Salmos, 139

1. Ao mestre de canto. Salmo de Davi.*

1. Kierownikowi chóru. Dawidowy. Psalm. Panie, przenikasz i znasz mnie,

2. Livrai-me, Senhor, do homem mau; preservai-me do homem violento,

2. Ty wiesz, kiedy siadam i wstaję. Z daleka przenikasz moje zamysły,

3. daqueles que tramam o mal no coração, que provocam discórdias diariamente,

3. widzisz moje działanie i mój spoczynek i wszystkie moje drogi są Ci znane.

4. que aguçam a língua qual serpente, que ocultam nos lábios veneno viperino.

4. Choć jeszcze nie ma słowa na języku: Ty, Panie, już znasz je w całości.

5. Salvai-me, Senhor, das mãos do ímpio; preservai-me do homem violento, daqueles que tramam minha queda.

5. Ty ogarniasz mnie zewsząd i kładziesz na mnie swą rękę.

6. Orgulhosos, armam laços contra mim e estendem suas redes, e junto ao caminho me colocam ciladas.

6. Zbyt dziwna jest dla mnie Twa wiedza, zbyt wzniosła: nie mogę jej pojąć.

7. Digo ao Senhor: vós sois o meu Deus. Escutai, Senhor, a voz de minha súplica.

7. Gdzież się oddalę przed Twoim duchem? Gdzie ucieknę od Twego oblicza?

8. Senhor Deus, meu poderoso apoio! Vós protegeis minha fronte no dia do combate.

8. Gdy wstąpię do nieba, tam jesteś; jesteś przy mnie, gdy się w Szeolu położę.

9. Não atendais, Senhor, aos desejos do ímpio, não deixeis que se cumpram seus desígnios.

9. Gdybym przybrał skrzydła jutrzenki, zamieszkał na krańcu morza:

10. Que não levantem a cabeça os que me cercam; sobre eles recaia a malícia de seus lábios.

10. tam również Twa ręka będzie mnie wiodła i podtrzyma mię Twoja prawica.

11. Carvões ardentes chovam sobre eles: sejam lançados numa fossa de onde não se ergam mais.

11. Jeśli powiem: Niech mię przynajmniej ciemności okryją i noc mnie otoczy jak światło:

12. Não terá duração na terra a má língua; o infortúnio surpreenderá o homem violento.

12. sama ciemność nie będzie ciemna dla Ciebie, a noc jak dzień zajaśnieje: "mrok jest dla Ciebie jak światło".

13. Sei que o Senhor defende o desvalido, e faz justiça aos pobres.

13. Ty bowiem utworzyłeś moje nerki, Ty utkałeś mnie w łonie mej matki.

14. Sim, os justos celebrarão o vosso nome, e os retos poderão viver em vossa presença.

14. Dziękuję Ci, że mnie stworzyłeś tak cudownie, godne podziwu są Twoje dzieła. I dobrze znasz moją duszę,

15.

15. nie tajna Ci moja istota, kiedy w ukryciu powstawałem, utkany w głębi ziemi.

16.

16. Oczy Twoje widziały me czyny i wszystkie są spisane w Twej księdze; dni określone zostały, chociaż żaden z nich [jeszcze] nie nastał.

17.

17. Jak nieocenione są dla mnie myśli Twe, Boże, jak jest ogromna ich ilość!

18.

18. Gdybym je przeliczył, więcej ich niż piasku; gdybym doszedł do końca, jeszcze jestem z Tobą.

19.

19. O Boże, obyś zgładził bezbożnego, niech krwawi mężowie idą precz ode mnie!

20.

20. Oni przeciw Tobie zmawiają się podstępnie, za nic mają Twoje myśli.

21.

21. Panie, czyż nie mam nienawidzić tych, co nienawidzą Ciebie, oraz nie brzydzić się tymi, co przeciw Tobie powstają?

22.

22. Nienawidzę ich pełnią nienawiści; stali się moimi wrogami.

23.

23. Zbadaj mnie, Boże, i poznaj me serce; doświadcz i poznaj moje troski,

24.

24. i zobacz, czy jestem na drodze nieprawej, a skieruj mnie na drogę odwieczną!