Eclesiástico, 40

1. Uma grande inquietação foi imposta a todos os homens, e um pesado jugo acabrunha os filhos de Adão, desde o dia em que saem do seio materno, até o dia em que são sepultados no seio da mãe comum:

1. Wielka udręka stała się udziałem każdego człowieka i ciężkie jarzmo [spoczęło] na synach Adama, od dnia wyjścia z łona matki, aż do dnia powrotu do matki wszystkich.

2. seus pensamentos, os temores de seu coração, a apreensão do que esperam, e o dia em que tudo acaba,*

2. Przedmiotem ich rozmyślań i obawą serca jest myśl o tym, co ich czeka, jest dzień śmierci.

3. desde o que se senta num trono magnífico, até o que se deita sobre a terra e a cinza;

3. Poczynając od tego, który siedzi na wspaniałym tronie, aż do tego, który siedzi na ziemi i w popiele,

4. desde o que veste púrpura e ostenta coroa, até aquele que só se cobre de pano. Furor, ciúme, inquietação, agitação, temor da morte, cólera persistente e querelas.

4. od tego, który nosi fioletową purpurę i wieniec, do tego, który się okrywa zgrzebnym płótnem: [wciąż] gniew, zazdrość, przerażenie i niepokój, bojaźń śmierci, nienawiść i kłótnia.

5. E na hora de repousar no leito, o sono da noite perturba-lhe as ideias.

5. Nawet w czasie odpoczynku na łóżku sen nocny zmienia mu wyobrażenia:

6. Ele repousa um pouco, tão pouco que é como se não repousasse; e no mesmo sono, como uma sentinela durante o dia,

6. zaznaje mało spoczynku, jakby nic, a już w snach [ma takie wrażenie], jakby w dzień stał na czatach, jest przerażony widzeniem swego serca, jakby uciekał przed bitwą -

7. é perturbado pelas visões de seu espírito, como um homem que foge do combate. No momento em que se julga em lugar seguro, ele se levanta e admira-se do seu vão temor.*

7. budzi się w chwili swego ocalenia i dziwi się, że strach ten był niczym.

8. Assim acontece a toda criatura, desde os homens até os animais. Mas para os pecadores é sete vezes mais.

8. Dla każdego stworzenia, od człowieka do zwierzęcia, a dla grzeszników siedem razy więcej:

9. Além do mais, a morte, o sangue, as querelas, a espada, as opressões, a fome, a ruína e os flagelos

9. śmierć, krew, kłótnia i miecz, klęski, głód, ucisk i cięgi.

10. foram todos criados para os maus, e foi por causa deles que veio o dilúvio.

10. Przeciw bezbożnym to wszystko zostało stworzone i przez nich przyszło całkowite zniszczenie.

11. Tudo o que vem da terra voltará à terra, como todas as águas regressam ao mar.

11. Wszystko, co jest z ziemi, do ziemi się wróci, a co z wody, powróci do morza.

12. Todo presente e todo bem mal adquiridos perecerão; a boa-fé, porém, subsistirá eternamente.

12. Każde przekupstwo i niesprawiedliwość zostaną starte, a uczciwość na wieki trwać będzie.

13. As riquezas dos injustos secarão como uma torrente; elas assemelham-se a uma trovoada que estala na chuva.

13. Bogactwa niesprawiedliwych wyschną jak potok i przeminą jak wielki grzmot, co się rozlega w czasie ulewy.

14. O homem se regozija quando abre a mão, mas no fim os prevaricadores serão aniquilados.

14. Jak [sprawiedliwy] raduje się, gdy otwiera ręce, tak grzesznicy ulegną zatraceniu.

15. A posteridade dos ímpios não multiplicará os ramos; as raízes impuras agitam-se no alto de um rochedo.*

15. Potomkowie bezbożnych nie wypuszczą latarośli, bo ich nieczyste korzenie są na urwistej skale,

16. A vegetação que cresce à beira das águas, ao longo de um rio, será arrancada antes de todas as ervas dos campos.

16. jak trzcina rosnąca nad każdą wodą i brzegiem rzeki przed każdą inną trawą będą zerwani.

