poso saía com seus amigos e irmãos na direção da noiva, com tambores, instrumentos de música e grande equipa­mento.

40. kai exanesthsan ep' autouV apo tou enedrou kai apekteinan autouV kai epeson traumatiai polloi kai oi epiloipoi efugon eiV to oroV kai elabon panta ta skula autwn

40. Os companheiros de Jônatas saíram então de seu esconderijo e lançaram-se sobre eles, para massacrá-los. Muitos caíram aos seus golpes e os restantes fugiram para a montanha, enquanto os agresso­res apoderavam-se de seus despojos.

41. kai metestrafh o gamoV eiV penqoV kai fwnh mousikwn autwn eiV qrhnon

41. As­sim, a boda transformou-se em luto e o som de suas músicas, em lamentação.

42. kai exedikhsan thn ekdikhsin aimatoV adelfou autwn kai apestreyan eiV to eloV tou iordanou

42. Dessa maneira, os judeus vingaram-se do sangue de seu irmão, e voltaram à margem do Jordão.

43. kai hkousen bakcidhV kai hlqen th hmera twn sabbatwn ewV twn krhpidwn tou iordanou en dunamei pollh

43. Soube-o Báquides e, num sábado, avançou com um poderoso exército até a margem do Jordão.

44. kai eipen iwnaqan toiV par' autou anastwmen dh kai polemhswmen peri twn yucwn hmwn ou gar estin shmeron wV ecqeV kai trithn hmeran

44. Dirigindo-se então a seus companheiros, disse-lhes Jônatas: “Vamos, pelejemos agora por nossas vidas, porque hoje não é como ontem e anteontem.

45. idou gar o polemoV ex enantiaV kai exopisqen hmwn to de udwr tou iordanou enqen kai enqen kai eloV kai drumoV ouk estin topoV tou ekklinai

45. Eis a batalha diante e atrás de nós; de um lado e de outro do rio Jordão, o pântano e o bosque. Não há meio de escapar.

46. nun oun kekraxate eiV ton ouranon opwV diaswqhte ek ceiroV twn ecqrwn hmwn

46. Clamai, pois, agora ao céu, para nos livrar de nossos inimigos”. E travou-se o combate.

47. kai sunhyen o polemoV kai exeteinen iwnaqan thn ceira autou pataxai ton bakcidhn kai exeklinen ap' autou eiV ta opisw

47. Jônatas estendeu a mão para ferir Báquides, mas este escapou, retirando-se para trás.

48. kai enephdhsen iwnaqan kai oi met' autou eiV ton iordanhn kai diekolumbhsan eiV to peran kai ou diebhsan ep' autouV ton iordanhn

48. Então, Jônatas e seus companheiros atiraram-se ao Jordão e passaram, a nado, para a outra margem, sem que o inimigo atravessasse atrás deles.

49. epeson de para bakcidou th hmera ekeinh eiV ciliouV andraV

49. Naquele dia tombaram cerca de mil homens da parte de Báquides. Este voltou a Jerusalém;

50. kai epestreyen eiV ierousalhm kai wkodomhsan poleiV ocuraV en th ioudaia to ocurwma to en iericw kai thn ammaouV kai thn baiqwrwn kai thn baiqhl kai thn qamnaqa faraqwn kai thn tefwn en teicesin uyhloiV kai pulaiV kai mocloiV

50. edificou fortalezas na Judeia e consolidou com densos muros, portas e fechaduras, as fortificações de Jericó, Emaús, Bet-Horon, Betel, Tamnata, Faraton e Tefon.

51. kai eqeto frouran en autoiV tou ecqrainein tw israhl

51. E colocou nelas guarnições para hostilizar Israel.

52. kai wcurwsen thn polin thn baiqsouran kai gazara kai thn akran kai eqeto en autaiV dunameiV kai paraqeseiV brwmatwn

52. Fortificou igualmente Betsur, Gazara e a fortaleza, onde ele deixou tropas e depósitos de víveres.

53. kai elaben touV uiouV twn hgoumenwn thV cwraV omhra kai eqeto autouV en th akra en ierousalhm en fulakh

53. Tomou como reféns os filhos dos dirigentes do país e os manteve presos na fortaleza de Jerusalém.

54. kai en etei tritw kai penthkostw kai ekatostw tw mhni tw deuterw epetaxen alkimoV kaqairein to teicoV thV aulhV twn agiwn thV eswteraV kai kaqeilen ta erga twn profhtwn kai enhrxato tou kaqairein

54. No segundo mês do ano cento e cinquenta e três, ordenou Alcimo a derrubar o muro do pátio interior do santuário e, deitando a mão sobre a obra dos profetas, começou por destruí-la.*

55. en tw kairw ekeinw eplhgh alkimoV kai enepodisqh ta erga autou kai apefragh to stoma autou kai pareluqh kai ouk hdunato eti lalhsai logon kai enteilasqai peri tou oikou autou

55. Nesse instante, porém, Alcimo foi ferido por Deus e seu plano foi suspenso. Ficou ele com a boca fechada pela paralisia e não pôde mais dizer uma palavra, nem dar ordens relativamente à sua casa.

