Salmos, 129

1. Cântico das peregrinações. Do fundo do abismo, clamo a vós, Senhor;*

1. Pieśń stopni. Bardzo mnie gnębili od mojej młodości - niech powie Izrael -

2. Senhor, ouvi minha oração. Que vossos ouvidos estejam atentos à voz de minha súplica.

2. bardzo mnie gnębili od mojej młodości, lecz nie zdołali mnie przemóc.

3. Se tiverdes em conta nossos pecados, Senhor, Senhor, quem poderá subsistir diante de vós?

3. Poorali mój grzbiet oracze, wyżłobili długie bruzdy.

4. Mas em vós se encontra o perdão dos pecados, para que, reverentes, vos sirvamos.

4. Sprawiedliwy zaś Pan pozrywał więzy występnych.

5. Ponho a minha esperança no Senhor. Minha alma tem confiança em sua palavra.

5. Niech się zawstydzą i odstąpią wszyscy, co nienawidzą Syjonu.

6. Minha alma espera pelo Senhor, mais ansiosa do que os vigias pela manhã.

6. Niech się staną jak trawa na dachu, która usycha, zanim ją wyplenią.

7. Mais do que os vigias que aguardam a manhã, espere Israel pelo Senhor, porque junto ao Senhor se acha a misericórdia; encontra-se nele copiosa redenção.

7. Nie napełni nią kosiarz swej ręki ani ten, co zbiera snopy - swojego zanadrza.

8. E ele mesmo há de remir Israel de todas as suas iniquidades.

8. Nie powiedzą także przechodnie: Błogosławieńtwo Pańskie nad wami! Błogosławimy wam w imię Pana!