Eclesiástico, 43

1. Orgullo de las alturas, firmamento de pureza, tal la vista del cielo en su espectáculo de gloria.

1. Ponos visina, blistavi svod, takva su nebesa u slavnom prizoru.

2. El sol apareciendo proclama a su salida: «¡Qué admirable la obra del Altísimo!»

2. Kad se sunce pomalja, izlazeæi objavljuje: "Divno je i èudesno djelo Svevišnjeg!"

3. En su mediodía reseca la tierra, ante su ardor, ¿quién puede resistir?

3. Kad je o podne, žari krug zemaljski, i tko bi izdržao žegu njegovu?

4. Se atiza el horno para obras de forja: tres veces más el sol que abrasa las montañas; vapores ardientes despide, ciega los ojos con el brillo de sus rayos.

4. U peæ treba puhati da se dobije toplina, a sunce sažiže planine tri puta snažnije; riga pare plamene i zrakama svojim zasljepljuje oèi.

5. Grande es el Señor que lo hizo, y a cuyo mandato emprende su rápida carrera.

5. Velik je Gospod koji ga naèini i èije rijeèi požuruju njegov hod.

6. También la luna: sale siempre a su hora, para marcar los tiempos, señal eterna.

6. I mjesec tako, uvijek toèan, oznaèuje vrijeme i vjeèni je znak.

7. De la luna procede la señal de las fiestas, astro que mengua, después del plenilunio.

7. Mjesec oznaèuje blagdane, to svjetlilo koje se smanjuje kad postane puno.

8. Lleva el mes su nombre; crece ella maravillosamente cuando cambia, enseña del ejército celeste que brilla en el firmamento del cielo.

8. Od njega mjesec dobiva svoje ime. On èudesno raste u mijenama svojim, stijeg vojske nebeske što blista na svodu nebesa.

9. Hermosura del cielo es la gloria de las estrellas. orden radiante en las alturas del Señor.

9. Sjaj je zvijezda ljepota neba, blistav ures visinama Gospodnjim.

10. Por las palabras del Señor están fijas según su orden. y no aflojan en su puesto de guardia.

10. Po zapovijedi Svetoga, kako on odredi, one miruju i ne zamaraju se nikad od straže svoje.

11. Mira el arco iris y a su Hacedor bendice, ¡qué bonito en su esplendor!

11. Pogledaj dugu i slavi Stvoritelja njezina, jer je tako velièanstvena u sjaju svojem.

12. Rodea el cielo con aureola de gloria, lo han tendido las manos del Altísimo.

12. Preko nebesa prebacuje dièni luk što ga razape ruka Svevišnjeg.

13. Con su orden precipita la nieve, y fulmina los rayos según su decreto.

13. Po zapovijedi njegovoj pada snijeg i munje požuruje svojom naredbom.

14. Por eso se abren sus cilleros, y vuelvan las nubes como pájaros.

14. Tako se otvaraju i riznice njegove iz kojih izlijeæu oblaci kao ptice.

15. Con su grandeza hace espesas las nubes, y se desmenuzan las piedras de granizo.

15. Silom svojom drži oblake i mrvi ih u tuèu.

16. a su vista se conmueven los montes. A su voluntad sopla el viento del sur,

16. [16a] Kad se on pojavi, gore se tresu,

17. El bramido de su trueno insulta a la tierra, el huracán del norte y los ciclones.

17. [17a] i kad grom njegov zagrmi, zemlja se uvija od bola. [16b]Po zapovijedi njegovoj puše južnjak, [17b] vijavica sjeverna i vihor olujni.

18. Como pájaros que se posan esparce la nieve, que baja como langosta que salta al suelo. Admira el ojo la belleza de su blancura, y al verla caer se pasma el corazón.

18. Kao ptice prši njegov snijeg i pada kao jato skakavaca. Oko se divi ljepoti njegove bjeline i duh se zanosi praminjanjem njegovim.

19. El derrama también sobre la tierra la escarcha como sal, que al helarse se queda como pinchos de espinas.

19. Inje pada kao sol na zemlju, i kad se dobro smrzne, kostriješi se kao bodlje.

20. El viento frío del norte sopla y se forma el hielo sobre el agua; sobre toda masa de agua se posa, y el agua se reviste como de coraza.

20. Kad zapuše hladni sjever, tad se led uhvati na vodi, spusti se na svaku mirnu vodu, koja se onda njime kao oklopom odjene.

21. Devora los montes, quema el desierto, y consume como fuego el verdor.

21. On guta gore i sažiže pustinju i kao oganj proždire bilje.

22. Como remedio de todo llega presto la niebla, el rocío, después del viento ardiente, devuelve la alegría.

22. Ali oblaci ubrzo sve lijeèe i poslije žege osvježava rosa.

23. Según su designio domeña el abismo, y planta islas en él.

23. Namišlju je svojom ukrotio bezdan i po njemu razastro otoke.

24. Los que surcan el mar hablan de sus peligros, y de lo que oyen nuestros oídos nos maravillamos.

24. Pomorci prièaju o pogibeljima morskim i divimo se onomu što od njih èujemo:

25. Allí están las cosas raras y maravillosas, variedad de animales, especies de monstruos marinos.

25. jer i tu su neobièna i preèudesna djela njegova, zvijeri svakojake i nemani morske.

26. Gracias a Dios tiene éxito su mensajero, y por su palabra todo está en su sitio.

26. Njegovom pomoæu sve se svršava dobro i sve se ureðuje prema rijeèi njegovoj.

27. Muchos más podríamos decir y nunca acabaríamos; broche de mis palabras: «El lo es todo.»

27. Ma koliko da dodamo, ne bismo završili; jednom rijeèju: "On je sve!"

28. ¿Dónde hallar fuerza para glorificarle? ¡Que él es el Grande sobre todas sus obras!

28. Odakle smoæi dovoljno snage da ga slavimo, jer on je velik, iznad svih je djela svojih.

29. Temible es el Señor, inmensamente grande, maravilloso su poderío.

29. Strašan je Gospod i veoma velik, i èudesna je moæ njegova.

30. Con vuestra alabanza ensalzad al Señor, cuanto podáis, que siempre estará más alto; y al ensalzarle redoblad vuestra fuerza, no os canséis, que nunca acabaréis.

30. Velièajte Gospoda u hvalama svojim koliko god možete, a on æe vas uvijek nadmašivati; napregnite svu svoju snagu kad ga velièate, ne popuštajte, pa ipak nikad do kraja neæete doæi.

31. ¿Quién le ha visto para que pueda describirle? ¿quién puede engrandecerle tal como es?

31. Jer tko ga je ikad vidio pa da oprièa? I tko ga može proslaviti onako kako on zaslužuje?

32. Mayores que éstas quedan ocultas muchas cosas, que bien poco de sus obras hemos visto.

32. Mnogo je otajstava veæih nego su ova, jer smo vidjeli samo neka od djela njegovih!

33. Porque el Señor lo hizo todo, y dio a los piadosos la sabiduría.

33. Sve je stvorio Gospod, koji je mudrost dao pobožnima.