Salmos, 89

1. Prece de Moisés, homem de Deus. Senhor, fostes nosso refúgio de geração em geração.*

1. Pouèna pjesma. Ezrahijca Etana.

2. Antes que se formassem as montanhas, a terra e o universo, desde toda a eternidade vós sois Deus.

2. O ljubavi Jahvinoj pjevat æu dovijeka, kroza sva koljena vjernost æu tvoju naviještati.

3. Reduzis o homem à poeira, e dizeis: “Filhos dos homens, retornai ao pó”,*

3. Ti reèe: "Zavijeke je sazdana ljubav moja!" U nebu utemelji vjernost svoju:

4. porque mil anos, diante de vós, são como o dia de ontem que já passou, como uma só vigília da noite.

4. "Savez sklopih s izabranikom svojim, zakleh se Davidu, sluzi svome:

5. Vós os arrebatais: eles são como um sonho da manhã, como a erva virente,

5. tvoje potomstvo održat æu dovijeka, za sva koljena sazdat æu prijestolje tvoje."

6. que viceja e floresce de manhã, mas que à tarde é cortada e seca.

6. Nebesa velièaju èudesa tvoja, Jahve, i tvoju vjernost u zboru svetih.

7. Sim, somos consumidos pela vossa severidade, e acabrunhados pela vossa cólera.

7. TÓa tko je u oblacima ravan Jahvi, tko li je Jahvi slièan meðu sinovima Božjim?

8. Colocastes diante de vós as nossas culpas, e nossos pecados ocultos à vista de vossos olhos.

8. Bog je strahovit u zboru svetih, velik i strašan svima oko sebe.

9. Ante a vossa ira, passaram todos os nossos dias. Nossos anos se dissiparam como um sopro.

9. Jahve, Bože nad Vojskama, tko je kao ti? Silan si, Jahve, i vjernost te okružuje.

10. Setenta anos é o total de nossa vida, os mais fortes chegam aos oitenta. A maior parte deles, sofrimento e vaidade, porque o tempo passa depressa e desaparecemos.

10. Ti zapovijedaš buènome moru, obuzdavaš silu valova njegovih;

11. Quem avalia a força de vossa cólera, e mede a vossa ira com o temor que vos é devido?

11. ti sasjeèe Rahaba i zgazi, snažnom mišicom rasu dušmane svoje.

12. Ensinai-nos a bem contar os nossos dias, para alcançarmos o saber do coração.*

12. Tvoja su nebesa i tvoja je zemlja, zemljin krug ti si sazdao i sve što je na njemu;

13. Voltai-vos, Senhor – quanto tempo tardareis? E sede propício a vossos servos.

13. sjever i jug ti si stvorio, Tabor i Hermon klièu imenu tvojemu.

14. Cumulai-nos desde a manhã com as vossas misericórdias, para exultarmos alegres em toda a nossa vida.

14. Tvoja je mišica snažna, ruka èvrsta, desnica dignuta.

15. Consolai-nos tantos dias quantos nos afligistes, tantos anos quantos nós sofremos.

15. Pravda i Pravednost temelj su prijestolja tvoga, Ljubav i Istina koraèaju pred tobom.

16. Manifestai vossa obra aos vossos servidores, e a vossa glória aos seus filhos.

16. Blago narodu viènu svetom klicanju, on hodi u sjaju lica tvojega, Jahve,

17. Que o beneplácito do Senhor, nosso Deus, repouse sobre nós. Favorecei as obras de nossas mãos. Sim, fazei prosperar o trabalho de nossas mãos.

17. u tvom se imenu raduje svagda i tvojom se pravdom ponosi.

18.

18. Jer ti si ures moæi njegove, po tvojoj milosti raste snaga naša.

19.

19. Jer Jahve je štit naš, Svetac Izraelov kralj je naš.

20.

20. Nekoæ si u viðenju govorio pobožnima svojim: "Junaku stavih krunu na glavu, izabranika iz naroda izdigoh;

21.

21. naðoh Davida, slugu svoga, svetim ga svojim uljem pomazah,

22.

22. da ruka moja svagda ostane s njime i moja mišica da ga krijepi.

23.

23. Neæe ga nadmudriti dušmanin, niti oboriti sin bezakonja.

24.

24. Razbit æu pred njim protivnike njegove, pogubit æu mrzitelje njegove.

25.

25. Vjernost moja i dobrota bit æe s njime i u mome imenu rast æe mu snaga.

26.

26. Pružit æu njegovu ruku nad more, do Rijeke desnicu njegovu.

27.

27. On æe me zvati: 'Oèe moj! Bože moj i hridi spasa mojega.'

28.

28. A ja æu ga prvoroðencem uèiniti, najvišim meðu kraljevima svijeta.

29.

29. Njemu æu saèuvati dovijeka naklonost svoju i Savez svoj vjeran.

30.

30. Njegovo æu potomstvo uèiniti vjeènim i prijestolje mu kao dan nebeski.

31.

31. Ako li mu sinovi Zakon moj ostave i ne budu hodili po naredbama mojim,

32.

32. ako li prestupe odredbe moje i ne budu èuvali zapovijedi mojih;

33.

33. šibom æu kazniti nedjelo njihovo, udarcima ljutim krivicu njihovu,

34.

34. ali mu naklonosti svoje oduzeti neæu niti æu prekršiti vjernosti svoje.

35.

35. Neæu povrijediti Saveza svojega i neæu poreæi obeæanja svoga.

36.

36. Jednom se zakleh svetošæu svojom: Davida prevariti neæu:

37.

37. potomstvo æe njegovo ostati dovijeka, prijestolje njegovo preda mnom kao sunce,

38.

38. ostat æe dovijeka kao mjesec, vjerni svjedok na nebu."

39.

39. A sada ti ga odbi i odbaci, silno se razgnjevi na pomazanika svoga.

40.

40. Prezre Savez sa slugom svojim i krunu njegovu do zemlje ponizi.

41.

41. Razvali sve zidine njegove, njegove utvrde u ruševine baci.

42.

42. Pljaèkaju ga svi što naiðu, na ruglo je susjedima svojim.

43.

43. Podiže desnicu dušmana njegovih i obradova protivnike njegove.

44.

44. Otupi oštricu maèa njegova, u boju mu ne pomože.

45.

45. Njegovu sjaju kraj uèini, njegovo prijestolje na zemlju obori.

46.

46. Skratio si dane mladosti njegove, sramotom ga pokrio.

47.

47. TÓa dokle æeš, Jahve? Zar æeš se uvijek skrivati? Hoæe li gnjev tvoj k'o oganj gorjeti?

48.

48. Sjeti se kako je kratak život moj, kako si ljude prolazne stvorio!

49.

49. Tko živ smrti vidjeti neæe? Tko æe od ruke Podzemlja dušu saèuvati?

50.

50. Gdje li je, Jahve, tvoja dobrota iskonska kojom se Davidu zakle na vjernost svoju?

51.

51. Sjeti se, Jahve, sramote slugu svojih: u srcu nosim svu mržnju pogana

52.

52. s kojom nasræu dušmani tvoji, Jahve, s kojom nasræu na korake pomazanika tvoga.

53.

53. Blagoslovljen Jahve dovijeka! Tako neka bude. Amen!