56. kai apeqanen alkimoV en tw kairw ekeinw meta basanou megalhV

56. Morreu depois atormentado por grandes sofrimentos.

57. kai eiden bakcidhV oti apeqanen alkimoV kai epestreyen proV ton basilea kai hsucasen h gh iouda eth duo

57. Vendo Báquides essa morte, retirou-se para perto do rei. E a terra de Judá permaneceu em paz durante dois anos.

58. kai ebouleusanto panteV oi anomoi legonteV idou iwnaqan kai oi par' autou en hsucia katoikousin pepoiqoteV nun oun anaxomen ton bakcidhn kai sullhmyetai autouV pantaV en nukti mia

58. Mas, entre os judeus, os maus conspiravam, dizendo: “Eis que Jônatas e os seus vivem em paz e confiantes. Aproveitemos para chamar Báquides, que os exterminará numa só noite”.

59. kai poreuqenteV sunebouleusanto autw

59. Foram eles, pois, aconselhá-lo

60. kai aphren tou elqein meta dunamewV pollhV kai apesteilen laqra epistolaV pasin toiV summacoiV autou toiV en th ioudaia opwV sullabwsin ton iwnaqan kai touV met' autou kai ouk hdunanto oti egnwsqh h boulh autwn

60. e ele se pôs a caminho com um grande exército. Secre­tamente enviou cartas aos partidários que ele possuía junto aos judeus, para que eles lançassem mão sobre Jô­natas e seus companheiros. Mas eles não o conseguiram, porque seu plano tinha sido descoberto.

61. kai sunelabon apo twn andrwn thV cwraV twn archgwn thV kakiaV eiV penthkonta andraV kai apekteinan autouV

61. Pelo contrário, cinquenta dos principais cabeças da conjuração foram presos e mortos.

62. kai execwrhsen iwnaqan kai simwn kai oi met' autou eiV baiqbasi thn en th erhmw kai wkodomhsen ta kaqhrhmena authV kai esterewsan authn

62. Quanto a Jônatas, fugiu com Simão e seus partidários até Bet-Basi, no deserto. Ergueram as suas ruínas e fortificaram-se nelas.

63. kai egnw bakcidhV kai sunhgagen pan to plhqoV autou kai toiV ek thV ioudaiaV parhggeilen

63. Logo que Báquides o soube, reuniu todo o seu exército e foi avisar seus amigos da Judeia.

64. kai elqwn parenebalen epi baiqbasi kai epolemhsen authn hmeraV pollaV kai epoihsen mhcanaV

64. Ele veio acampar defronte de Bet-Basi, que ele sitiou por muito tempo, construindo máquinas.

65. kai apelipen iwnaqan simwna ton adelfon autou en th polei kai exhlqen eiV thn cwran kai hlqen en ariqmw

65. Jônatas, deixando na cidade seu irmão Simão, ganhou o campo com um pequeno número de homens.

66. kai epataxen odomhra kai touV adelfouV autou kai touV uiouV fasirwn en tw skhnwmati autwn kai hrxanto tuptein kai anebainon en taiV dunamesin

66. Matou Odomer e seus irmãos na sua própria tenda, bem como os filhos de Fasiron, e começou a vencer e a crescer em forças.

67. kai simwn kai oi met' autou exhlqon ek thV polewV kai enepurisan taV mhcanaV

67. Do outro lado, Simão e seus homens saíram da cidade e incendiaram as máquinas de guerra.

68. kai epolemhsan proV ton bakcidhn kai sunetribh up' autwn kai eqlibon auton sfodra oti hn h boulh autou kai h efodoV autou kenh

68. Travaram combate com Báquides que foi derrotado por eles e ficou muito entristecido pela presunção e insucesso de sua tentativa.

69. kai wrgisqh en qumw toiV andrasin toiV anomoiV toiV sumbouleusasin autw elqein eiV thn cwran kai apekteinen ex autwn pollouV kai ebouleusato tou apelqein eiV thn ghn autou

69. Por isso, mostrou-se irritadíssimo contra os maus judeus que o haviam aconselhado a vir à sua terra. Mandou matar a muitos e decidiu voltar a seu país.

70. kai epegnw iwnaqan kai apesteilen proV auton presbeiV tou sunqesqai proV auton eirhnhn kai apodounai autoiV thn aicmalwsian

70. Sabendo disso, enviou-lhe Jônatas mensageiros para propor-lhe a paz e a devolução dos prisioneiros.

71. kai epedexato kai epoihsen kata touV logouV autou kai wmosen autw mh ekzhthsai autw kakon pasaV taV hmeraV thV zwhV autou

71. Báquides os recebeu, aceitou a proposta e jurou nunca mais tentar nada de mal contra eles, por todos os dias de sua vida.

72. kai apedwken autw thn aicmalwsian hn hcmalwteusen to proteron ek ghV iouda kai apostreyaV aphlqen eiV thn ghn autou kai ou proseqeto eti elqein eiV ta oria autwn

72. Restituiu os prisioneiros que havia feito anteriormente na Judeia e voltou a seu país, para nunca mais tentar reaparecer junto aos judeus.

73. kai katepausen romfaia ex israhl kai wkhsen iwnaqan en macmaV kai hrxato iwnaqan krinein ton laon kai hfanisen touV asebeiV ex israhl

73. A espada repousou em Israel. Jônatas fixou residência em Macmas. Ali começou a julgar o povo e exterminou os ímpios de Israel.



Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.