17. A beneficência é como um paraíso abençoado, e a misericórdia permanecerá eternamente.

17. Dobroczynność jest jak raj we wszystko obfitujący, a jałmużna - trwa na wieki.

18. Doce é a vida do operário que se basta a si próprio; vivendo assim, encontrará um tesouro.

18. Człowiek samowystarczalny i pracujący - wiodą życie przyjemne, ale wyżej od obydwóch [stoi] ten, co skarb znajduje.

19. Os filhos e a fundação de uma cidade dão firmeza a um nome, mas é mais estimada que um e outro uma mulher sem mácula.

19. Dzieci i zbudowanie miasta uwieczniają imię, ale wyżej od tych obu rzeczy [stoi] kobieta nienaganna.

20. O vinho e a música alegram o coração: sobre um e outro, porém, prevalece o amor da sabedoria.

20. Wino i muzyka rozweselają serce, ale wyżej od tych obu rzeczy [stoi] umiłowanie mądrości.

21. A flauta e a harpa emitem um som harmonioso; a língua suave, porém, supera uma e outra.

21. Flet i cytra umilają śpiewy, a bardziej niż jedno i drugie - mowa przyjemna.

22. A graça e a beleza são atraentes para o olhar; mais do que uma e outra é a vegetação dos campos.

22. Wdzięk i piękność pociągają oko, a bardziej niż jedno i drugie - świeża zieleń zasiewów.

23. Um amigo ajuda a seu amigo no momento oportuno. Mais do que um e outro, uma mulher ajuda seu marido.

23. Przyjaciel i towarzysz spotykają się w chwili stosownej, a częściej niż obaj - żona z mężem.

24. Os irmãos são um socorro no tempo da tribulação. Mais do que eles, porém, a misericórdia liberta.

24. Bracia i opiekunowie [są pomocą] w czasie utrapienia, a bardziej niż jedni i drudzy wybawia jałmużna.

25. O ouro e a prata são bases sólidas. Um bom conselho, porém, supera um e outra.

25. Złoto i srebro umacniają stopę, a bardziej niż jedno i drugie cenna jest rada.

26. As riquezas e as energias elevam o coração; o temor do Senhor, porém, sobrepuja umas e outras.

26. Bogactwo i siła podnoszą na duchu, a bardziej niż jedno i drugie - bojaźń Pana. Przy bojaźni Pańskiej nie ma niedostatku, a [żyjąc] w niej nie potrzeba szukać pomocy.

27. Nada falta àquele que tem o temor do Senhor; e com ele não há necessidade de outro auxílio.

27. Bojaźń Pana jest jak raj błogosławieństwa, a jej osłona przewyższa wszelką sławę.

28. O temor do Senhor é-lhe como um paraíso abençoado; ele está revestido de uma glória que supera toda glória.

28. Synu, nie prowadź życia żebraczego, lepiej umrzeć, niż żebrać.

29. Meu filho, não leves nunca uma vida de mendigo, pois mais vale morrer que mendigar.

29. Gdy człowiek musi patrzeć na stół drugiego, jego istnienia nie uważa się za życie, zbrudzi duszę swoją potrawami obcych: człowiek więc rozumny i dobrze wychowany tego się ustrzeże.

30. Quando um homem olha para a mesa de outro, sua vida não é realmente vida, na obsessão do alimento, porque se nutre dos víveres de outrem;

30. Żebractwo jest słodkie na ustach człowieka bezwstydnego, ale we wnętrzu jego płonie [ono jak] ogień.

31. mas o homem moderado e educado se acautela contra isso.

31.

32. Na boca do insensato, a coisa mendigada é doce; mas nas suas entranhas arderá um fogo.

32.