Isaías, 49

1. akousate mou nhsoi kai prosecete eqnh dia cronou pollou sthsetai legei kurioV ek koiliaV mhtroV mou ekalesen to onoma mou

1. audite insulæ et adtendite populi de longe Dominus ab utero vocavit me de ventre matris meæ recordatus est nominis mei

2. kai eqhken to stoma mou wsei macairan oxeian kai upo thn skephn thV ceiroV autou ekruyen me eqhken me wV beloV eklekton kai en th faretra autou eskepasen me

2. et posuit os meum quasi gladium acutum in umbra manus suæ protexit me et posuit me sicut sagittam electam in faretra sua abscondit me

3. kai eipen moi douloV mou ei su israhl kai en soi doxasqhsomai

3. et dixit mihi servus meus es tu Israël quia in te gloriabor

4. kai egw eipa kenwV ekopiasa kai eiV mataion kai eiV ouden edwka thn iscun mou dia touto h krisiV mou para kuriw kai o ponoV mou enantion tou qeou mou

4. et ego dixi in vacuum laboravi sine causa et vane fortitudinem meam consumpsi ergo judicium meum cum Domino et opus meum cum Deo meo

5. kai nun outwV legei kurioV o plasaV me ek koiliaV doulon eautw tou sunagagein ton iakwb kai israhl proV auton sunacqhsomai kai doxasqhsomai enantion kuriou kai o qeoV mou estai mou iscuV

5. et nunc dicit Dominus formans me ex utero servum sibi ut reducam Jacob ad eum et Israël non congregabitur et glorificatus sum in oculis Domini et Deus meus factus est fortitudo mea

6. kai eipen moi mega soi estin tou klhqhnai se paida mou tou sthsai taV fulaV iakwb kai thn diasporan tou israhl epistreyai idou teqeika se eiV diaqhkhn genouV eiV fwV eqnwn tou einai se eiV swthrian ewV escatou thV ghV

6. et dixit parum est ut sis mihi servus ad suscitandas tribus Jacob et feces Israël convertendas dedi te in lucem gentium ut sis salus mea usque ad extremum terræ

7. outwV legei kurioV o rusamenoV se o qeoV israhl agiasate ton faulizonta thn yuchn autou ton bdelussomenon upo twn eqnwn twn doulwn twn arcontwn basileiV oyontai auton kai anasthsontai arconteV kai proskunhsousin autw eneken kuriou oti pistoV estin o agioV israhl kai exelexamhn se

7. hæc dicit Dominus redemptor Israël Sanctus ejus ad contemptibilem animam ad abominatam gentem ad servum dominorum reges videbunt et consurgent principes et adorabunt propter Dominum quia fidelis est et Sanctum Israël qui elegit te

8. outwV legei kurioV kairw dektw ephkousa sou kai en hmera swthriaV ebohqhsa soi kai edwka se eiV diaqhkhn eqnwn tou katasthsai thn ghn kai klhronomhsai klhronomian erhmou

8. hæc dicit Dominus in tempore placito exaudivi te et in die salutis auxiliatus sum tui et servavi te et dedi te in fœdus populi ut suscitares terram et possideres hereditates dissipatas

9. legonta toiV en desmoiV exelqate kai toiV en tw skotei anakalufqhnai kai en pasaiV taiV odoiV autwn boskhqhsontai kai en pasaiV taiV triboiV h nomh autwn

9. ut diceres his qui vincti sunt exite et his qui in tenebris revelamini super vias pascentur et in omnibus planis pascua eorum

10. ou peinasousin oude diyhsousin oude pataxei autouV kauswn oude o hlioV alla o elewn autouV parakalesei kai dia phgwn udatwn axei autouV

10. non esurient neque sitient et non percutiet eos æstus et sol quia miserator eorum reget eos et ad fontes aquarum portabit eos

11. kai qhsw pan oroV eiV odon kai pasan tribon eiV boskhma autoiV

11. et ponam omnes montes meos in viam et semitæ meæ exaltabuntur

12. idou outoi porrwqen ercontai outoi apo borra kai outoi apo qalasshV alloi de ek ghV perswn

12. ecce isti de longe venient et ecce illi ab aquilone et mari et isti de terra australi

13. eufrainesqe ouranoi kai agalliasqw h gh rhxatwsan ta orh eufrosunhn kai oi bounoi dikaiosunhn oti hlehsen o qeoV ton laon autou kai touV tapeinouV tou laou autou parekalesen

