Liber Psalmorum, 94
1. laus cantici David venite exultemus Domino jubilemus Deo salutari nostro
1. Deus ultionum, Domine, Deus ultionum, effulge.
2. præoccupemus faciem ejus in confessione et in psalmis jubilemus ei
2. Exaltare, qui iudicas terram, redde retributionem superbis.
3. quoniam Deus magnus Dominus et rex magnus super omnes deos
3. Usquequo peccatores, Domine, usquequo peccatores exsultabunt?
4. quia in manu ejus fines terræ et altitudines montium ipsius sunt
4. Effabuntur et loquentur proterva, gloriabuntur omnes, qui operantur iniquitatem. -
5. quoniam ipsius est mare et ipse fecit illud et siccam manus ejus formaverunt
5. Populum tuum, Domine, humiliant et hereditatem tuam vexant.
6. venite adoremus et procidamus et ploremus ante Dominum qui fecit nos
6. Viduam et advenam interficiunt et pupillos occidunt.
7. quia ipse est Deus noster et nos populus pascuæ ejus et oves manus ejus
7. Et dixerunt: “Non videbit Dominus, nec intelleget Deus Iacob”.
8. hodie si vocem ejus audieritis nolite obdurare corda vestra
8. Intellegite, insipientes in populo; et stulti, quando sapietis?
9. sicut in inritatione secundum diem temptationis in deserto ubi temptaverunt me patres vestri probaverunt me et viderunt opera mea
9. Qui plantavit aurem, non audiet, aut qui finxit oculum, non respiciet?
10. quadraginta annis offensus fui generationi illi et dixi semper errant corde
10. Qui corripit gentes, non arguet, qui docet hominem scientiam?
11. et isti non cognoverunt vias meas ut juravi in ira mea si intrabunt in requiem meam
11. Dominus scit cogitationes hominum, quoniam vanae sunt.
12.
12. Beatus homo, quem tu erudieris, Domine, et de lege tua docueris eum,
13.
13. ut mitiges ei a diebus malis, donec fodiatur peccatori fovea.
14.
14. Quia non repellet Dominus plebem suam et hereditatem suam non derelinquet.
15.
15. Quia ad iustitiam revertetur iudicium, et sequentur illam omnes, qui recto sunt corde.
16.
16. Quis consurget mihi adversus malignantes, aut quis stabit mecum adversus operantes iniquitatem?
17.
17. Nisi quia Dominus adiuvit me, paulo minus habitasset in loco silentii anima mea.
18.
18. Si dicebam: “Motus est pes meus”, misericordia tua, Domine, sustentabat me.
19.
19. In multitudine sollicitudinum mearum in corde meo, consolationes tuae laetificaverunt animam meam.
20.
20. Numquid sociabitur tibi sedes iniquitatis, quae fingit molestiam contra praeceptum?
21.
21. Irruunt in animam iusti et sanguinem innocentem condemnant.
22.
22. Et factus est mihi Dominus in praesidium, et Deus meus in rupem refugii mei;
23.
23. et reddet illis iniquitatem ipsorum et in malitia eorum disperdet eos,
24.
24. disperdet illos Dominus Deus noster.
