Gênesis, 28
1. proskalesamenoV de isaak ton iakwb euloghsen auton kai eneteilato autw legwn ou lhmyh gunaika ek twn qugaterwn canaan
1. vocavit itaque Isaac Jacob et benedixit præcepitque ei dicens noli accipere coniugem de genere Chanaan
2. anastaV apodraqi eiV thn mesopotamian eiV ton oikon baqouhl tou patroV thV mhtroV sou kai labe seautw ekeiqen gunaika ek twn qugaterwn laban tou adelfou thV mhtroV sou
2. sed vade et proficiscere in Mesopotamiam Syriæ ad domum Bathuel patrem matris tuæ et accipe tibi inde uxorem de filiabus Laban avunculi tui
3. o de qeoV mou euloghsai se kai auxhsai se kai plhqunai se kai esh eiV sunagwgaV eqnwn
3. Deus autem omnipotens benedicat tibi et crescere te faciat atque multiplicet ut sis in turbas populorum
4. kai dwh soi thn eulogian abraam tou patroV mou soi kai tw spermati sou meta se klhronomhsai thn ghn thV paroikhsewV sou hn edwken o qeoV tw abraam
4. et det tibi benedictiones Abraham et semini tuo post te ut possideas terram peregrinationis tuæ quam pollicitus est avo tuo
5. kai apesteilen isaak ton iakwb kai eporeuqh eiV thn mesopotamian proV laban ton uion baqouhl tou surou adelfon de rebekkaV thV mhtroV iakwb kai hsau
5. cumque dimisisset eum Isaac profectus venit in Mesopotamiam Syriæ ad Laban filium Bathuel Syri fratrem Rebeccæ matris suæ
6. eiden de hsau oti euloghsen isaak ton iakwb kai apwceto eiV thn mesopotamian suriaV labein eautw ekeiqen gunaika en tw eulogein auton kai eneteilato autw legwn ou lhmyh gunaika apo twn qugaterwn canaan
6. videns autem Esau quod benedixisset pater suus Jacob et misisset eum in Mesopotamiam Syriæ ut inde uxorem duceret et quod post benedictionem præcepisset ei dicens non accipies coniugem de filiabus Chanaan
7. kai hkousen iakwb tou patroV kai thV mhtroV autou kai eporeuqh eiV thn mesopotamian suriaV
7. quodque obœdiens Jacob parentibus isset in Syriam
8. kai eiden hsau oti ponhrai eisin ai qugatereV canaan enantion isaak tou patroV autou
8. probans quoque quod non libenter aspiceret filias Chanaan pater suus
9. kai eporeuqh hsau proV ismahl kai elaben thn maeleq qugatera ismahl tou uiou abraam adelfhn nabaiwq proV taiV gunaixin autou gunaika
9. ivit ad Ismahelem et duxit uxorem absque his quas prius habebat Mæleth filiam Ismaël filii Abraham sororem Nabajoth
10. kai exhlqen iakwb apo tou freatoV tou orkou kai eporeuqh eiV carran
10. igitur egressus Jacob de Bersabee pergebat Haran
11. kai aphnthsen topw kai ekoimhqh ekei edu gar o hlioV kai elaben apo twn liqwn tou topou kai eqhken proV kefalhV autou kai ekoimhqh en tw topw ekeinw
11. cumque venisset ad quendam locum et vellet in eo requiescere post solis occubitum tulit de lapidibus qui jacebant et subponens capiti suo dormivit in eodem loco
12. kai enupniasqh kai idou klimax esthrigmenh en th gh hV h kefalh afikneito eiV ton ouranon kai oi aggeloi tou qeou anebainon kai katebainon ep' authV
12. viditque in somnis scalam stantem super terram et cacumen illius tangens cælum angelos quoque Dei ascendentes et descendentes per eam
13. o de kurioV epesthrikto ep' authV kai eipen egw kurioV o qeoV abraam tou patroV sou kai o qeoV isaak mh fobou h gh ef' hV su kaqeudeiV ep' authV soi dwsw authn kai tw spermati sou
13. et Dominum innixum scalæ dicentem sibi ego sum Dominus Deus Abraham patris tui et Deus Isaac terram in qua dormis tibi dabo et semini tuo
14. kai estai to sperma sou wV h ammoV thV ghV kai platunqhsetai epi qalassan kai epi liba kai epi borran kai ep' anatolaV kai eneuloghqhsontai en soi pasai ai fulai thV ghV kai en tw spermati sou
14. eritque germen tuum quasi pulvis terræ dilataberis ad occidentem et orientem septentrionem et meridiem et benedicentur in te et in semine tuo cunctæ tribus terræ
15. kai idou egw meta sou diafulasswn se en th odw pash ou ean poreuqhV kai apostreyw se eiV thn ghn tauthn oti ou mh se egkatalipw ewV tou poihsai me panta osa elalhsa soi
15. et ero custos tuus quocumque perrexeris et reducam te in terram hanc nec dimittam nisi conplevero universa quæ dixi
16. kai exhgerqh iakwb apo tou upnou autou kai eipen oti estin kurioV en tw topw toutw egw de ouk hdein
16. cumque evigilasset Jacob de somno ait vere Dominus est in loco isto et ego nesciebam
17. kai efobhqh kai eipen wV foberoV o topoV outoV ouk estin touto all' h oikoV qeou kai auth h pulh tou ouranou
17. pavensque quam terribilis inquit est locus iste non est hic aliud nisi domus Dei et porta cæli
18. kai anesth iakwb to prwi kai elaben ton liqon on upeqhken ekei proV kefalhV autou kai esthsen auton sthlhn kai epeceen elaion epi to akron authV
18. surgens ergo mane tulit lapidem quem subposuerat capiti suo et erexit in titulum fundens oleum desuper
19. kai ekalesen iakwb to onoma tou topou ekeinou oikoV qeou kai oulamlouV hn onoma th polei to proteron
19. appellavitque nomen urbis Bethel quæ prius Luza vocabatur
20. kai huxato iakwb euchn legwn ean h kurioV o qeoV met' emou kai diafulaxh me en th odw tauth h egw poreuomai kai dw moi arton fagein kai imation peribalesqai
20. vovit etiam votum dicens si fuerit Deus mecum et custodierit me in via per quam ambulo et dederit mihi panem ad vescendum et vestem ad induendum
21. kai apostreyh me meta swthriaV eiV ton oikon tou patroV mou kai estai moi kurioV eiV qeon
21. reversusque fuero prospere ad domum patris mei erit mihi Dominus in Deum
22. kai o liqoV outoV on esthsa sthlhn estai moi oikoV qeou kai pantwn wn ean moi dwV dekathn apodekatwsw auta soi .
22. et lapis iste quem erexi in titulum vocabitur Domus Dei cunctorumque quæ dederis mihi decimas offeram tibi