13. laudate cæli et exulta terra jubilate montes laudem quia consolatus est Dominus populum suum et pauperum suorum miserebitur

14. eipen de siwn egkatelipen me kurioV kai o kurioV epelaqeto mou

14. et dixit Sion dereliquit me Dominus et Dominus oblitus est mei

15. mh epilhsetai gunh tou paidiou authV tou mh elehsai ta ekgona thV koiliaV authV ei de kai epilaqoito tauta gunh all' egw ouk epilhsomai sou eipen kurioV

15. numquid oblivisci potest mulier infantem suum ut non misereatur filio uteri sui et si illa oblita fuerit ego tamen non obliviscar tui

16. idou epi twn ceirwn mou ezwgrafhsa sou ta teich kai enwpion mou ei dia pantoV

16. ecce in manibus meis descripsi te muri tui coram oculis meis semper

17. kai tacu oikodomhqhsh uf' wn kaqhreqhV kai oi erhmwsanteV se ek sou exeleusontai

17. venerunt structores tui destruentes te et dissipantes a te exibunt

18. aron kuklw touV ofqalmouV sou kai ide pantaV idou sunhcqhsan kai hlqosan proV se zw egw legei kurioV oti pantaV autouV endush kai periqhsh autouV wV kosmon numfhV

18. leva in circuitu oculos tuos et vide omnes isti congregati sunt venerunt tibi vivo ego dicit Dominus quia omnibus his velut ornamento vestieris et circumdabis tibi eos quasi sponsa

19. oti ta erhma sou kai ta diefqarmena kai ta peptwkota nun stenocwrhsei apo twn katoikountwn kai makrunqhsontai apo sou oi katapinonteV se

19. quia deserta tua et solitudines tuæ et terra ruinæ tuæ nunc angusta erunt præ habitatoribus et longe fugabuntur qui absorbebant te

20. erousin gar eiV ta wta sou oi uioi sou ouV apolwlekaV stenoV moi o topoV poihson moi topon ina katoikhsw

20. adhuc dicent in auribus tuis filii sterilitatis tuæ angustus mihi est locus fac spatium mihi ut habitem

21. kai ereiV en th kardia sou tiV egennhsen moi toutouV egw de ateknoV kai chra toutouV de tiV exeqreyen moi egw de kateleifqhn monh outoi de moi pou hsan

21. et dices in corde tuo quis genuit mihi istos ego sterilis et non pariens transmigrata et captiva et istos quis enutrivit ego destituta et sola et isti ubi hic erant

22. outwV legei kurioV idou airw eiV ta eqnh thn ceira mou kai eiV taV nhsouV arw susshmon mou kai axousin touV uiouV sou en kolpw taV de qugateraV sou ep' wmwn arousin

22. hæc dicit Dominus Deus ecce levo ad gentes manum meam et ad populos exaltabo signum meum et adferent filios tuos in ulnis et filias tuas super umeros portabunt

23. kai esontai basileiV tiqhnoi sou ai de arcousai trofoi sou epi proswpon thV ghV proskunhsousin soi kai ton coun twn podwn sou leixousin kai gnwsh oti egw kurioV kai ouk aiscunqhsh

23. et erunt reges nutricii tui et reginæ nutrices tuæ vultu in terra dimisso adorabunt te et pulverem pedum tuorum lingent et scies quia ego Dominus super quo non confundentur qui expectant eum

24. mh lhmyetai tiV para gigantoV skula kai ean aicmalwteush tiV adikwV swqhsetai

24. numquid tolletur a forte præda aut quod captum fuerit a robusto salvum esse poterit

25. outwV legei kurioV ean tiV aicmalwteush giganta lhmyetai skula lambanwn de para iscuontoV swqhsetai egw de thn krisin sou krinw kai egw touV uiouV sou rusomai

25. quia hæc dicit Dominus equidem et captivitas a forte tolletur et quod ablatum fuerit a robusto salvabitur eos vero qui judicaverunt te ego judicabo et filios tuos ego salvabo

26. kai fagontai oi qliyanteV se taV sarkaV autwn kai piontai wV oinon neon to aima autwn kai mequsqhsontai kai aisqanqhsetai pasa sarx oti egw kurioV o rusamenoV se kai antilambanomenoV iscuoV iakwb

26. et cibabo hostes tuos carnibus suis et quasi musto sanguine suo inebriabuntur et sciet omnis caro quia ego Dominus salvans te et redemptor tuus Fortis Jacob