Salmos, 18

1. Ao mestre de canto. Salmo de Davi.*

1. Magistro chori. David, servi Domini, qui locutus est ad Dominum verba huius cantici, quando Dominus eum liberaverat e potestate omnium inimicorum suorum

2. Narram os céus a glória de Deus, e o firmamento anuncia a obra de suas mãos.

2. et e manu Saul. Dixit igitur: Diligam te, Domine, fortitudo mea.

3. O dia ao outro transmite essa mensagem, e uma noite à outra a repete.

3. Domine, firmamentum meum et refugium meum et liberator meus; Deus meus, adiutor meus, et sperabo in eum; protector meus et cornu salutis meae et susceptor meus.

4. Não é uma língua nem são palavras, cujo sentido não se perceba,

4. Laudabilem invocabo Dominum, et ab inimicis meis salvus ero.

5. porque por toda a terra se espalha o seu ruído, e até os confins do mundo a sua voz; aí armou Deus para o sol uma tenda.*

5. Circumdederunt me fluctus mortis, et torrentes Belial conturbaverunt me;

6. E este, qual esposo que sai do seu tálamo, exulta, como um gigante, a percorrer seu caminho.

6. funes inferni circumdederunt me, praeoccupaverunt me laquei mortis.

7. Sai de um extremo do céu, e no outro termina o seu curso; nada se furta ao seu calor.

7. In tribulatione mea invocavi Dominum et ad Deum meum clamavi; exaudivit de templo suo vocem meam, et clamor meus in conspectu eius introivit in aures eius.

8. A Lei do Senhor é perfeita, reconforta a alma; a ordem do Senhor é segura, instrui o simples.

8. Commota est et contremuit terra; fundamenta montium concussa sunt et commota sunt, quoniam iratus est.

9. Os preceitos do Senhor são retos, deleitam o coração; o mandamento do Senhor é luminoso, esclarece os olhos.

9. Ascendit fumus de naribus eius, et ignis de ore eius devorans; carbones succensi processerunt ab eo.

10. O temor do Senhor é puro, subsiste eternamente; os juízos do Senhor são verdadeiros, todos igualmente justos.

10. Inclinavit caelos et descendit, et caligo sub pedibus eius.

11. Mais desejáveis que o ouro, que uma barra de ouro fino; mais doces que o mel, que o puro mel dos favos.

11. Et ascendit super cherub et volavit, ferebatur super pennas ventorum.

12. Ainda que vosso servo neles atente, guardando-os com todo o cuidado;

12. Et posuit tenebras latibulum suum, in circuitu eius tabernaculum eius, tenebrosa aqua, nubes aeris.

13. quem pode, entretanto, ver as próprias faltas? Purificai-me das que me são ocultas.

13. Prae fulgore in conspectu eius nubes transierunt, grando et carbones ignis.

14. Preservai, também, vosso servo do orgulho; não domine ele sobre mim, então serei íntegro e limpo de falta grave.

14. Et intonuit de caelo Dominus, et Altissimus dedit vocem suam: grando et carbones ignis.

15. Aceitai as palavras de meus lábios e os pensamentos de meu coração, na vossa presença, Senhor, minha rocha e meu redentor.

15. Et misit sagittas suas et dissipavit eos, fulgura iecit et conturbavit eos.

16.

16. Et apparuerunt fontes aquarum, et revelata sunt fundamenta orbis terrarum ab increpatione tua, Domine, ab inspiratione spiritus irae tuae.

17.

17. Misit de summo et accepit me et assumpsit me de aquis multis;

18.

18. eripuit me de inimicis meis fortissimis et ab his, qui oderunt me, quoniam confortati sunt super me.

19.

19. Oppugnaverunt me in die afflictionis meae, et factus est Dominus fulcimentum meum;

20.

20. et eduxit me in latitudinem, salvum me fecit, quoniam voluit me.

21.

21. Et retribuet mihi Dominus secundum iustitiam meam et secundum puritatem manuum mearum reddet mihi,

22.

22. quia custodivi vias Domini nec impie recessi a Deo meo.

23.

23. Quoniam omnia iudicia eius in conspectu meo, et iustitias eius non reppuli a me;

24.

24. et fui immaculatus cum eo et observavi me ab iniquitate.

25.

25. Et retribuit mihi Dominus secundum iustitiam meam et secundum puritatem manuum mearum in conspectu oculorum eius.

26.

26. Cum sancto sanctus eris et cum viro innocente innocens eris

27.

27. et cum electo electus eris et cum perverso callidus eris.

28.

28. Quoniam tu populum humilem salvum facies et oculos superborum humiliabis.

29.

29. Quoniam tu accendis lucernam meam, Domine; Deus meus illuminat tenebras meas.

30.

30. Quoniam in te aggrediar hostium turmas et in Deo meo transiliam murum.

31.

31. Deus, impolluta via eius, eloquia Domini igne examinata; protector est omnium sperantium in se.

32.

32. Quoniam quis Deus praeter Dominum? Aut quae munitio praeter Deum nostrum?

33.

33. Deus, qui praecinxit me virtute et posuit immaculatam viam meam;

34.

34. qui perfecit pedes meos tamquam cervorum et super excelsa statuit me;

35.

35. qui docet manus meas ad proelium, et tendunt arcum aereum brachia mea.

36.

36. Et dedisti mihi scutum salutis tuae, et dextera tua suscepit me, et exauditio tua magnificavit me.

37.

37. Dilatasti gressus meos subtus me, et non sunt infirmata vestigia mea.

38.

38. Persequebar inimicos meos et comprehendebam illos et non convertebar, donec deficerent.

39.

39. Confringebam illos, nec poterant stare, cadebant subtus pedes meos.

40.

40. Et praecinxisti me virtute ad bellum et supplantasti insurgentes in me subtus me.

41.

41. Et inimicos meos dedisti mihi dorsum et odientes me disperdidisti.

42.

42. Clamaverunt, nec erat qui salvos faceret, ad Dominum, nec exaudivit eos.

43.

43. Et comminui eos ut pulverem ante faciem venti, ut lutum platearum contrivi eos.

44.

44. Eripuisti me de contradictionibus populi, constituisti me in caput gentium. Populus, quem non cognovi, servivit mihi,

45.

45. in auditu auris oboedivit mihi. Filii alieni blanditi sunt mihi,

46.

46. filii alieni inveterati sunt, contremuerunt in abditis suis.

47.

47. Vivit Dominus, et benedictus Adiutor meus, et exaltetur Deus salutis meae.

48.

48. Deus, qui das vindictas mihi et subdis populos sub me, liberator meus de inimicis meis iracundis;

49.

49. et ab insurgentibus in me exaltas me, a viro iniquo eripis me.

50.

50. Propterea confitebor tibi in nationibus, Domine, et nomini tuo psalmum dicam,

51.

51. magnificans salutes regis sui et faciens misericordiam christo suo David et semini eius usque in saeculum.