Liber Psalmorum, 18
1. in finem psalmus David
1. Magistro chori. David, servi Domini, qui locutus est ad Dominum verba huius cantici, quando Dominus eum liberaverat e potestate omnium inimicorum suorum
2. cæli enarrant gloriam Dei et opera manuum ejus adnuntiat firmamentum
2. et e manu Saul. Dixit igitur: Diligam te, Domine, fortitudo mea.
3. dies diei eructat verbum et nox nocti indicat scientiam
3. Domine, firmamentum meum et refugium meum et liberator meus; Deus meus, adiutor meus, et sperabo in eum; protector meus et cornu salutis meae et susceptor meus.
4. non sunt loquellæ neque sermones quorum non audiantur voces eorum
4. Laudabilem invocabo Dominum, et ab inimicis meis salvus ero.
5. in omnem terram exivit sonus eorum et in fines orbis terræ verba eorum
5. Circumdederunt me fluctus mortis, et torrentes Belial conturbaverunt me;
6. in sole posuit tabernaculum suum et ipse tamquam sponsus procedens de thalamo suo exultavit ut gigans ad currendam viam suam
6. funes inferni circumdederunt me, praeoccupaverunt me laquei mortis.
7. a summo cæli egressio ejus et occursus ejus usque ad summum ejus nec est qui se abscondat a calore ejus
7. In tribulatione mea invocavi Dominum et ad Deum meum clamavi; exaudivit de templo suo vocem meam, et clamor meus in conspectu eius introivit in aures eius.
8. lex Domini inmaculata convertens animas testimonium Domini fidele sapientiam præstans parvulis
8. Commota est et contremuit terra; fundamenta montium concussa sunt et commota sunt, quoniam iratus est.
9. justitiæ Domini rectæ lætificantes corda præceptum Domini lucidum inluminans oculos
9. Ascendit fumus de naribus eius, et ignis de ore eius devorans; carbones succensi processerunt ab eo.
10. timor Domini sanctus permanens in sæculum sæculi judicia Domini vera justificata in semet ipsa
10. Inclinavit caelos et descendit, et caligo sub pedibus eius.
11. desiderabilia super aurum et lapidem pretiosum multum et dulciora super mel et favum
11. Et ascendit super cherub et volavit, ferebatur super pennas ventorum.
12. etenim servus tuus custodit ea in custodiendis illis retributio multa
12. Et posuit tenebras latibulum suum, in circuitu eius tabernaculum eius, tenebrosa aqua, nubes aeris.
13. delicta quis intellegit ab occultis meis munda me
13. Prae fulgore in conspectu eius nubes transierunt, grando et carbones ignis.
14. et ab alienis parce servo tuo si mei non fuerint dominati tunc inmaculatus ero et emundabor a delicto maximo
14. Et intonuit de caelo Dominus, et Altissimus dedit vocem suam: grando et carbones ignis.
15. et erunt ut conplaceant eloquia oris mei et meditatio cordis mei in conspectu tuo semper Domine adiutor meus et redemptor meus
15. Et misit sagittas suas et dissipavit eos, fulgura iecit et conturbavit eos.
16.
16. Et apparuerunt fontes aquarum, et revelata sunt fundamenta orbis terrarum ab increpatione tua, Domine, ab inspiratione spiritus irae tuae.
17.
17. Misit de summo et accepit me et assumpsit me de aquis multis;
18.
18. eripuit me de inimicis meis fortissimis et ab his, qui oderunt me, quoniam confortati sunt super me.
19.
19. Oppugnaverunt me in die afflictionis meae, et factus est Dominus fulcimentum meum;
20.
20. et eduxit me in latitudinem, salvum me fecit, quoniam voluit me.
21.
21. Et retribuet mihi Dominus secundum iustitiam meam et secundum puritatem manuum mearum reddet mihi,
22.
22. quia custodivi vias Domini nec impie recessi a Deo meo.
23.
23. Quoniam omnia iudicia eius in conspectu meo, et iustitias eius non reppuli a me;
24.
24. et fui immaculatus cum eo et observavi me ab iniquitate.
25.
25. Et retribuit mihi Dominus secundum iustitiam meam et secundum puritatem manuum mearum in conspectu oculorum eius.
26.
26. Cum sancto sanctus eris et cum viro innocente innocens eris
27.
27. et cum electo electus eris et cum perverso callidus eris.
28.
28. Quoniam tu populum humilem salvum facies et oculos superborum humiliabis.
29.
29. Quoniam tu accendis lucernam meam, Domine; Deus meus illuminat tenebras meas.
30.
30. Quoniam in te aggrediar hostium turmas et in Deo meo transiliam murum.
31.
31. Deus, impolluta via eius, eloquia Domini igne examinata; protector est omnium sperantium in se.
32.
32. Quoniam quis Deus praeter Dominum? Aut quae munitio praeter Deum nostrum?
33.
33. Deus, qui praecinxit me virtute et posuit immaculatam viam meam;
34.
34. qui perfecit pedes meos tamquam cervorum et super excelsa statuit me;
35.
35. qui docet manus meas ad proelium, et tendunt arcum aereum brachia mea.
36.
36. Et dedisti mihi scutum salutis tuae, et dextera tua suscepit me, et exauditio tua magnificavit me.
37.
37. Dilatasti gressus meos subtus me, et non sunt infirmata vestigia mea.
38.
38. Persequebar inimicos meos et comprehendebam illos et non convertebar, donec deficerent.
39.
39. Confringebam illos, nec poterant stare, cadebant subtus pedes meos.
40.
40. Et praecinxisti me virtute ad bellum et supplantasti insurgentes in me subtus me.
41.
41. Et inimicos meos dedisti mihi dorsum et odientes me disperdidisti.
42.
42. Clamaverunt, nec erat qui salvos faceret, ad Dominum, nec exaudivit eos.
43.
43. Et comminui eos ut pulverem ante faciem venti, ut lutum platearum contrivi eos.
44.
44. Eripuisti me de contradictionibus populi, constituisti me in caput gentium. Populus, quem non cognovi, servivit mihi,
45.
45. in auditu auris oboedivit mihi. Filii alieni blanditi sunt mihi,
46.
46. filii alieni inveterati sunt, contremuerunt in abditis suis.
47.
47. Vivit Dominus, et benedictus Adiutor meus, et exaltetur Deus salutis meae.
48.
48. Deus, qui das vindictas mihi et subdis populos sub me, liberator meus de inimicis meis iracundis;
49.
49. et ab insurgentibus in me exaltas me, a viro iniquo eripis me.
50.
50. Propterea confitebor tibi in nationibus, Domine, et nomini tuo psalmum dicam,
51.
51. magnificans salutes regis sui et faciens misericordiam christo suo David et semini eius usque in saeculum.
