Epistula II ad Corinthios, 1

1. Paulus apostolus Jesu Christi per voluntatem Dei et Timotheus frater ecclesiæ Dei quæ est Corinthi cum sanctis omnibus qui sunt in universa Achaja

1. Paulus, apostolus Christi Iesu per voluntatem Dei, et Timo theus frater ecclesiae Dei, quae est Corinthi, cum sanctis omnibus, qui sunt in universa Achaia:

2. gratia vobis et pax a Deo Patre nostro et Domino Jesu Christo

2. gratia vobis et pax a Deo Patre nostro et Domino Iesu Christo.

3. benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi Pater misericordiarum et Deus totius consolationis

3. Benedictus Deus et Pater Domini nostri Iesu Christi, Pater misericordiarum et Deus totius consolationis,

4. qui consolatur nos in omni tribulatione nostra ut possimus et ipsi consolari eos qui in omni pressura sunt per exhortationem qua exhortamur et ipsi a Deo

4. qui consolatur nos in omni tribulatione nostra, ut possimus et ipsi consolari eos, qui in omni pressura sunt, per exhortationem, qua exhortamur et ipsi a Deo;

5. quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis ita et per Christum abundat consolatio nostra

5. quoniam, sicut abundant passiones Christi in nobis, ita per Christum abundat et consolatio nostra.

6. sive autem tribulamur pro vestra exhortatione et salute sive exhortamur pro vestra exhortatione quæ operatur in tolerantia earundem passionum quas et nos patimur

6. Sive autem tribulamur, pro vestra exhortatione et salute; sive exhortamur, pro vestra exhortatione, quae operatur in tolerantia earundem passionum, quas et nos patimur.

7. et spes nostra firma pro vobis scientes quoniam sicut socii passionum estis sic eritis et consolationis

7. Et spes nostra firma pro vobis, scientes quoniam, sicut socii passionum estis, sic eritis et consolationis.

8. non enim volumus ignorare vos fratres de tribulatione nostra quæ facta est in Asia quoniam supra modum gravati sumus supra virtutem ita ut tæderet nos etiam vivere

8. Non enim volumus ignorare vos, fratres, de tribulatione nostra, quae facta est in Asia, quoniam supra modum gravati sumus supra virtutem, ita ut taederet nos etiam vivere;

9. sed ipsi in nobis ipsis responsum mortis habuimus ut non simus fidentes in nobis sed in Deo qui suscitat mortuos

9. sed ipsi in nobis ipsis responsum mortis habuimus, ut non simus fidentes in nobis sed in Deo, qui suscitat mortuos:

10. qui de tantis periculis eripuit nos et eruet in quem speramus quoniam et adhuc eripiet

10. qui de tanta morte eripuit nos et eruet, in quem speramus, et adhuc eripiet;

11. adiuvantibus et vobis in oratione pro nobis ut ex multis personis ejus quæ in nobis est donationis per multos gratiæ agantur pro nobis

11. adiuvantibus et vobis in oratione pro nobis, ut propter eam, quae ex multis personis in nos est, donationem, per multos gratiae agantur pro nobis.

12. nam gloria nostra hæc est testimonium conscientiæ nostræ quod in simplicitate et sinceritate Dei et non in sapientia carnali sed in gratia Dei conversati sumus in mundo abundantius autem ad vos

12. Nam gloria nostra haec est, testimonium conscientiae nostrae, quod in simplicitate et sinceritate Dei et non in sapientia carnali, sed in gratia Dei conversati sumus in mundo, abundantius autem ad vos.

13. non enim alia scribimus vobis quam quæ legistis et cognoscitis spero autem quod usque in finem cognoscetis

13. Non enim alia scribimus vobis quam quae legitis aut etiam cognoscitis; spero autem quod usque in finem cognoscetis,

14. sicut et cognovistis nos ex parte quia gloria vestra sumus sicut et vos nostra in die Domini nostri Jesu Christi

14. sicut et cognovistis nos ex parte, quia gloria vestra sumus, sicut et vos nostra in die Domini nostri Iesu.

15. et hac confidentia volui prius venire ad vos ut secundam gratiam haberetis

15. Et hac confidentia volui prius venire ad vos, ut secundam gratiam haberetis,

16. et per vos transire in Macedoniam et iterum a Macedonia venire ad vos et a vobis deduci in Judæam

16. et per vos transire in Macedoniam et iterum a Macedonia venire ad vos et a vobis deduci in Iudaeam.

17. cum hoc ergo voluissem numquid levitate usus sum aut quæ cogito secundum carnem cogito ut sit apud me est et non

17. Cum hoc ergo voluissem, numquid levitate usus sum? Aut, quae cogito, secundum carnem cogito, ut sit apud me “Est, est” et “Non, non”?

18. fidelis autem Deus quia sermo noster qui fit apud vos non est in illo est et non

18. Fidelis autem Deus, quia sermo noster, qui fit apud vos, non est “Est” et “Non”!

19. Dei enim Filius Jesus Christus qui in vobis per nos prædicatus est per me et Silvanum et Timotheum non fuit est et non sed est in illo fuit

19. Dei enim Filius Iesus Christus, qui in vobis per nos praedicatus est, per me et Silvanum et Timotheum, non fuit “Est” et “Non”, sed “Est” in illo fuit.

20. quotquot enim promissiones Dei sunt in illo est ideo et per ipsum amen Deo ad gloriam nostram

20. Quotquot enim promissiones Dei sunt, in illo “Est”; ideo et per ipsum “Amen” Deo ad gloriam per nos.

21. qui autem confirmat nos vobiscum in Christum et qui unxit nos Deus

21. Qui autem confirmat nos vobiscum in Christum et qui unxit nos, Deus,

22. et qui signavit nos et dedit pignus Spiritus in cordibus nostris

22. et qui signavit nos et dedit arrabonem Spiritus in cordibus nostris.

23. ego autem testem Deum invoco in animam meam quod parcens vobis non veni ultra Corinthum

23. Ego autem testem Deum invoco in animam meam, quod parcens vobis non veni ultra Corinthum.

24. non quia dominamur fidei vestræ sed adiutores sumus gaudii vestri nam fide stetistis

24. Non quia dominamur fidei vestrae, sed adiutores sumus gaudii vestri, nam fide stetistis.